کتاب خدایان تشنه‌اند

کتاب خدایان تشنه‌اند یک رمان تاریخی به قلم آناتول فرانس، نویسنده‌ی برنده‌ی نوبل ادبیات است که داستان آن در دوران انقلاب فرانسه در طی قرن هجدهم میلادی روایت می‌شود. نویسنده در این رمان با تلفیق طنز و درام، دگرگونی شخصیت یک نقاش پاریسی را به تصویر می‌کشد و در خلال آن به موضوعاتی نظیر عدالت، تعصب کورکورانه‌ی ناشی از شور انقلابی و تأثیر فسادآور قدرت می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب خدایان تشنه‌اند

آناتول فرانس (Anatole France) در رمان خدایان تشنه‌اند (The Gods are Athirst) از زندگی اواریست گاملن می‌گوید؛ نقاش نه‌چندان درخشانی که همراه مادرش در کلبه‌ای محقر زندگی می‌کند و تابلوی اورست و الکتر تنها اثر اوست که توانسته تا حدی توجه دیگران را برانگیزد. زمانی که آتش انقلاب فرانسه شعله‌ور می‌شود، گاملن با سری پرشور به طرفداری از ژاکوبن‌ها می‌پیوندد، با این امید که پیروزی آن‌ها طلوع سپیده‌ی آزادی را برای فرانسویان رقم خواهد زد. این در حالی است که موریس بروتو، از دوستان گاملن با دیده‌ی تردید به این واقعه نگاه می‌کند.

پس از پیروزی این گروه رادیکال، گاملن به‌عنوان عضوی از هیئت منصفه‌ی دادگاه انقلابی منصوب می‌شود تا درباره‌ی افرادی که به دشمنی با انقلاب متهم شده‌اند، قضاوت کند. به این ترتیب گاملن روزبه‌روز در هیجان و شور انقلابی خود بیشتر غرق می‌شود و با صدور حکم‌های پی‌درپی اعدام، تبدیل به مأموری بی‌رحم می‌شود که هیچ شباهتی به نقاش رئوف گذاشته ندارد.

نقد دوران پساانقلاب فرانسه با زبان گزنده‌ی طنز

آناتول فرانس در رمان تاریخی خدایان تشنه‌اند که در سال 1912 برای اولین بار به انتشار رسید، شرایط پاریس آشفته را در دوران انقلاب فرانسه و با نگاهی ویژه بر سال‌های 1793 تا 1794 ترسیم می‌کند. او با شرح دگرگونی شخصیت اواریست گاملن از شور و تعصب کوری می‌گوید که در هنگامه‌ی انقلاب کبیر فرانسه گریبان این سرزمین را گرفت و بی‌گناهان بسیاری را زیر تیغ گیوتین برد. این نویسنده‌ی فرانسوی در رمان خود، درام تاریخی را به زبان طنز می‌آمیزد و از شور و حرارت انقلابی و تأثیرات آن بر زندگی فردی و اجتماعی جامعه‌ی فرانسه در اواخر قرن هجدهم می‌گوید تا از این مجرا دیدگاه انتقادی خود نسبت به ایدئولوژی و تعصب‌ورزی را عیان سازد.

کتاب خدایان تشنه‌اند، این رمان تاریخی خواندنی و قابل تأمل را انتشارات علمی و فرهنگی با ترجمه‌ی کاظم عمادی عرضه کرده و در دسترس مخاطبان علاقه‌مند قرار داده است.

کتاب خدایان تشنه‌اند برای شما مناسب است اگر

• شیفته‌ی داستان و رمان تاریخی خارجی هستید.
• قصد دارید یکی از مهم‌ترین آثار آناتول فرانس، نویسنده‌ی برجسته‌ی فرانسوی را بخوانید.
• می‌خواهید به موازات خواندن یک روایت داستانیِ گیرا، از وقایع انقلاب کبیر فرانسه و پیامدهای آن آگاه شوید.
• می‌خواهید اثری انتقادی و درخور توجه از نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل بخوانید.

در بخشی از کتاب خدایان تشنه‌اند می‌خوانیم

ژولی در اتاقی زیر شیروانی در کوچۀ «شرش میدی» سکنی داشت و در دکان ماهوت‌فروشی منشی شده بود، زیرا مادر گاملن وقتی مطمئن شد که در هیچ جا دخترش را خطری بزرگ‌تر از اینکه نزد او باشد تهدید نمی‌کند، او را از میدان تیونویل و از سکسیون پون‌نوف دور کرد. همچنین تاآنجاکه می‌توانست ازحیث خوراک و پوشاک به او کمک می‌کرد. روزها ژولی کمی آشپزی می‌کرد، سپس برای دیدار محبوبش سری به باغ لوکزامبورگ می‌زد و به کلبۀ خود بازمی‌گشت. یکنواخت‌بودن این طرز زندگی تااندازه‌ای از غم‌های درونی‌اش می‌کاست و چون جوان و نیرومند بود، شب‌ها به خواب سنگینی فرومی‌رفت. با طبع جسور و ماجراجویی که داشت و شاید تحت تأثیر لباس‌های پسرانه‌ای که پوشیده بود، اغلب شب‌ها را به دکان لیمونادفروشی کوچۀ «فور» به نام مغازۀ «صلیب سرخ» می‌رفت که محل تجمع همه نوع اشخاص و زن‌های زیبا و دلربا بود. در آن جا روزنامه‌ها و مجله‌ها را می‌خواند و با شاگرد دکان یا فردی نظامی که دود چپقش را به صورتش فوت می‌کرد، تخته‌نرد بازی می‌کرد. در آن جا شراب می‌نوشیدند، بازی می‌کردند و عشق می‌ورزیدند و جنجال و کتک‌کاری فراوان اتفاق می‌افتاد. شبی، مرد می‌گساری با صدای پای اسب در روی سنگ‌فرش خیابان، پرده را پس زد و چون فرمانده کل گارد ملی همشهری «هانریو» را شناخت که چارنعل با ستاد خود می‌گذشت، با دندان‌های فشرده زمزمه کرد: ماده‌الاغ روبسپیر را تماشا کن!

ژولی به شنیدن این کلمات قهقهه را سرداد.

اما میهن‌پرست سبیل‌کلفتی بدین حرف شدیداً اعتراض کرده و فریاد برآورد: «کسی‌که این‌طور حرف می‌زند، اشرافی است. بدانید ژنرال هانریو میهن‌پرست بزرگی است که در صورت لزوم می‌تواند از پاریس و کنوانسیون به خوبی دفاع کند. به همین علت است که سلطنت‌طلبان به شدت از او ناراضی هستند.»