بله
شمسی کاظمی در کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل تلاش کرده با رویکرد حقوقی و تحلیلی، به پیوند میان حفاظت از محیط زیست و توسعه‌ی صلح پایدار در سطح ملی و بین‌المللی بپردازد. او درصدد است تا ابعاد مختلف پیگیری‌های قانونی درباره‌ی حفظ محیط زیست را به مخاطب خودش بشناساند.
درباره‌ی کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل
مهم نیست در چه کشوری زندگی می‌کنیم. کره‌ی زمین برای همه‌ی ماست! در دنیایی زندگی می‌کنیم که حفاظت از محیط زیست دیگر صرفا یک دغدغه‌ی غیرفوری نیست. بحران‌های زیست‌محیطی به مرزهای سیاسی و جغرافیایی کاری ندارند و خواه‌ناخواه باید قبول کنیم که عملکرد تک‌تک ما انسان‌ها بر این مسائل تاثیرگذار خواهد بود.
از این رو همکاری کردن کشورهای مختلف برای حفظ کردن طبیعت و منابع حیاتی، اهمیتی روزافزون پیدا کرده است. در این میان کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل نوشته‌ی شمسی کاظمی به ما نشان می‌دهد که چطور می‌توان با هم‌افزایی و هماهنگی قوانین ملی با مقررات بین‌المللی، دوشادوش دیگر کشورهای جهان از محیط زیست محافظت کرد.
«همگرایی» در این اثر به معنای همدلی و همراهی میان دولت‌ها، نهادهای مدنی و جامعه‌ی جهانی برای رسیدن به هدفی مشترک است؛ حفظ کردن زمینی که تا به این اندازه دوستش داریم و حال باید آن را به نسل‌های آینده بسپاریم. کتاب با مرور اسناد حقوقی، تجربیات جهانی و تحلیل دقیق ساختارهای حقوقی، تلاش می‌کند نشان دهد که چطور حفاظت از طبیعت می‌تواند خود به بستری برای توسعه‌ی صلح پایدار در سطح جهانی تبدیل شود.
شمسی کاظمی در ابتدا با تعریف مبانی نظری به سوی بررسی تغییرات اقلیمی، توسعه‌ی صنعتی و مصرف‌گرایی می‌رود، سپس به بررسی شرایط و بسترهای لازم برای همگرایی در سطح ملی و جهانی می‌پردازد. پس از آن نشان می‌دهد که حقوق بین‌الملل با ابزارهایی مانند کنوانسیون‌ها، نهادهای قضایی و سازوکارهای کنترل تعهدات، حفاظت از محیط زیست را به امری الزام‌آور مبدل کرده است.
شمسی کاظمی در فصل‌های بعدی با مطالعات موردی سازمان‌ها و مناطق خاص مثل حوزه دریای کاسپین، خلیج فارس و سازمان همکاری اقتصادی (اکو)، موانع و ظرفیت‌های همگرایی زیست‌محیطی در منطقه را بررسی می‌کند و نقش عدالت، حقوق بشر و جامعه‌ی مدنی را باز می‌کند. کتاب در نهایت به دنبال پاسخ به این پرسش است: وقتی به محیط زیست صدمه می‌رسد، چه ساز و کارهایی برای جبران یا پیگیری آن وجود دارد؟ چرا روش‌های قدیمی دیگر کارآمد نیستند؟
کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل را انتشارات یافته به بازار نشر عرضه کرده است.
کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل برای چه کسانی مناسب است؟
اگر فعال محیطزیست یا تنها علاقه‌مند به کره‌ی زمین و نگران آینده‌ی آن هستید، این کتاب به شما کمک می‌کند تا افق دیدتان را از اقدامات پراکنده‌ی محلی به چارچوب‌های حقوقی و راه‌حل‌های بین‌المللی گسترش دهید. این اثر ابزار تحلیلی خوبی برای فهم نقش سیاست، قانون و مشارکت جهانی در حل بحران‌های زیست‌محیطی فراهم می‌آورد و به شما یاد می‌دهد چرا همکاری از هر وقت دیگری برای همه حیاتی‌تر است.
در بخشی از کتاب همگرایی حفاظت محیط زیست به مثابه توسعه صلح پایدار از منظر حقوق داخلی و بین الملل می‌خوانیم
توسعه همکاری‌های تجاری و اقتصادی بین روسیه و کشورهای حاشیه دریای کاسپین در حالی شکل گرفته است که رقابتی فزاینده میان این پنج کشور در زمینه حمل و نقل کالا وجود دارد. همه کشورهای ساحلی دریای کاسپین به نوسازی زیرساخت‌های خود پرداخته‌اند، که این امر به آن‌ها امکان افزایش حجم مبادلات کالا را در این منطقه داده است. به‌علاوه، این کشورها تلاش کرده‌اند که حضور فعال‌تری در پروژه‌های زیرساختی جهانی داشته باشند؛ از جمله مشارکت در پروژه کریدور شرق به غرب برای عرضه کالا از چین به بازارهای اروپا که مورد توجه جدی آن‌ها قرار گرفته است. در همین راستا، افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی و امکان تغییر مسیر سیاست خارجی برخی از این کشورها به سمت غرب، چالش‌های جدیدی را برای روسیه در دفاع از منافع خود و کاهش آثار تحریم‌های غرب ایجاد کرده است532.
از سوی دیگر، منطقه کاسپین همواره یکی از محورهای سیاست‌های منطقه‌ای روسیه بوده است. در گذشته، دریای کاسپین و مناطق پیرامونی آن به عنوان مسیرهای تجاری مطرح بودند و مسکو همواره بر تضمین امنیت این مسیرها و توسعه کشتیرانی و ماهیگیری تأکید داشته است. پس از فروپاشی شوروی، منطقه کاسپین دستخوش تغییرات ژئوپلیتیک شد و روسیه برای حفظ منافع خود و نیز در پاسخ به نیازهای ژئوپلیتیکی کشورهای فرامنطقه‌ای، سیاست‌های جدیدی تدوین کرد. روسیه همواره از وضعیت حقوقی بین‌المللی دریای کاسپین دفاع کرده، با حضور نیروهای فرامنطقه‌ای مخالفت نموده و از اقدامات مرتبط با حفاظت از محیط زیست دریای کاسپین حمایت کرده است.
در سال‌های اخیر، روسیه با تلاش‌های بازیگران فرامنطقه‌ای برای کاهش نفوذ خود در بین کشورهای ساحلی کاسپین مواجه بوده است. آمریکا و اتحادیه اروپا از گسترش تعاملات نظامی و سیاسی با این کشورها حمایت کرده و برخی کشورهای ساحلی کاسپین نیز با استقبال از این فعالیت‌ها، این رویکرد را فرصتی برای جذب سرمایه‌گذاری و حمایت اقتصادی تلقی کرده‌اند.
