کتاب چطور بشناسمش؟: هنر عمیق دیدن و دیده‌ شدن

«زندگی کردن بدون در نظر گرفتن نقش دیگران محکوم به نابودی است.» دیوید بروکس در کتاب چطور بشناسمش؟ این جمله را اساس کار خود قرار داده و بر پایه‌ی آن به خواننده می‌آموزد که چطور دیگران را ببینیم با آن‌ها همراهی و هم‌دلی کنیم و از این راه، زمینه‌ی دیده‌ شدن خود را فراهم سازیم. این اثر پرفروش نیویورک تایمز به بسیاری از افراد کمک کرده تا با خود و دیگران صمیمی‌تر شوند.

درباره‌ی کتاب چطور بشناسمش؟

در زندگی اجتماعی، اطرافیان نقش بسیار مهمی در زندگی و کار هر فرد بازی می‌کنند. هر فرد برای خودشناسی و رشد فردی، نیاز دارد که در ابتدا دیگران را بهتر ببیند، آن‌ها را بشناسد و درک کند تا بتواند در نهایت با خود نیز صمیمی شود. دیوید بروکس (David Brooks) در کتاب چطور بشناسمش؟ (How To Know a Person: The Art of Seeing Others Deeply and Being Deeply Seen) راهنمایی تأثیرگذار و انسانی برای شناخت دیگران و ساختن ارتباط‌های واقعی و معنادار با ایشان ارائه کرده است.

دیوید بروکس نویسنده، مفسر سیاسی و روزنامه‌نگار شناخته‌شده‌ی آمریکایی است که سال‌ها در نشریاتی مانند نیویورک تایمز، واشنگتن پست و نیوزویک قلم زده است. او، به گفته‌ی خود، در خانواده‌ای سخت‌گیر بزرگ شد که علی‌رغم عشق و علاقه‌ی زیاد به یکدیگر، توانایی آن را نداشتند که به‌راحتی احساساتشان را به یکدیگر بروز دهند. او در مدرسه نمی‌توانست به‌راحتی با همکلاسی‌هایش ارتباط بگیرد و احساساتش را ابراز کند تا اینکه مسیر زندگی او تغییر کرد و آموخت ابتدا با دیگران همذات‌پنداری کند تا بتواند با خود صمیمی باشد و زندگی پربارتری داشته باشد. بروکس که کتاب‌های پرفروشی چون «جاده‌ی شخصیت» و «کوه دوم» را نگاشته، توانست نگاه میلیون‌ها نفر را به مفاهیمی مانند ارزش‌های درونی، معنا، تعهد و رشد شخصی جلب کند. کتاب چطور بشناسمش؟ نوشته‌ی دیگر اوست که بر دیدن و دیده‌ شدن تأکید دارد.

سبک نوشتاری دیوید بروکس ترکیبی از تحلیل‌های اجتماعی عمیق و نثری صمیمانه است که باعث می‌شود نوشته‌هایش هم تأمل‌برانگیز و هم قابل درک باشند. او در کتابش مفاهیم مدنظر را همراه با مثال‌هایی از زندگی خود و مشاهداتش شرح می‌دهد تا مسیر شناخت خود و دیگران را برای ذهن مخاطب تسهیل کند. بروکس در این کتاب به ما یاد می‌دهد که چطور فراتر از سطحی‌نگری‌های معمول برویم و دیگران را با نگاهی عمیق‌تر، با همدلی و حضور واقعی ببینیم. او با ترکیب بینش‌های روانشناسی، فلسفه، جامعه‌شناسی و تجربه‌های شخصی، ابزارهایی کاربردی برای شناخت بهتر اطرافیان و همچنین دیده شدن خودمان ارائه می‌دهد. این کتاب نه‌تنها به ما می‌آموزد چگونه شنونده‌ی بهتری باشیم، بلکه نشان می‌دهد که چطور می‌توانیم پیوندهای انسانی‌مان را در خانواده، محل کار و جامعه تقویت کنیم.

ترجمه‌های متعددی از این کتاب به زبان فارسی موجود است. نسخه‌ی حاضر را دکتر علی (علیتا) تهمتن و فاطمه کرونی ترجمه کرده‌اند. مترجمان این نسخه تلاش کرده‌اند تا جملات را موجز و مختصر ارائه کنند و مخاطب را با کلام کوتاه‌تر به عمق معنا برسانند. ترجمه‌ی حاضر از این کتاب را نشر دیوار به چاپ رسانده است.

جوایز و افتخارات کتاب چطور بشناسمش؟

• از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز؛
• بهترین کتاب سال 2023 از نگاه آمازون؛
• کتاب منتخب آمازون.

نکوداشت‌های کتاب چطور بشناسمش؟

• کتاب چطور بشناسمش؟ راهنمایی کاربردی و دوستانه از دیوید بروکس است برای شناختن یکدیگر و با هدف ایجاد ارتباط‌های عمیق‌تر در خانه، محیط کار و سراسر زندگی. (آمازون)
• راهنمایی عملی برای ایجاد ارتباط‌های انسانی عمیق و معنادار. (مجله‌ی نقد و بررسی کتاب کرکوس )
• راهنمایی برای عصر ما که همه باید آن را بخوانند. (متیو دانکونا، نویسنده)

کتاب چطور بشناسمش؟ برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای همه‌ی کسانی که در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود به دنبال بهبود روابط انسانی هستند، بسیار مناسب است.

در بخشی از کتاب چطور بشناسمش؟: هنر عمیق دیدن و دیده‌ شدن می‌خوانیم

این روزها به محض آن‌که داستانی می‌شنوم که در آن فردی توانسته دیگری را به شکلی درست و عمیق درک کند دوست دارم بدانم چه اتفاقی بین آن‌ها افتاده است. برای مثال اخیراً یکی از دوستان به من گفت دخترش در کلاس دوم با مشکل مواجه شده است. دخترش احساس می‌کرد نمی‌تواند به‌خوبی با هم‌کلاسی‌هایش ارتباط برقرار کند. اما یک روز معلمش به او گفت: «می‌دانی، یکی از ویژگی‌های خوب تو این است که قبل از صحبت کردن فکر می‌کنی.» دوستم گفت این جمله‌ی کوتاه معلم باعث شد آن سال دخترش کاملاً تغییر کند. چیزی که او ممکن بود آن را نوعی ضعف به شمار بیاورد سکوت یا سطح پایین مهارت‌های اجتماعی یک نقطه‌ی قوت در نظر گرفته شد. آن معلم دختر دوستم را درک کرد.

این داستان مرا به یاد زمانی انداخت که یکی از معلمانم شناختِ عمیقی از من کسب کرد؛ اگرچه به شکلی کاملاً متفاوت. در کلاس یازدهم انگلیسی بودم و طبق معمول بادقت به حرف‌های معلم گوش می‌د‌ادم. معلمم در حضور تمام دانش‌آموزان حاضر در کلاس فریاد زد: «دیوید، تو سعی می‌کنی با چرب‌زبانی و تظاهر به فهمیدن نمره‌ی قبولی بگیری. دیگر این کار را انجام نده.» احساس کردم مرا تحقیر کرده است و به نحو عجیبی حس کردم معلمم به من توجه کرده است. با خود گفتم: «وای، او واقعاً مرا می‌شناسد!» در واقع در آن روزها من صرفاً برای نمایش قابلیت‌هایم صحبت می‌کردم، نه برای ارتقای دانش و آگاهی‌ام. از آن روز یاد گرفتم که باید در انتخاب کلماتم دقیق‌تر باشم، کمی آهسته‌تر صحبت کنم و به آن‌چه در ذهنم می‌گذرد به‌خوبی فکر کنم تا حرف‌هایم از اعماق وجودم سرچشمه بگیرند نه‌فقط از درون ذهنم.

یک‌بار خانمی با من درباره‌ی زمانی صحبت کرد که سیزده‌ساله بود و برای اولین‌بار به یک مهمانی رفت و برای اولین‌بار نوشیدنی خورد. او با حال بد به خانه برگشت. حتی نمی‌توانست از جایش تکان بخورد. پدرش، که کارآفرینی بزرگ و سخت‌گیر بود، از اتاقش بیرون آمد. دختر فکر می‌کرد او بر سرش فریاد خواهد زد. دختر از خودش متنفر بود. اما پدرش به او کمک کرد از جایش بلند شود و روی مبل دراز بکشد. پدرش به او گفت: «امشب هیچ‌کس تنبیه نمی‌شود. تو یک تجربه کسب کردی.» پدرش فهمیده بود در ذهن دختر چه می‌گذرد؛ آن‌جا بود که دختر احساس کرد درک شده است.