کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی: در سال‌های 1945 تا 1960

کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی، پژوهشی درباره‌ی نقش پنهان ارتش و سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا در شکل‌گیری علوم ارتباطاتِ مدرن در دوران جنگ سرد است. کریستوفر سیمپسون، با استناد به مدارک طبقه‌بندی‌شده، نشان می‌دهد که چگونه برنامه‌های جنگ روانی دولت آمریکا، زیربنای بسیاری از نظریه‌ها و روش‌های پژوهش‌های ارتباطی را تشکیل داده است. مطالعه‌ی این کتاب شما را با ادبیات، نظریه‌ها و شخصیت‌های کلیدی نبرد روانی آمریکا در دوران جنگ سرد آشنا می‌کند.

درباره‌ی کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی

سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا نقش مهمی در شکل‌گیری علوم ارتباطات مدرن داشتند. کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی (Science of Coercion: Communication Research & Psychological Warfare, 1945–1960)، کندوکاوی برای بررسی نقش پنهان این سازمان‌ها در پایه‌ریزی علوم ارتباطات است. کریستوفر سیمپسون (Christopher Simpson)، این بررسی را با استناد به اسناد و مدارک طبقه‌بندی‌شده‌ی ارتش و سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا انجام داده است.

کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی، شما را در جریان تعریفی کامل از نبرد اطلاعاتی قرار می‌دهد. جنگ روانی، مجموعه‌ای از عملیات‌های تبلیغاتی، اطلاعاتی و روانی است. این جنگ با هدف تاثیرگذاری بر افکار، احساسات و رفتار افراد یا گروه‌های مختلف در زمان صلح یا جنگ طراحی و اجرا می‌شود. اجرای عملیات‌های روانی در دوران جنگ به میزان زیادی در تعیین برنده‌ی نهایی تاثیر دارد.

از دانشگاه تا میدان نبرد با کریستوفر سیمپسون

کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی، نشان می‌دهد که در کنار میدان‌های نبرد، جنگ روانی ارتش آمریکا در سال‌های جنگ سرد در شکل‌گیری علوم ارتباطات مدرن نیز نقشی تعیین‌کننده داشته است. آژانس‌های نظامی، اطلاعاتی و پروپاگاندای آمریکا، پس از جنگ جهانی دوم به سرمایه‌گذاری برای تحقیقات در حوزه‌ی جنگ روانی مشغول شدند. بسیاری از نظریه‌ها، روش‌ها و الگوهای امروزیِ علوم ارتباطات جمعی، ماحصل این سرمایه‌گذاری‌های پنهان است.

کریستوفر سیمپسون، با روایت پیوند کمترشناخته‌شده‌ی میان پژوهش‌های ارتباطی و برنامه‌های جنگ روانی آمریکا در دوران جنگ سرد و پس از آن، تصویری تازه از علوم ارتباطات و نقش پنهان قدرت در تولید دانش ارائه می‌دهد. کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی، با نگاهی نقادانه، به شما نشان می‌دهد که چگونه پژوهش‌های به‌ظاهر بی‌طرفانه‌ی علوم ارتباطات، در بستر منافع نظامی و اطلاعاتی شکل گرفته‌اند و بسیاری از مفاهیمِ امروزینِ ارتباطات جمعی، میراث آن دوران پرفرازونشیب هستند.

با خرید کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی، بازتعریفی از تاریخ علوم ارتباطات در اختیار شما قرار می‌گیرد تا تاملی در نقش نهادهای پنهان در تولید دانش علمی و تاثیر آن بر ارتباطاتِ امروز انجام دهید. انتشارات علمی و فرهنگی، با چاپ این کتاب، قدمی مهم برای آشنایی با گوشه‌های پنهانِ تاریخ علوم اجتماعی و ارتباطات برداشته است. محمد معماریان، مفاهیم تخصصی علم ارتباطات را با دقت تمام به فارسی ترجمه کرده تا به‌راحتی با لایه‌های پنهان تاریخ علوم ارتباطات آشنا شوید.

نکوداشت‌های کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی

• تصویری جذاب از روابط میان قدرتِ دولتی و جامعه‌ی روشنفکری. (نوام چامسکی، موسسه‌ی فناوری ماساچوست)
• کتابی اصیل با باارزش (نشریه‌ی Science)

کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی برای شما مناسب است اگر

• به تاریخ علوم اجتماعی، به‌ویژه تاریخ ارتباطات و جنگ سرد علاقه دارید.
• دانشجو یا پژوهشگر حوزه‌ی علوم ارتباطات، جامعه‌شناسی، علوم سیاسی یا تاریخ هستید و به دنبال منبعی انتقادی و مستند می‌گردید.
• می‌خواهید با اسناد طبقه‌بندی‌شده و شواهدِ تاریخیِ نقشِ سیا و پنتاگون در شکل‌گیریِ علوم ارتباطات آشنا شوید.

در بخشی از کتاب دانش ارتباطات و جنگ روانی: در سال‌های 1945 تا 1960 می‌خوانیم

آلبرت بایدرمن و الیزابت کراوفورد، در مطالعه‌ای نه چندان معروف اما بسیار صریح که به سفارش نیروی هوایی امریکا بر روی روابط دانشگاه دولت انجام دادند، مدعی‌اند که بحران سیاسی نظامی جنگ جهانی دوم توانست هماهنگی جدیدی میان مقاصد اکثر اعضای جامعه پدید آورد. آنها می‌نویسند که پس از سال 1945، اهدافی همچون بازسازی اقتصادی، پیروزی در جنگ، شکست دادن نازی‌ها و تثبیت مجدد نظم جهانی «به افزایش چشمگیرِ مداخله‌ها و برنامه‌ریزی‌های دولتی و شبه‌دولتی برای حل این بحران‌ها مشروعیت بخشید... اغلب تنها منبع تجربه و تخصص برای جمع‌آوری این داده‌های اطلاعاتی، برنامه‌ریزی و ارزیابی، دانشمندان علوم اجتماعی بودند.» [2]

به‌زودی همگرایی قدرتمندی میان منافع دو گروه شکل گرفت: از یک‌سو نخبگانی که به‌دنبال ابزارهای مهندسی اجتماعی برای مدیریت بحران‌ها بودند و از سوی دیگر دانشمندان علوم اجتماعی که نقطه‌نظراتی اصلاح‌طلبانه در باب سیاست دولت داشتند. بایدرمن و کراوفورد مدعی‌اند «اغلب نمادهای علم، دستاویزی سهل و ساده برای دو دسته بودند: برای مشتریان دولتی علوم کاربردی از یک‌سو و برای دانشمندان علوم اجتماعی که به‌دنبال لطف دولت یا توجیهی برای بیان دیدگاه‌های خود پیرامون سیاست عمومی بودند، از سوی دیگر.» [3]

به گفتۀ بایدرمن و کراوفورد، قوت این اِجماع ملی، به‌خصوص در زمان جنگ جهانی دوم، به دانشمندان علوم اجتماعی امکان داد تا طرح‌های تحقیقاتی که در حالت عادی می‌توانست «پرسش‌های بنیادین ارزشی» برایشان ایجاد کند را به مطالعات «صرفاً ابزاری» تبدیل کنند. [4] به بیان دیگر، برخی عنوان‌های مطالعاتی، که در حالت‌های دیگر از لحاظ اخلاقی یا سیاسی برای دانشمندان علوم اجتماعی اصلاح‌گرا مشکوک به‌نظر می‌رسیدند، به هدف‌های قابل‌قبول یا حتی مطلوبِ دانش‌پژوهی تبدیل شدند.