کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم مشتمل بر مقالههایی است که به همت ابراهیم فرجی پور لاکه در باب کوه و کوهنوردی به نگارش درآمدهاند. او در هر نوشتار از تجربهها و دیدگاههای خود دربارهی کوهنوردی و همچنین دشواریها و جذابیتهای این ورزش سخن به میان میآورد و مخاطبان علاقهمند را با قلم خود به دنیای وسیع و شگرف این رشتهی ورزشی دعوت میکند.
دربارهی کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم
فرهنگ کوهنویسی و نوشتن از تجربیات کوهنوردی گونهای از روایتپردازی است که با قلم بسیاری از کوهنوردان اهل قلم رشد و تعالی پیدا کرده است. ابراهیم فرجی پور لاکه یکی از کوهنوردان باسابقهی کشورمان است که در عرصهی نویسندگی نیز فعالیت دارد و علاوه بر نگارش کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم، برای نشریاتی همچون فصلنامهی کوه، کوه سرفراز در البرز، شکوفههای زیتون رودبار و بسیاری دیگر قلم زده است.
او که در سال 1370 گروه کوهنوردی خودروسازی سایپا را شکل داد، در طی سالهای بعد شکلگیری گروه کوهنوردی کارگران تهران و پس از آن گروه کوهنوردی کارگران کشور را رقم زد. او در این گروهها در کنار همنوردانش قلههای پرشماری نظیر ماربل وال، کلیمانجارو و... را فتح کرده است.
ابراهیم فرجی پور لاکه افزون بر اینکه بیش از 400 مقاله در باب کوهنوردی و محیطزیست به انتشار رسانده، چهار سال پیدرپی نیز بهعنوان کوهنویس برتر معرفی شده است. او در کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم در طی مقالههای متعددی، از ابعاد مختلف به کوه و کوهنوردی میپردازد که ازجملهی آنها میتوان به مقالات «فرهنگ کوهنویسی»، «چالشهای زمستان، ملاحظات و مراقبت»، «بیخردی در تاریخ کوهنوردی»، «بانوان و عرصههای ورزش» و... اشاره کرد.
گفتنیست که این اثر خواندنی با تلاش انتشارات سبزان راهی بازار کتاب شده است.
کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم برای چه کسانی مناسب است؟
اگر اهل کوهنوردی هستید یا به کوه و طبیعت علاقه دارید و دلتان میخواهد از تجربهها و دیدگاههای کوهنوردان باسابقه آگاهی یابید، این کتاب برای شماست.
در بخشی از کتاب حرفی برای گفتن - جلد سوم: مجموعه مقالاتی درباره کوه و کوهنوردی میخوانیم
کوه همیشه محل ناشناخته است و راهیان کوه مثل همیشه میهمان ناخوانده.
رسم بر این است که چنانچه قصد عزیمت به جایی داشته باشیم ترجیحاً میزبان را مطلع میکنیم، اساساً مطلع ساختن و هماهنگی کردن نوعی حرمتگذاری و پایبندی به موازین و آداب است، که در این زمینه در روابط اجتماعی و مناسبات شهر و خانواده در حد وسع رعایت آن اخلاقی است.
پناه بردن به کوهستان و بهرهمندی از مناظر آن یقیناً از اهداف راهیان کوه است، که ساعاتی از محل کار، هیاهوی شهر و ناپاکی هوای آلوده منفک شده و خود را به دامنهها برسانند، این اولین گام و آغاز راه است، مسیر و یا محل پیشنهادی در پشت درهای بسته و محفل امن منزل در نظر گرفته میشود و یا به پشتوانه شناخت قبلی و اطلاعات برگرفته از فضای مجازی و شاید در کتب و نقلقول از دیگران باشد، که البته صحتوسقم همه موارد در محل و منطقه موردنظر اثبات میگردد، از سویی کوهستان نیز از تصمیمات ناخواسته راهیان کوه مطلع و باخبر نیست، لذا وقتی خود را به پای کوه میرسانیم دهها و صدها نفر بهصورت گروهی و یا انفرادی همگی با پیشفرضهای قبلی به محل موردنظر مراجعت کردهاند و اولین نشانهها و معادلات مجهول ناخواسته آغاز میگردد نلسون ماندلا میگوید:
همیشه کارها تا وقتی که انجامشان ندهیم، ناممکن به نظر میرسند.
حجم انبوه علاقهمندان و راهیان کوه در کمپها و مسیرها مزید بر علت میشود، بر پا کردن کمپ و موارد جانبی همه از مواردی است که صحتی بر پیشبینی آن نیست، با آنکه هواشناسی و شرایط جوی بازنگری شده بود ولی شرایط اقلیمی بر تعهد خود پایبندی نمیکند، همچنین برخی ناملایمات و سستی و ناتوانی نیز بهتدریج در ترکیبت نفرات ملاحظه میشود.
بیشک مواردی که ذکر شد برخی از ناهماهنگیها و کموکاستیهایی است که بهتدریج از راه میرسد و عرصه را به سرپرستی و اعضای تیم تنگ میکند. مارکوس اورلیوس میگوید:
این شما هستید که قدرت ذهنتان را در دست دارید، نه رویدادهای خارجی، این را درک کنید و قدرت از آن شماست.
بله


















