کتاب ملاقات با سوسک

«چون خوش‌قیافه نیستیم، ما را می‌کشید؟» این پرسش تلخ از دل داستانی از کتاب ملاقات با سوسک سر بر می‌آورد و جمله‌ای از زبان یک سوسک است که خواننده را به بازاندیشی در باورها و عادت‌های پذیرفته‌شده‌اش فرامی‌خواند. مرتضی نظری زاده کرمانی این مجموعه داستان کوتاه را با ساختاری منحصربه‌فرد نگاشته است. وی در این اثر شخصیت‌ها و روایت‌هایی مستقل را به‌گونه‌ای در هم می‌تند که هر داستان جزئی از یک کل منسجم به حساب می‌آید و رفتارها و گفتارهای یک شخصیت از یک داستان بر شخصیتی در داستان دیگر تأثیر می‌گذارد.

درباره‌ی کتاب ملاقات با سوسک

کسی که همیشه عادت به کشتن سوسک‌ها دارد و در زندگی تعداد زیادی از آن‌ها را کشته، این بار با سوسکی روبه‌رو می‌شود که می‌تواند حرف بزند و بسیاری از عادت‌ها یا باورهای متداول میان انسان‌ها را زیر سؤال ببرد. این داستان یکی از داستان‌های کتاب ملاقات با سوسک اثر مرتضی نظری‌زاده کرمانی است که با ساختار منحصربه‌فردش مرز میان داستان کوتاه و رمان را محو می‌کند.

کتاب ملاقات با سوسک شامل 9 داستان کوتاه است که هرکدام به‌صورت مستقل آغاز و پایان می‌یابند. بااین‌حال، نویسنده با انتقال اعمال، رفتار و گفتار شخصیت‌ها از یک داستان به داستان دیگر، پیوندی میان آن‌ها ایجاد کرده است. این تکنیک باعث می‌شود که خواننده با خواندن هر داستان، تأثیرات آن را در داستان‌های بعدی مشاهده و درک عمیق‌تری از شخصیت‌ها و موضوعات پیدا کند. یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی این کتاب، توانایی نویسنده در ایجاد پیوند میان داستان‌های مستقل است. این ساختار باعث می‌شود که خواننده نه‌تنها از هر داستان به‌صورت مجزا لذت ببرد، بلکه با پیش رفتن در کتاب، ارتباطات میان داستان‌ها را کشف کند و تصویری کلی از جهان‌بینی نویسنده به دست آورد.

داستان‌های کتاب ملاقات با سوسک به موضوعات متنوعی می‌پردازند که از مسائل اجتماعی و روان‌شناختی تا طنز و نقد فرهنگی را در بر می‌گیرند. در داستان بشردان، نویسنده به وضعیت یک زندانی در سیستمی پیشرفته می‌پردازد که نمادی از شکنجه‌های روانی و اجتماعی است که افراد در زندگی روزمره تجربه می‌کنند و در داستان ملاقات با سوسک، شخصیت اصلی که یک منتقد هنری است، به‌جای ملاقات با همسر آینده‌اش، با یک سوسک مواجه می‌شود. این داستان با طنزی تلخ، به نقد ظواهر و قضاوت‌های سطحی در جامعه می‌پردازد و نگاه تازه‌ای را به باورها و عادت‌های حاکم و متداول مطرح می‌کند.

در مجموع، کتاب ملاقات با سوسک اثری است که با ساختار منحصربه‌فرد و درون‌مایه‌های متنوع، تجربه‌ای متفاوت از داستان‌نویسی را ارائه می‌دهد. این اثر مرزهای سنتی داستان‌نویسی را جابه‌جا می‌کند و با نگاهی تازه به مسائل اجتماعی و انسانی می‌پردازد. به عبارت دیگر، کتاب حاضر نه‌تنها خواننده را با داستان‌های جذاب و تأمل‌برانگیز مواجه می‌کند، بلکه با ایجاد پیوند میان داستان‌ها، نگاهی کلی به مسائل اجتماعی و انسانی ارائه می‌دهد.

این کتاب را انتشارات هیلا، زیرمجموعه‌ی خانواده‌ی فرهنگی ققنوس، منتشر کرده است.

کتاب ملاقات با سوسک برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب ملاقات با سوسک برای خوانندگانی مناسب است که به داستان‌های کوتاه با درون‌مایه‌ی طنز و ساختارهای نوآورانه علاقه‌مند هستند.

در بخشی از کتاب ملاقات با سوسک می‌خوانیم

من در طبقه‌اى از اجتماع قرار دارم که نامى از آن برده نمى‌شود و کسى آن را به رسمیت نمى‌شناسد. حتى جامعه‌شناسان در طبقه‌بندى‌هاى خود نامى از من و همکارانم نمى‌برند. هم‌صنفانم کارهاى خود را گاهى سریالى و گاهى تکى و بى‌هدف انجام مى‌دهند. آن‌ها کم‌حرف، کم‌تحمل، زجردیده، عصبى و البته باهوشند. من عضو ناچیزى از این جامعه بزرگ و البته دلیر هستم، جامعه‌اى که انسان‌هاى عضو آن، هرچه باشند، ریاکار نیستند، زیرا معتقدم اگر همه انسان‌ها لحظه‌اى با خود صادق شوند و ریاکارى و تظاهر را کنار بگذارند، بى‌شک براى نابودىِ یکدیگر لحظه‌اى تردید نخواهند کرد. پس نمى‌توان ما را به دلیل شیوه زندگى و نوع عملکرد نقد کرد، زیرا ما چیزى نیستیم جز چهره صادق و بى‌واسطه انسان. فکر مى‌کنم حدس زده باشید من چه کسى هستم، ولى براى تنویر افکار عمومى، خودم را با صداى بلند و در یک جمله کوتاه و دقیق معرفى مى‌کنم: «من قاتلم.»

از لحاظ قضایى یک نفر را کشته‌ام. در شبى تابستانى به‌زور وارد خانه بیوه تنهاى همسایه شدم. دماغش را شکستم. خواست جیغ بکشد، دهانش را گرفتم. با آرنج به شکمم کوبید، با مشت به سرش کوبیدم. کمى بى‌حال شد. هنوز تقلا مى‌کرد و کنار نمى‌آمد. اگر کمى تحمل مى‌کرد، خیلى زود کارم تمام مى‌شد و به‌جز کمى فشار روحى و مقدارى آلودگىِ جسمى چیزى باقى نمى‌ماند، اما چموش‌تر از آن بود که حدس مى‌زدم. به سمت در فرار کرد، با مشت پشت سرش کوبیدم. بدن بى‌حالش را روى مبل دونفره مقابل تلویزیون انداختم، چاقوى ضامن‌دارم را بیرون کشیدم و کنار شکمش گذاشتم. تمام وسایل روى میز را با لگدهایش شکست. یک تکان خورد براى رهایى از چنگ من، اما همان تکان او را از این جهان رها کرد. چاقو به نرمىِ بریدن پنیر خامه‌اى در پهلوى چپش فرورفت. و درجا جان داد.