کتاب مدرنیسم در سینما: سینمای هنری اروپا (1950 - 1980)

معرفی کتاب مدرنیسم در سینما: سینمای هنری اروپا (1950 - 1980)

کتاب مدرنیسم در سینما، بینشی عمیق از مقوله‌ی مدرنیسم در هنر هفتم پیش روی شما قرار می‌دهد. آندراش بالینت کواچ، با رویکردی تحلیلی و تاریخی، سِیر تحول سینمای هنری را در دوران اوج خود واکاوی کرده است. آشنایی با مفاهیمی مانند مدرنیسم در هنر هفتم، شکل‌گیریِ فیلم هنری و سبک‌های ناتورالیستی از دستاوردهای مطالعه‌ی این کتاب برنده‌ی جایزه‌ی لیمینا در 2009 است.

درباره‌ی کتاب مدرنیسم در سینما

مدرنیسم، پدیده‌ای است که سینما را از سرگرمی به رسانه‌ای برای تفکر و نوآوریِ فرمی تبدیل کرد. سِیر این پدیده در کتاب مدرنیسم در سینما از سال‌های 1950 تا 1980 بررسی شده است. آندراش بالینت کواچ (András Bálint Kovács)، تنوع و تکامل سبک‌های مدرنیستی را با نگاهی موشکافانه از منظرهای مختلف توضیح داده است.

برای آشنایی با سبک‌های مدرنیستی، توضیحات کاملی در کتاب مدرنیسم در سینما درباره‌ی مفهوم «مدرن» مطرح شده است. این مفهوم به جریانی در هنر و سینما اشاره دارد که از دهه‌ی 1950 تا 1980 در اروپا شکوفا شد. سینماگران با نگاهی انتقادی به ساختارهای کلاسیک و سنتی، روایت‌های خطیِ رایج را از بین بردند و سبک و زبان سینمایی را شکل دادند.

آندراش بالینت کواچ، با استناد به مدارکِ معتبر، تلاش کرده تا تفاوت‌های ظریف مفاهیمی مانند مدرن، مدرنیته، مدرنیسم، مدرنیست و آوانگارد را توضیح دهد. آشنایی با این تفاوت‌ها در کتاب مدرنیسم در سینما، به شما کمک می‌کند تا درک عمیق‌تری از تحولات سینمایِ هنری اروپا و جایگاه فیلمسازانِ برجسته‌ی این جریان فکری پیدا کنید.

آشنایی با سبک‌های مدرنیستی از زبان آندراش بالینت کواچ

ویژگی‌های مدرنیسم راه را برای تبدیل سینما به یکی از مهم‌ترین بسترهای تجربه‌ی مدرنیته تبدیل کرد. انواع فرم‌ها، ژانرها، الگوها و سبک‌های مدرنیستی در کتاب مدرنیسم در سینما توضیح داده شده تا با لایه‌های پنهانِ این سبک‌ها آشنا شوید و به درکی فراتر از تماشاگرِ صِرف دست یابید.

کتاب مدرنیسم در سینما با هدف پوششِ تمامی آثار مهمِ سینماگران اروپایی تدوین شده است. به همین منظور، در کنار آثار سینماگرانِ مطرح، فیلم‌های سینمای اروپای شرقی و برخی از سینماگران روس مانند آندری تارکوفسکی، میلوش یانچو و میکلوش یانچو نیز بررسی شده‌اند. این بررسی، تصویری جامع از تنوع مدرنیسمِ سینمایی در سراسر اروپا پیش روی شما قرار می‌دهد.

با خرید کتاب مدرنیسم در سینما به منبعی جامع و معتبر دسترسی پیدا می‌کنید که تاریخ سینمای مدرنِ اروپا از دهه‌ی 1950 تا 1980 به شکلی دقیق و تحلیلی در آن از زوایای مختلف بررسی و تفسیر شده است. انتشارات علمی و فرهنگی، با چاپ این کتاب، برگ تازه‌ای را در دفتر مطالعات سینمایی ورق زده است. محمدرضا سهرابی نیز این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است.

در نکوداشت کتاب مدرنیسم در سینما

• مروری عالی بر مدرنیسم سینمایی در نیمه‌ی دوم سده‌ی بیستم. آندراش بالینت کواچ، به‌رغم طیف گسترده‌ی مطالب، تمامی بخش‌های مختلف و جزئیات جریان مدرنیسم در سینما را پوشش داده است. (کاربر آمازون)

• کتاب مدرنیسم در سینما برای شما مناسب است اگر

• در فکر مطالعه‌ی منبعی جامع و تحلیلی درباره‌ی دوران اوج سینمای هنری اروپا هستید.
• در رشته‌های سینما، هنر و فلسفه تحصیل یا تدریس می‌کنید.
• منتقد فیلم هستید یا در حوزه‌های نظریِ سینما فعالیت دارید و می‌خواهید اطلاعات کاملی از سبک سینماییِ فیلمسازان شاخصی مانند اینگمار برگمن، فدریکو فلینی و ژان لوک گدار پیدا کنید.

در بخشی از کتاب مدرنیسم در سینما: سینمای هنری اروپا (1950 - 1980) می‌خوانیم

در سه فصلی که در ادامه می‌آید، طرحی کلی از تکامل و گسترش سینمای هنری مدرنیستی بین سال ۱۹۵۹ و حوالی سال 1975 در اروپا ارائه خواهم داد. من بر تاریخ زیباشناختی فرم‌های مدرن، گسترش و تکامل آن‌ها و تأثیرات دوگانه‌شان تمرکز خواهم کرد و این تاریخچه را به سه دوره تقسیم می‌کنم: دورۀ اول که آن را “دورۀ رمانتیک” می‌نامم، کوتاه‌ترین است و سال‌های 1958 تا حوالی 1961 را در بر می‌گیرد. این دورۀ ظهور اولین فیلم‌های مهم مدرنیستی است که جریان‌های اصلی را آغاز کردند. این دوره، دورۀ به چالش کشیده شدن ارتباط مدرنیسم با فرم‌های کلاسیک نیز هست. دورۀ دوم که سال‌های 1962 تا 1966 را در بر می‌گیرد، “مدرنیسم تثبیت‌شده” نامیده خواهد شد.

این دوره هنگامی است که مدرنیسم به جنبش بین‌المللی وسیعی تبدیل می‌شود و به نوعی معیار در سینمای هنری اروپا مبدل می‌گردد. این دوره موقعی که سینمای هنری مدرن به‌شدت خودارجاع می‌شود نیز هست. دورۀ سوم که در 1967 آغاز می‌شود و طولانی‌ترین است، “مدرنیسم سیاسی” است. این دورۀ آخر را به دو دورۀ دیگر می‌توان تقسیم کرد: اول، دورۀ تدارک و انتقال تأثیر جنبش سیاسی ضدسینما (1967 1970) است و دوم، که می‌توان آن را دورۀ فروپاشی مدرنیسم و انتقال به پسامدرن دانست. مشخصۀ این دو زیردوره، جست‌وجوی سینمای مدرن برای منبع الهام جدید به‌ویژه در واقعیت اجتماعی و تاریخی و در اسطوره‌های فرهنگی مختلف است.

دیدگاه کلی تاریخ‌نگاری فیلم دربارۀ این دوره این است که پدیده‌ای که با عناوین “فیلم مدرن”، “سینمای نو” یا “امواج نو” شهرت دارد و از اواخر دهۀ ۱۹۵۰ آغاز شد، به‌تدریج تمامی کشورهای فیلم‌سازی مهم در اروپا را فتح کرد. نسل جدیدی از فیلم‌سازانْ “سینماهای نو” را خلق کردند؛ به عبارت دیگر، رویکرد جدیدی به فیلم‌سازی را برای سینمای هنری هر کدام از این کشورها به ارمغان آوردند.

فهرست مطالب کتاب

فهرست تصاویر
مقدمۀ مترجم
مقدمۀ نویسنده
بخش اول: مدرن چیست؟
فصل اول: نظریه‌پردازی مدرنیسم
مدرن
مدرنیسم
آوانگارد
سینما و مدرنیسم: نخستین مواجهه
شکل‌گیری فیلم هنری
سینمای هنری مدرنیستی و جنبش آوانگارد
فصل دوم: نظریه‌های مربوط به تمایز کلاسیک/ مدرن در سینما
تحلیلگران سبک
تکامل‌گرایان
سینمای مدرن و دلوز
مدرنیسم، پروژه‌ای ناتمام
بخش دوم: فرم‌های مدرنیسم
فصل سوم: سینمای هنری مدرن: سبک یا جنبش؟
فصل چهارم: روایت در سینمای مدرن
فیلم‌های هنری کلاسیک در مقابل فیلم‌های هنری مدرنیستی
بیگانگی فرد انتزاعی
“فرد” در سینمای مدرن کیست؟
نقش شانس
روایت گشوده‌پایان
الگوهای روند روایت: خطی، مدور، مارپیچ
فصل پنجم: ژانر در سینمای مدرن
ملودرام و مدرنیسم
پی‌نوشت: سارتر و فلسفۀ نیستی
یک ملودرام مدرن: کسوف (1962) ساختۀ آنتونیونی
سایر ژانرها و عناصر تکرارشوندۀ پیرنگ
تحقیق
سرگردانی/ سفر
سفر ذهنی
سال گذشته در ماری‌ین‌باد: ابهام در روایت
درام فضابسته
هجو/ نقیضۀ ژانر
مقالۀ فیلمی
فصل ششم: الگوهای فرم‌های مدرن
شکل‌گیری اولیه: تداوم و عدم تداوم
تداوم افراطی
زمان تخیلی در سال گذشته در ماری‌ین‌باد
عدم تداوم افراطی
فرم گسیخته مطابق با نظر گدار
فرم سریالی
فصل هفتم: سبک‌های مدرنیسم
سبک‌های مینی‌مالیستی
سبک برسونی
ذهنیت‌گرایی انتزاعی و “مدل”
برسون و پیروانش
مینی‌مالیسم تحلیلی: سبک آنتونیونی
چشم‌انداز روحی؟
تداوم
آنتونیونی و پیروانش
مینی‌مالیسم بیانگرانه
فصل هشتم: سبک‌های ناتورالیستی
پسانئورئالیسم
سینما حقیقت
سبک “موج نو”
فصل نهم: سبک‌های تزیینی
فصل دهم: سبک‌های تئاتری
فصل یازدهم: جریان‌های سینمای مدرن
شجره‌نامۀ سینمای مدرن
بخش سوم: ظهور و اشاعۀ مدرنیسم (1949 1958)
فصل دوازدهم: خودارجاعی انتقادی یا تولد مؤلف
تولد مؤلف
اَشکال تاریخی خودارجاعی
ظهور خودارجاعی انتقادی: زندان ساختۀ برگمان
خودارجاعی و انتزاع: سینمای مدرن و رمان نو
فصل سیزدهم: بازگشت سبک تئاتری
درام انتزاعی
فصل چهاردهم: بی‌ثبات کردن فبیولا
روایت خارج از تصویر
فروپاشی روایت کلاسیک: فیلم نوآر و مدرنیسم
جایگزین‌های فبیولا: هیچکاک
روایت ذهنی جایگزین: راشومون
فصل پانزدهم: جایگزینی برای فرم کلاسیک: نئورئالیسم و مدرنیسم
پایان نئورئالیسم
مدرنیسم در داستان یک عشق: تلاقی نئورئالیسم و فیلم نوآر
روسلینی: “معجزۀ نئورئالیستی”
بخش چهارم: تاریخچۀ سینمای مدرن (1959 1975)
فصل شانزدهم: دورۀ رمانتیک (1959 1961)
نئورئالیسم: مرجع
اروپای شرقی: از رئالیسم سوسیالیستی تا نئورئالیسم
قهرمان‌گرایی در مقابل مدرنیسم
یژی کاوالروویچ: اولین مؤلف لهستانی مدرن
سال 1959
فرم‌های مدرنیسم رمانتیک
ژانر و روایت در سال‌های آغازین
صدا و تصویر
پس‌زمینه و پیش‌زمینه
از هیروشیما تا ماری‌ین‌باد: مدرنیسم و سینمای نخبگان
نظام تولیدی “سینمای نو”
فصل هفدهم: مدرنیسم تثبیت‌شده (1962 1966)
اروپای غربی حدود سال 1962
فیلم برجستۀ سال 1962: هشت‌ونیم فلینی
اروپای مرکزی
رئالیسم گروتسک چکسلواکی
“تجربۀ اروپای مرکزی”
یانچو و سبک تزیینی
خلاصه
فصل هجدهم: سال 1966
تنهایی مؤلف
فصل نوزدهم: مدرنیسم سیاسی (1967 1975)
سال 1968
مدرنیسم مفهومی: دنیای نوی مؤلف
بازسازی واقعیت
ضد سینما: روایت به عنوان گفتمان بی‌واسطۀ مؤلف
فیلم، ابزاری برای کنش سیاسی مستقیم
گفتمان تمثیلی
تئورما
اساطیر شخصی مؤلف
خودانتقادی مدرنیسم سیاسی: فیلم شیرین
خلاصه
فصل بیستم: مرگ مؤلف
پایان مدرنیسم: آینه
آینه و ساختار سریالی
ناپدید شدن پوچی
پیوست‌ها
پی‌نوشت‌ها
کتاب‌شناسی
فهرست اعلام