کتاب در جستجوی اوج

کتاب در جستجوی اوج، اثری سودمند برای افرادی است که می‌خواهند ارزشمند زندگی کنند و روش‌هایی برای انجام دلنشینِ کارها در پیش بگیرند. میهای چیکسنت میهای، نویسنده‌ی کتاب، خواننده را با این واقعیت آشنا می‌کند که انسان‌ها زمانی شادتر هستند که خود را با وظایفی نیازمند مهارت و تعهد زیاد به چالش بکشند. او همچنین راه رسیدن به اوج و بهبود کیفیت انجام کارها در زندگی را به مخاطب نشان می‌دهد.

درباره‌ی کتاب در جستجوی اوج

کتاب در جستجوی اوج (Finding Flow: The Psychology of Engagement with Everyday Life)، منبعی خواندنی برای افزایش کیفیت زندگی انسان‌ها در روزگار پرمشغله‌ی امروزی است. میهای چیکسنت میهای (Mihaly Csikszentmihalyi)، نویسنده‌ی کتاب، مفهوم فِلو را در این اثر به خواننده معرفی کرده است. منظور از فلو که در این کتاب با عنوان اوج به آن اشاره شده، درگیری کامل فرد در انجام فعالیت‌های چالش‌برانگیز و معنادار است. به گفته‌ی نویسنده، وقتی یک نفر با تمام وجود مشغول انجام کاری می‌شود تا این کار را به بهترین شکل ممکن انجام دهد، شادی و رضایت قلبی پیدا می‌کند. میهای در این اثر ثابت می‌کند که با گام‌هایی کوچک و روندی تدریجی، می‌توان تجربه‌ای بهینه از کار و زمان‌های فراغت داشت. دل دادن به کار، در کنار افزایش تجربه‌ی شخصی و رضایتمندی، کیفیت انجام کار را نیز به میزان چشمگیری افزایش می‌دهد. نویسنده ساختاری منظم و کاربردی را برای نگارش این اثر انتخاب کرده تا خواننده از دیدگاه‌های مختلفی با مفهوم اوج، آشنا شود. خواننده پس از مطالعه‌ی این اثر یاد می‌گیرد که با تامل در زندگی خود، شرایطی که می‌تواند به اوج منتهی شود را شناسایی کند و با تحلیل این شرایط، راهکارهایی عملی برای تجربه‌ی بهتر این حالت در زندگی روزمره در پیش بگیرد.

مطالب کتاب در جستجوی اوج با توضیحاتی درباره‌ی ساختارهای زندگی روزمره آغاز می‌شود. نویسنده در این بخش دیدگاه متفاوتی از زندگی را پیش روی خواننده قرار می‌دهد. کارهایی که انسان در طول روز انجام می‌‌دهد، ارتباط تنگاتنگی با سبک زندگی وی دارد؛ اما شیوه‌ی تجربه کردن این کارها در بین افراد مختلف، متفاوت است. این تفاوت شیوه‌ی انجام دادن کار، نقش مهمی در کیفیت زندگی افراد ایفا می‌کند.

در ادامه‌ی کتاب درباره‌ی این نکته سخن رانده شده که تجربه‌ی اوج، موجب تعالی افراد می‌شود. این تجربه به‌اندازه‌ای لذت‌بخش است که افراد از تکرار آن سیر نمی‌شوند و همواره می‌خواهند خودشان را بیشتر درگیر کارها کنند. احساسی که فرد در حین انجام کار تجربه می‌کند، نقش مهمی در غرق شدن وی در کار ایفا می‌کند. نویسنده در کتاب در جستجوی اوج، به‌ خواننده یاد می‌دهد تا این احساس را بهتر تجربه کند و به همراه غرق شدن در کار، از کاری که به انجام آن مشغول است رضایت بیشتری داشته باشد.

مطالب کتاب در جستجوی اوج با توضیحاتی درباره‌ی عشق به سرنوشت، خاتمه پیدا می‌کند. پذیرش آگاهانه‌ی زندگی که نویسنده در این اثر از آن به‌عنوان عشق به سرنوشت یاد کرده، از آموزه‌های کهن الهام گرفته شده است. خواننده با درک این نگرش، یاد می‌گیرد که چالش‌ها را به فرصت‌هایی برای تجربه‌ی بهتر مفهوم او تبدیل کند و زندگی معناداری را در پیش بگیرد.

کتاب در جستجوی اوج را انتشارات شورآفرین چاپ و روانه‌ی بازار کرده است. رضا علوی، نوید فردوسی پور و حسنا رضایی، مترجم‌های این اثر هستند.

نکوداشت‌های کتاب در جستجوی اوج

• میهای چیکسنت میهای، به طرز شیوایی در این اثر استدلال کرده که زندگی کامل در لحظه‌ی حال، نیازمند آن است که انسان به درس‌های گذشته توجه کند. (نقد کتاب نیویورک تایمز)

• میهای چیکسنت میهای، استعداد نابی در روشن‌ کردن پدیده‌هایی دارد که بیشتر دانشمندان رفتاری را به حیرت وامی‌دارد. نویسنده در کتاب در جستجوی اوج نشان می‌دهد که چگونه همه‌ی ما می‌توانیم کار، بازی و زندگی خود را ارتقا دهیم. ( هاوارد گاردنر، نویسنده‌ی کتاب هوش‌های چندگانه)

کتاب در جستجوی اوج برای چه کسانی مناسب است؟

تمامی افرادی که به‌ دنبال منبعی برای یادگیری روش‌های بهبود کیفیت زندگی خود هستند، به‌عنوان مخاطب‌های این کتاب شناخته می‌شوند. مطالعه‌ی کتاب در جستجوی اوج برای روانشناسان، مشاوران و فعالان حوزه‌های توسعه‌ی فردی خالی از لطف نیست.

در بخشی از کتاب در جستجوی اوج می‌خوانیم

کارهای روزانه‌مان را در یک روز معمولی می‌توانیم به سه نوع عمده تقسیم کنیم. اولین و بزرگ‌ترین آن‌ها شامل فعالیت‌هایی است که انرژی لازم برای بقا و آسایش را فراهم می‌کنند. این فعالیت‌ها امروزه مترادف با پول‌درآوردن است؛ چراکه امروزه پول به وسیله‌ای برای دادوستد اکثر کالاها تبدیل شده است. از آنجا که تحصیل نوجوانان در مدرسه هم‌تراز کار بزرگسالان است و تحصیل به اشتغال می‌انجامد، می‌توان آن را نوعی فعالیت کاری قلمداد کرد.

بسته به نوع کار و تمام‌وقت یا پاره‌وقت‌بودن آن، بین یک‌چهارم تا بیشتر از نصف انرژی روانی‌مان صرف این قبیل فعالیت‌های کاری می‌شود. گرچه بیشترِ کارگرانِ تمام‌وقت، تقریباً چهل ساعت در هفته، یعنی حدود 35درصد اوقات بیداری‌شان در هفته را سر کار هستند، این عدد به‌طور دقیق نشان‌دهنده‌ی واقعیت نیست؛ چراکه در واقع حدود 30درصد آن صرف کار شده و مابقی برای کارهایی مثل صحبت‌کردن، رؤیاپردازی، تهیه‌ی فهرست و دیگر مشغولیت‌های نامربوط سپری می‌شود.

پاسخ این پرسش که «آیا این زمان زیادی است یا نه؟» به مبنای مقایسه بستگی دارد. به‌گفته‌ی برخی از مردم‌شناسان، در جوامعی مثل قبیله‌نشینان جنگل‌های برزیل یا بیابان‌های آفریقای جنوبی که کمترین میزان پیشرفت فناورانه را دارند، مردان بالغ به‌ندرت بیش از چهار ساعت در روز را صرف تأمین معاش می‌کنند، مابقی زمان را به استراحت، گفتگو، آوازخواندن و رقصیدن می‌پردازند. از سوی دیگر، طی صد سال پس از صنعتی‌شدن غرب، پیش از اینکه اتحادیه‌ها بتوانند ساعت کاری را تحت نظارت خود درآورند، روزی دست‌کم دوازده ساعت کارکردن در کارخانه امری طبیعی بود. بنابراین هشت ساعت کار در روز که در حال حاضر عادی شده، تقریباً میانه‌ی این افراط و تفریط است.

فعالیت‌های کاری نیروی جدید خلق می‌کنند، اما برای مراقبت از بدن و آنچه مربوط به آن است کارهای زیادی باید انجام دهیم. در نتیجه، حدود یک‌چهارم از روز را مشغول چنین فعالیت‌هایی هستیم. با خوردن، استراحت و نظافت، از بدنمان محافظت می‌کنیم و با شست‌وشو، پخت‌وپز، خرید و انجام کارهای خانه، به امور مربوط به بدنمان رسیدگی می‌کنیم. از قدیم، بار مسئولیتِ کارهای مراقبت و نگهداری بر دوش زنان و نقشِ تأمین معاش برعهده‌ی مردان بوده است.