کتاب بازی جنگ: داستانی افسانه‌ای از مسابقه‌ی فوتبال جنگ جهانی اول

داستانی گیرا و تکان‌دهنده از نبرد در مستطیل سبز! مایکل فرمن در کتاب بازی جنگ، خوانندگان کودک خود را به روز‌های آغازین جنگ جهانی اول خواهد برد. در سمتی از این ماجرای خواندنی، شاهد توپ‌های آتشین و حمله‌های نظامی برق‌آسا خواهیم بود و در سمت دیگر به سراغ دنیای پرهیاهوی فوتبال و هیجان بازی با توپ، آن هم درست در میانه‌ی جنگ خواهیم رفت. راستی، این کتاب جایزه‌ی نستله بوک را از آن خود کرده است.

درباره‌‌ی کتاب بازی جنگ

شاید فوتبال در نگاه اول فقط یک سرگرمی دسته‌جمعی و نشاط‌آور به‌ نظر بیاید. اگر شما هم این‌طور فکر می‌کنید، پس حتماً از ماجرای کتاب بازی جنگ (War Game) حیرت‌زده خواهید شد. مایکل فرمن (Michael Foreman) در این داستان خواندنی، یک ماجرای شگفت‌انگیز اما واقعی از تقابل فوتبال و جنگ را برای شما تعریف خواهد کرد.

در سال‌های ابتدایی قرن بیستم میلادی، یعنی درست در سال 1914 جهان به‌یک‌باره اسیر آتش و دود جنگی بزرگ و وحشتناک شد. کشور‌های اروپایی، یکی پس از دیگری به ارتش اولین جنگ جهانی دنیا پیوستند و روزانه هزاران جوان در فراخوان شرکت در ارتش ثبت‌نام کردند. لیسی، ویل، فردی و بیلی، چهار قهرمان داستان بازی جنگ نیز چندی از همان جوانان شجاع و نیرومند بودند.

ماجرای کتاب بازی جنگ در روستایی دور‌افتاده در انگلستان روایت می‌شود. راویان داستان ما حالا توپ محبوب فوتبال و زمین خاکی آن را رها کرده‌اند تا هرچه زود‌تر در مرز‌های فرانسه مقابل دشمنان بایستد. در آن زمان هیچ‌کس تصور نمی‌کرد این جنگ آتشین تا چه اندازه گسترده خواهد شد. درحقیقت راویان همه خیال می‌کردند جنگ جهانی تا کریسمس همان سال به پایان برسد. اما خیلی‌ زود این تصور به خیالی باطل تبدیل شد.

در ادامه‌ی کتاب بازی جنگ، با حوادث عجیبی از دل نبرد‌های بین دو کشور‌ همراه خواهیم بود. لیسی، ویل، فردی و بیلی نیز بیش از آنچه که در ابتدا فکر می‌کردند، درگیر حوادث مهلک جنگ می‌شوند و خاطرات خوش زمین فوتبال را به کل از یاد می‌برند. تا اینکه با فرا رسیدن فصل سرما و آغاز جشن کریسمس، اتفاق تازه‌ای جریان داستان ما را به کلی زیر‌ورو می‌کند.

در حوالی کریسمس آن سال، دو طرف جنگ تصمیم می‌گیرند آتش‌بس موقت اعلام کنند و ترتیب یک مسابقه‌ی فوتبال دوستانه بین خود ترتیب دهند. همه می‌دانند که این مسابقه، از یک بازی فوتبال معمولی فرا‌تر خواهد رفت. لیسی، ویل، فردی و بیلی، چهار راوی و برادر شجاع داستان بازی جنگ نیز برای شرکت در این مسابقه دست خود را بالا می‌برند.

مایکل فرمن، این ماجرا را با الهام از واقعیت و حوادثی که پدر و عموهایش پشت سر گذاشته‌اند روایت می‌کند و درنهایت داستان خود را به روح آن‌ها و کسانی که در راه میهن‌پرستی کشته‌شده‌اند هدیه می‌دهد. این داستان الهام‌بخش اولین‌بار در سال 1993 به‌ انتشار درآمده. شما می‌توانید نسخه‌ی فارسی این رمان کودکانه را با ترجمه‌ای از طاهره آدینه پور و تلاش‌های انتشارات پرنده آبی تهیه فرمایید.

جوایز و افتخارات کتاب بازی جنگ

• برنده‌ی جایزه‌ی نستله بوک در سال 1993؛
• برنده‌ی جایزه‌ی سالانه‌ی Greenaway Medal از انجمن کتابخانه.

نکوداشت‌های کتاب بازی جنگ

• داستانی پرظرافت که گویی رویدادها و شخصیت‌های آن به طور زنده با ما صحبت می‌کنند. (بوک تراست)
• تصویر‌‌سازی‌های آب‌رنگی داستان به‌خوبی با بازنمایی صحنه‌های جنگ همراه می‌شود. مایکل فرمن جنبه‌های مختلف جنگ را با وضوحی دل‌خراش ترسیم کرده است. (پابلیشرز ویکلی)
• اثری متفکرانه که به زیبایی خلق شده. کتاب بازی جنگ در کمال سادگی طنز پرقدرتی دارد. (کرکوس ریویوز)
• شاهکار است؛ آن هم از چند جنبه‌ی مختلف. (بررسی تایمز)
• یک تجربه‌ی فراموش‌نشدنی. (گاردین)

اقتباس‌ها از کتاب بازی جنگ

• داستان بازی جنگ در سال 2002 و توسط یک استودیوی فیلم‌سازی، در قالب یک انیمیشن کوتاه اقتباس و روایت شد.
• این داستان همچنین در سال 2014 به‌صورت یک نمایش تک‌نفره‌ی تئاتر به کارگردانی توبی هالس (Toby Hulse) بر روی صحنه رفت.

کتاب بازی جنگ برای چه کسانی مناسب است؟

این داستان آموزنده و به‌یاد‌ماندنی را به کودکان 6 تا 12 سال پیشنهاد می‌دهیم.

در بخشی از کتاب بازی جنگ: داستانی افسانه‌ای از مسابقه‌ی فوتبال جنگ جهانی اول می‌خوانیم

چنین جمعیتی را هرگز ندیده بودند. موج حرکت پرچم‌ها و نواختن گروه موسیقی، آن‌ها را سرشار از هیجان و حتی خوشی کرده بود. هر بار جوانی می‌آمد و به ارتش می‌پیوست، جمعیت از ته دل برایش هورا می‌کشید.

قبل از آنکه کسی بتواند جلوی بیلی را بگیرد، از پلکان بالا رفت و جمعیت برایش هورا کشید. دنبال او فردی رفت و لیسی مجبور بود که برای مراقبت از بیلی برود. ویل می‌دانست که نباید بگذارد دوستانش بدون او به جنگ بروند. بنابراین در برابر هل‌هله و هورای دیوانه‌وار جمعیت هر چهار نفر به ارتش پیوستند. معرفی‌نامه‌ی خود را گرفتند و به آن‌ها گفته شد تا چهار روز دیگر خود را به سربازخانه‌ها برسانند.

آن شب که به خانه رسیدند چیزهای زیادی برای گفتن داشتند.