بله
علیرضا نادری در کتاب نقض قواعد حقوق بین الملل بشر در پرتو قانون پاتریوت مفهوم قواعد غیر قابل تعلیق حقوق بشر و موارد نقض آن را در قانون پاتریوت مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد.
بعد از اتفاقات ناگوار یازدهم سپتامبر، مردم آمریکا بدون هیچ حکم قانونی هدف جاسوسی شدید، استراق سمع، تجسس، توقیف و بازداشت قرار گرفته‌اند. از گذشته تا به امروز اقدامات جاسوسی دولت آمریکا علیه شهروندانش بیشتر شده است؛ به طوری که این امر حتی گریبان‌گیر خود سیاستمداران این کشور نیز می‌شود.
بررسی‌ها نشان می‌دهد اغلب آمریکایی‌ها نگران حفظ حریم خصوصی و رعایت آن از سوی دولت ایالات متحده امریکا بوده و هستند. هر چند در متمم چهارم قانون اساسی این کشور، حفظ حریم خصوصی افراد تضمین می‌شود، اما در عین حال هیچ قانون جزئی قابل اعمالی در رابطه با این مسئله وجود ندارد.
قانون پاتریوت چیست؟
این قانون با امضای جرج بوش در 26 اکتبر 2001 تصویب شد و شامل تدابیر امنیتی شدیدی بود که بر اساس آن پلیس اختیار داشت بدون مجوز قضایی به فعالیت‌هایی گسترده مثل: شنود تماس‌های تلفنی، کنترل ایمیل‌ها، انواع تفتیش و بازرسی و یا دعوت مهاجرین یا افراد مشکوک به مصاحبه اقدام ورزد.
در بخشی از کتاب نقض قواعد حقوق بین الملل بشر در پرتو قانون پاتریوت (The Violation International Human Rights in Patriot Act) می‌خوانیم:
منشور ملل متحد: در منشور ملل متحد، به صراحت از حقی با نام «حریم خصوصی» یاد نشده است. اما همانطور که قبلاٌ نیز بیان گردید، در ماده یکم که از مقاصد و اهداف ملل متحد سخن می‌گوید، پیشبرد و تشویق احترام به حقوق و آزادی‌های اساسی بدون تمایز از حیث نژاد، جنس، زبان یا مذهب را یکی از آن مقاصد بر شمرده است و با توجه به اینکه حریم خصوصی یکی از حقوق بشری افراد محسوب می‌گردد، شمول این ماده نسبت به آن، روشن است. البته بند «ب» ماده سیزدهم نیز که درباره صلاحیّت‌های مجمع عمومی نسبت به مطالعه و صدور توصیه صحبت می‌کند، بار دیگر به همان هدف اشاره است.
اعلامیه جهانی حقوق بشر: ماده دوازدهم اعلامیه اعلام می‌دارد: «نباید در زندگی خصوصی، امور خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات هیچ کس مداخله‌های خودسرانه صورت گیرد یا به شرافت و آبرو و شهرت کسی حمله شود. در برابر چنین مداخله‌ها و حمله هایی، برخورداری از حمایت قانون، حق هر شخصی است.» همانطور که مشاهده می‌شود موضوعات مندرج در بحث حریم خصوصی در این ماده به صراحت بیان شده است. کلمه «زندگی خصوصی» خود در بردارنده مفاهیمی همچون «امور خانوادگی، اقامتگاه و مکاتبات» نیز می‌باشد و به نظر می‌آید واژه‌های اخیر همه از مصادیق کلمه «زندگی خصوصی می‌باشند.» در این ماده شهرت و آبروی اشخاص و شرافت و حییت آنان مورد امعان نظر قرار گرفته و در واقع نشان می‌دهد که مداخله و ورود به حریم زندگی خصوصی افراد، ارتباط مستقیمی با کرامت و حیثیت انسانی داشته و آبرو و شهرت افراد را مورد تهدید جدی قرار خواهد داد.
