معرفی و دانلود کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم

معرفی کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم

حضوری آگاه پس از مرگ! کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم نوشته‌ی سباستین یونگر، روایتی واقعی از مواجهه‌ی مستقیم با مرگ است. موج‌های بلند دریا قصد جان مرد جوان را کرده بودند؛ بدن او آرام آرام از کار می‌افتاد؛ با این حال حس عجیبی از آرامش با او بود؛ حسی که با واقعیت تلخ مرگ در تضاد است. آیا واقعاً جهان پس از مرگ وجود دارد؟

درباره‌ی کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم

سباستین یونگر (Sebastian Junger)، خبرنگار جنگ و نویسنده‌‌ای سرشار از زندگی بود که با مرگ سینه‌به‌سینه شد. کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم (In My Time of Dying)، پاسخی است به این پرسش: «وقتی انسان به آخرین مرز زندگی می‌رسد، چه چیزی از او باقی می‌ماند؟».

کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم سباستین یونگر، با یک صحنه در ساحل زمستانی شروع می‌شود. سباستین یونگر برای موج‌سواری به دریا می‌رود. هوا بسیار سرد است و امواج بزرگ و خطرناک‌اند. او سال‌هاست موج‌سواری می‌کند و به دریا عادت دارد، اما در این روز شرایط سخت‌تر از حد معمول است. موج‌های عظیم بارها او را زیر آب می‌برند و او متوجه می‌شود که در موقعیتی قرار گرفته که ممکن است جانش را از دست بدهد. این تجربه اولین برخورد جدی او با احتمال مرگ است.

مواجهه‌ی واقعی با مرگ به روایت سباستین یونگر

مدتی بعد از ماجرای موج‌سواری، حادثه‌ی مهم‌تری در زندگی سباستین یونگر رخ می‌دهد. او دچار یک پارگی خطرناک در شریان بدنش می‌شود که خونریزی داخلی شدید را به همراه دارد. وضعیتش خیلی سریع بحرانی شده و فوراً به بیمارستان منتقل می‌شود. در بیمارستان پزشکان متوجه می‌شوند که او مقدار زیادی خون از دست داده و اگر سریع جراحی نشود ممکن است بمیرد. سباستین یونگر در این بخش از کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم، توضیح می‌دهد که چگونه با تجربه‌ای عجیب مواجه شده است.

جدا شدن روح از بدن و رسیدن به آگاهی کامل نسبت به محیط اطراف، تجربه‌ای است که بسیاری از افراد در آستانه‌ی مرگ پشت سر گذاشته‌اند. سباستین یونگر در کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم از نوعی حضور صحبت می‌کند؛ گویی وجودی قدرتمند در کنار او است. او پس از نجات یافتن، تلاش می‌کند بفهمد این تجربه‌ها چه هستند. آیا آنچه دیده و حس کرده نشانه‌ای از جهانی فراتر از مرگ است؟ یا محصول مغزی است که در آخرین لحظات فعالیت خود، موجی از خاطره‌ها، رویاها و تصاویر را آزاد می‌کند؟

آگاهی محض و ایده زندگی پس از مرگ

سباستین یونگر در ادامه‌ی کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم، به پژوهش‌های علمی تازه‌ای اشاره می کند که نشان می‌دهند در لحظات پیش از ایست قلبی، مغز ممکن است با هجوم ناگهانی امواج گاما روبه‌رو شود؛ همان امواجی که با تمرکز عمیق، رویا دیدن و حتی تجربه‌های عرفانی ارتباط دارند. گویی در آستانه‌ی خاموشی، مغز آخرین فوران آگاهی را تجربه می‌کند؛ انفجاری از ادراک که ممکن است به شکل مرور زندگی، رویاهای پرنور یا احساس رهایی از بدن ظاهر شود.

در لحظه‌های دشوار جان دادن، ذهن سباستین یونگر جزئیات ساده‌ی زندگی‌اش را جستجو می‌کرد. یادداشت‌های پراکنده‌اش برای کتابی که قصد نوشتنش را داشت، کوه ظرف‌ها در سینک ظرفشویی، سبد پر از رخت چرک و خانواده‌اش که در فاصله‌ی زیادی از او بی‌خبر از حالش بودند. اما او زنده ماند تا روایت‌گر دنیای پس از مرگ باشد. با خرید کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم ترجمه نرگس قاسمی، وارد روایتی صادقانه و تأمل‌برانگیز از مرز میان مرگ و زندگی می‌شوید.

سباستین یونگر در کنار روایت حادثه‌ی شخصی خود، به پژوهش‌های علمی، تجربه‌های ثبت‌شده‌ی افراد دیگر و مطالعات پزشکی درباره‌ی آگاهی در آستانه‌ی مرگ نیز اشاره می‌کند. به این ترتیب، دانلود کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم انتشارات کتابراه و مطالعه‌ی آن، می‌تواند نگاه شما را به مرگ تغییر دهد؛ نه با ارائه‌ی پاسخ‌های قطعی، بلکه با گشودن دریچه‌ای تازه برای فکر کردن به پرسش‌هایی که از دیرباز ذهن انسان را درگیر کرده‌اند.

در نکوداشت کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم

• سباستین یونگر، از بهترین نویسندگان نسل ماست و تجربه‌ی من از مرگ، از شگفت‌انگیزترین آثاری است که درباره‌ی معنای انسان ‌بودن خوانده‌ام. (جیمز پترسون)

کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم برای شما مناسب است اگر

• به روایت‌های واقعی از تجربه‌های نزدیک به مرگ و مواجهه‌ی انسان با مرگ علاقه دارید.
• به کتاب‌هایی که ترکیبی از روایت شخصی، علم و تأملات فلسفی هستند علاقه‌مندید.
• کتاب آزادی از سباستین یونگر را خوانده‌اید و نگاه واقع‌گرایانه‌ی این نویسنده را می‌پسندید.

در بخشی از کتاب چگونه با ایده زندگی پس از مرگ مواجه شدم می‌خوانیم

پدرم گزینۀ عجیبی برای حضور در لحظۀ مرگم بود و تقریباً مطمئنم اگر آن لحظه از او می‌پرسیدی، با رفتنم موافق بود. هوشمندی‌اش نوعی سادگی بی‌ادعا داشت، آن‌قدر خالص و بی‌پیرایه که گاهی با ساده‌لوحی اشتباه گرفته می‌شد. چشمان آبی روشن و چهرۀ مدیترانه‌ای خوش‌قیافه‌اش، او را انسانی نشان می‌داد که با جهان اطرافش در صلح است، اما در واقع همیشه با نوعی فاصله و احتیاط با آدم‌ها روبه‌رو می‌شد؛ مثل غواصی که فقط چهل‌وپنج دقیقه اکسیژن دارد و کمربند سربی سنگینی دور کمرش بسته تا در عمق آب بماند.

این حالتش، به‌ویژه در برخورد با دوستان مادرم آشکار بود؛ زن‌ها و مردهایی که اغلب هنرمند، یوگی و طرفدار رژیم‌های ماکروبیوتیک بودند. پدرم برای چنین موقعیت‌هایی چند جمله و پاسخ آماده داشت و وقتی آن‌ها تمام می‌شد، چشمانش را می‌بست و ناگهان بحث را به یونانیان باستان می‌کشاند.

آن‌وقت همین مرد، در لحظۀ مرگ بالای سرم ظاهر شده بود. او صرفاً یک خیال یا توهم نبود؛ حضوری زنده و نیرومند داشت، چیزی بسیار نزدیک به جوهرۀ پدرم. حتی واژۀ «انرژی» دقیقاً توصیفش نمی‌کند، چون پدرم همیشه از این واژه بیزار بود مگر در معنای علمی‌اش یعنی «پتانسیل ذرات زیراتمی».

در جهان مادرم، بیماری‌ها حاصل «انرژی منفی» بودند و درمان، به معنای جاری‌ شدن انرژی مثبت و پاک‌سازی تن از سموم. برای او «انرژی» استعاره‌ بود: از روابط شکست‌خورده گرفته تا سرطان، اما در چنین لحظاتی، پدرم فقط سرش را می‌چرخاند، با آن چشمان آبی‌اش مثل نوری آرام از فانوس دریایی، اتاق را می‌پایید و می‌پرسید: «این انرژی که می‌گویید، از چه نوع است؟ می‌شود اندازه‌گیری‌اش کرد؟»

فهرست مطالب کتاب

مقدمه: منتظرت بودیم
چه چیزی
اگر
دربارۀ نویسنده