بله
وقتی آتشی زیر خاکستر می‌سوزد، خاموشی‌اش فقط یک نمایش است. درست زمانی که همه‌ی دشمنان از پیروزی خیال‌بافانه‌شان سرمست‌اند، قهرمان خاموش، جیانگ چن، از دل تاریکی برمی‌خیزد. کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم نوشته‌ی پلاو دیز روایتی از پژواک طنین‌اندازِ جنگی است که هرگز به پایان نرسیده؛ جهان حاکم بر این قلمروی افسانه‌ای باری دیگر به تپش افتاده و انتظار بازگشت قهرمانش را می‌کشد. آیا جیانگ چن واقعاً زنده است؟
درباره‌ی کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم
در جلد نخست، با شخصیتی روبه‌رو می‌شویم که در لحظه‌ای غیرمنتظره، از اوج جاودانگی به اعماق نابودی سقوط می‌کند. جیانگ چن، شاهزاده‌ی سرزمین جاودان و وارث دانشی بیکران، پس از میلیون‌ها سال زندگی و تسلط بر انواع فنون و علوم، ناگهان خود را در بدنی فانی و ناتوان می‌یابد که پیش‌ازاین متعلق به یک شاهزاده‌ی بی‌اعتبار در دربار امپراتوری بود. جیانگ چن، حالا در جسم یک انسان فانی باید برای بقا بجنگد؛ با دشمنانی که می‌خواهند کار نیمه‌تمام را تمام کنند و با محدودیت‌هایی که برای کسی چون او که عادت‌کردن به عظمت جاودانه زیستن، تحقیرآمیز است. پلاو دیز (Plow Days) کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم (Autumn Hunt: Book 2 of Sovereign of the Three Realms) را از فصل 90 شروع می‌کند؛ نشانه‌ای واضح از اینکه این کتاب دنباله‌ای مستقیم بر جلد اول است. در این کتاب، همه چیز تندتر، تاریک‌تر و شخصی‌تر می‌شود؛ خاندان لانگ، با لشکری چند هزارنفره، شمشیرهایشان را به روی خاندان جیانگ هان کشیده‌اند. استراتژی‌ها در دل کاخ‌های طلایی شکل می‌گیرند و سیلابی از خون در کوچه‌های شهر جاری می‌شود.
در این میان، جیانگ چن که همه او را مرده می‌پندارند، در سکوت آماده‌ی بازگشت است؛ اما نه فقط برای انتقام، بلکه برای بازیابی تعادل در سرزمینی که پادشاهی در آن به تاراج رفته، بازمی‌گردد. شخصیت جیانگ چن برخلاف بسیاری از قهرمانان تکراری این ژانر، فقط مرکزی از یک قدرت بی‌بدیل نیست. او ذهنی استراتژیک، دلی وفادار و شخصیتی چندلایه دارد که نه‌تنها خودش را رشد می‌دهد، بلکه اطرافیانش را نیز با خود بالا می‌کشد.
یکی از نقاط قوت کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم، طراحی دقیق نظام قدرت و رتبه‌هاست؛ مفهومی که خواننده را درگیر می‌کند و فضایی شبیه به یک بازی آنلاین به وجود می‌آورد. روایت داستان، چیزی شبیه به یک بازی استراتژیک با المان‌های فانتزی است؛ سطوح مختلف طبقاتی، محدودیت‌ها و توازن قدرت‌ها و تصاویری که دنیای داستان را آشنا و عین حال بی‌رحمانه جلوه می‌دهند. جملات پرکشش، دیالوگ‌های طعنه‌آمیز و صحنه‌هایی که نفس را در سینه حبس می‌کنند، از این کتاب، تجربه‌ای فراتر از یک داستان صرف ساخته‌اند.
در دل همه‌ی این ماجراها، جیانگ چن همان مهره‌ی گمشده‌ای است که می‌تواند تاریکیِ تحمیل شده به این جهان را تغییر دهد. شاید دشمنانش او را فراموش کرده باشند، اما زمان همواره به نفع کسانی است که در دل تاریکی، در حال تیزکردن شمشیرشان هستند. کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم را با ترجمه‌ی ماندانا نادمی از انتشارات طلوع ققنوس بخوانید و لذت ببرید.
کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم برای چه کسانی مناسب است؟
اگر از خواندن داستان‌های فانتزی‌ای لذت می‌برید که هم در مبارزات و صحنه‌های مهیج غوغا می‌کنند و هم در سیاست و قدرت‌طلبی نفس‌گیرند، این کتاب دقیقاً همان چیزی است که باید به سراغش بروید. طرف‌داران داستان‌های پرفرازونشیب و شخصیت‌محور، اثری بهتر از این نخواهند یافت.
در بخشی از کتاب پادشاهی سه قلمرو - جلد دوم می‌خوانیم
«طبق چیزی که میگید جیانگ چن بدون شک مرده.»
حتی لانگ یی محتاط نیز سری تکان داد. «ارباب! با مرگ جیانگ چن مهره‌ی اصلی خاندان سلطنتی از بین رفته. مطمئنم اونها یک حرکتی می‌کنند. چرا ما...؟»
لانگ ژائو فنگ به‌خاطر قرارگرفتن در موقعیتی که به نفع او بود لبخندش هر لحظه پررنگ‌تر و اعتمادبه‌نفسش بیشتر می‌شد. «یان! مگه نمی‌گی جیانگ چن توی وادی بیکران تاریکی برات کمین کرده بود؟ اول جیانگ چن بود که منو تحریک کرد. برترین دوک پادشاهی رو! چطور می‌تونم اجازه بدم هم‌چین قلمروی ناسپاس و شروری وجود داشته باشه؟»
با استفاده از کلمه‌ی کمین نقشه‌ای جدیدی کشیده می‌شد درک و فهم لانگ یان زیاد بود و سریع منظور پدرش را از این جمله فهمید. آنها با استفاده از این ترفند می‌خواستند بهانه‌ای برای اذیت‌کردن و نابودی خاندان جیانگ هان داشته باشند و واکنش خاندان سلطنتی را ببینند. چراکه موقعیت خاندان سلطنتی در حال حاضر مشخص نبود. اگر جیانگ چن می‌مرد خاندان سلطنتی دلیلی برای حمایت از قلمرو جیانگ هان داشت؟ لانگ ژائو فنگ می‌خواست بداند خط‌قرمز خاندان سلطنتی تا کجا بود و یا تا چه حدی حاضر بودند پیش بروند؟ اگر لوی شرقی همچنان به حمایت و حفاظت از خاندان جیانگ هان ادامه می‌داد پس لانگ ژائو فنگ هم با بقیه‌ی دوک‌ها به مقابله با لوی شرقی برمی‌خاست. در اصل به بهانه‌ای برای شورش نیاز داشت و این بهانه را از دست نمی‌داد.
