بله
کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر به همت فردین روحانی جنبه سرائی به نگارش درآمده است و جنبه‌های مختلف حق مالکیت و آزادی اطلاعات و ارتباط میان این دو حق پراهمیت را به مطالعه و تحلیل می‌گذارد و شما را با این و دو مفهوم چالش‌برانگیز آشنا می‌کند.
درباره‌ی کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر
اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر به تصویب سال 1938 میلادی حق مالکیت فکری و حق دسترسی به اطلاعات را ذیل حقوق بشر گنجانده است و رعایت آن‌ها را الزامی کرده است. کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر توسط فردین روحانی جنبه سرائی به رشته‌ی تحریر درآمده است و پیرامون مالکیت معنوی و حق دسترسی به دانش و اطلاعات سخن می‌گوید.
بند دوم ماده‌ی بیست و هفت اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر به مالکیت فکری اختصاص دارد. حق مالکیت فکری تمامی مجموعه‌ی موضوعاتی را در برمی‌گیرد که توسط فکر انسانی خلق شده باشند. این موضوعات ماهیت ناملموسی دارند و جنبه‌ی مفهومی تولیدات را شامل می‌شود. به همین منظور نهادها و سازمان‌هایی طراحی شده‌اند که از این حقوق حمایت کنند. در ایران نیز نهادهایی در این زمینه تاسیس شده است که مالکیت صنعتی، نرم‌افزاری و ادبی را تحت پوشش خود دارند و از جهت قانونی و قضایی نیز فعال هستند، اما پیگیری این حقوق با مشکلات عدیده‌ای روبه‌رو است و نویسنده‌ی کتابِ حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر سعی دارد، ضمن تحلیل تمامی جنبه‌های مالکیت فکری، شما را با اساس آن آشنا کرده و مسائل و مشکلات پیرامون آن را تشریح نماید.
بنا بر قانون حقوق بشر، تمام انسان‌ها این حق را دارند که منافع معنوی و مادی تولیدات علمی و آثار هنری خود را تحت حمایت خود داشته باشند. اما اگر مالکیت فکریِ هر اطلاعاتی تحت انحصار خالق یا خریدار آن باشد، تکلیف آزادی اطلاعات و حق دسترسی به دانش چه می‌شود؟ به این ترتیب، تنها کسانی به اطلاعات مزبور دسترسی پیدا می‌کنند که پول کافی برای خرید آن‌ها را داشته باشند. اینجاست که حق بسیار ضروری دسترسی به اطلاعات، مورد اجحاف قرار می‌گیرد و مسئله را پیچیده‌تر می‌کند.
فردین روحانی جنبه سرائی با بهره‌گیری از منابع مختلف کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر را در پنج فصل تدوین کرده است. فصول اول و دوم کلیات و مبانی مالکیت فکری را تشریح می‌کند و مفاهیم مختلف آن را موردمطالعه قرار می‌دهد. فصل سوم از حق دسترسی به اطلاعات، مفهوم آزادی اطلاعات و ارتباط آن با مالکیت فکری می‌گوید و فصل چهارم به بررسی این دو مورد در نظام بین المللی می‌پردازد. در نهایت نیز، فصل پنجم به یک جمع‌بندی کلی می‌رسد.
کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر به همت نشر یافته به چاپ رسیده و در دسترس مخاطبین ایرانی قرار گرفته است.
کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان حقوق و حقوق بین الملل و تمامی کسانی که به مباحث حقوقی، به‌ویژه حقوق بشر و حقوق شهروندی علاقه دارند، این کتاب را مطالعه کنند.
در بخشی از کتاب حق دسترسی به اطلاعات و مالکیت فکری در نظام بین المللی حقوق بشر: همزیستی یا تعارض می‌خوانیم
در قرن پیشین پیدایش یک کنوانسیون بین المللی در زمینه مالکیت صنعتی دشوار می‌نمود. چرا که کشورهای مختلف دارای قوانین گوناگونی بودند و بعلاوه اظهارنامه‌های ثبت اختراع تقریباً باید در زمان واحدی به کشورهای مختلف جهت ثبت ارائه می‌شد وگرنه ممکن بود یک اختراع ثبت شده در کشور الف توسط شخص دیگری در کشور ب ثبت شود و برای اجتناب از بین رفتن وصف تازگی در کشورهای دیگر درخواست‌های ثبت اختراع باید هم‌زمان داده می‌شد. در سال 1873 در وین پایتخت اتریش جشنواره‌هایی در ارتباط با اختراعات برگزار شد و بسیاری از کشورها برای به نمایش گذاشتن اختراعات جدید خود دعوت شدند. باوجود این، جشنواره با استقبال این کشورها مواجه نشد و دلیل آن چیزی نبود جز عدم اعطای حمایت کافی به اختراعات به نمایش درآمده است.
این رویداد دو دستاورد به ارمغان آورد. اول اینکه باعث شد تا قانونی خاص در اتریش در ارتباط با حمایت موقت از اختراعات و علائم تجاری و طرح‌های صنعتی به وجود آید و دستاورد دوم اینکه در طول همان سال کنگره‌ی وین قانون اختراعات را مورد بازنگری و اصلاح قرار داد. متعاقب کنگره وین یک کنگره بین المللی در زمینه مالکیت صنعتی در پاریس در سال 1878 تشکیل شد که نتیجه آن تصمیمی بود مبتنی بر اینکه یکی از دولت‌ها باید کنفرانس دیپلماتیک بین المللی با هدف تعیین اصول قانون‌گذاری یکسان در زمینه مالکیت صنعتی تشکیل دهد.
