بله
بازی و فعالیت بدنی، نقش بسیار مهمی در روند رشد جسمانی و روانی کودکان دارد. مه پری قاسم نژاد در کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان، نکات مهمی را در خصوص بازی و فعالیت‌های بدنی کودکان ارائه می‌دهد. به باور این نویسنده، ورزش عامل مهمی در امر تربیت کودکان است و والدین نباید به هیچ عنوان از آن غافل شوند.
درباره‌ی کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان
کودکان پر از انرژی و هیجان هستند و بازی‌های کودکانه تنها چیزی است که به آن فکر می‌کنند. از طرفی سوق دادن کودک به سمت فعالیت‌های سالم، وظیفه‌ی والدین است. مه پری قاسم نژاد در کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان به این موضوع اشاره می‌کند که والدین علاوه بر آزاد گذاشتن کودک برای بازی، باید گهگاهی با فرزندان خود همراه شوند. بازی کردن با کودکان بار عاطفی بالایی دارد و دید آنها را نسبت به زندگی مثبت می‌کند. درست است که کودک باید در کنار هم‌سالان خود قرار بگیرد و در فعالیت‌های گروهی شرکت کند؛ اما بزرگسالان می‌توانند الگوهای موثرتری در جهت آموزش به کودکان باشند.
کودکان از طریق بازی و فعالیت‌های بدنی برای نقش‌پذیری در زندگی اجتماعی و پذیرش قواعد آن آماده می‌شوند. ارتباط کودکان با یکدیگر در اینجا می‌تواند بسیار موثر باشد. در کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان مباحث مفصلی در خصوص بازی‌های کودکانه ارائه شده است. مه پری قاسم‌نژاد در فصل اول کتاب خود، تحت عنوان نقطه‌ی شروع ورزش و فعالیت بدنی، نکاتی را درمورد فواید ورزش کردن ارائه داده و ورزش‌های سبک مناسب برای کودکان در سنین مختلف را معرفی می‌کند. این نویسنده در فصل بعدی کتاب خود به اهمیت شروع ورزش از دوران کودکی پرداخته و نکاتی را در خصوص مقایسه‌ی بازی و ورزش ارائه می‌دهد.
مه پری قاسم نژاد در فصل سوم کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان، مباحث مهمی مانند ایرادهای معمولی در راه رفتن را مطرح می‌کند. این مباحث به والدین کمک می‌کند که در ابتدای کودکی با مشکلات جسمانی فرزند خود آشنا شده و در جهت برطرف کردن آنها اقدام کنند. فصل پایانی کتاب به روشهای تدریس تربیت بدنی اختصاص داده شده و می‌تواند راهنمای خوبی برای والدین و مربیان ورزش باشد. این کتاب آموزنده، به همت انتشارات بامداد کتاب در اختیار شما عزیزان قرار گرفته است.
کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان، به تمامی والدین و زوج‌هایی که قصد فرزندآوری دارند، پیشنهاد می‌شود. نکات آموزشی این کتاب برای مربیان ورزشی و افراد علاقه‌مند به رشته‌های تربیت بدنی و روانشناسی کودکان نیز مفید خواهد بود.
در بخشی از کتاب نقش بازی در رشد جسمانی و روانی کودکان می‌خوانیم
بازی عبارتست از انجام فعالیت‌های اختیاری که به‌منظور ارضای تمایلات درونی و با شادی، نشاط و سرور در جهت سرگرم‌شدن انجام می‌شود و پیامدهای هیجانی آن به شکوفا‌شدن توانایی‌های انسان می‌انجامد. در حالی‌که ورزش انجام اعمال غیر اختیاری را شامل می‌شود که تابع قوانین و مقررات خاصی باشد.
برای نمونه دو کودک را تصور کنید که پس از انجام تکالیف خویش همدیگر را به بازی دعوت می‌کنند. ابتدا به بازی ساده با توپ می‌پردازند سپس با استفاده از دو شی دروازه درست می‌کنند. یکی به‌عنوان دروازه‌بان درون دروازه قرار می‌گیرد و دیگری از فاصله‌ای شروع به گل‌زدن می‌کند، خسته می‌شوند، استراحت می‌کنند و پس از تجدید قوا مجددا بازی می‌کنند و از بازی‌کردن لذت برده و آنچنان سرگرم بازی می‌شوند که حتی به والدینشان که آنها را برای خوردن ناهار می‌خوانند توجهی نمی‌کنند.
و یا نوجوانی را تصور نمایید که خود را برای مسابقه کاراته آماده می‌کند، او تمرین خود را در زمان معینی دنبال می‌کند حتی اگر در آن زمان علاقه‌مند به انجام فعالیت دیگری باشد. کاراته را با تکنیک خاصی تمرین می‌کند و آنقدر در اجرای حرکات و فنون روان می‌شود که اصطلاحا به مرحله خودکاری می‌رسد و همیشه در تلاش برای رسیدن به اوج اجرا در مهارت است. هر نوع عدم آمادگی بدنی و روانی که منتج به نبودن فرم بدنی دلخواه شود او را ناراحت می‌کند. هفته‌ها پیش از مسابقه دائما وزن خود را کنترل کرده و حتی برای تغذیه خود از برنامه خاصی پیروی می‌کند تا بتواند در روز مسابقه شایستگی جسمی خود را در رقابت با سایرین به نمایش بگذارد. با بیان این دو مثال می‌توان تفاوت میان بازی و مسابقه را درک کرد.
