کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه

اگر فکر می‌کنی کلاس درس فقط جایی برای درس‌ومشق و خمیازه‌کشیدن است، سخت در اشتباهی؛ در ماجرای کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه نوشته‌ی آیلین اسپینلی، هر لحظه ممکن است یک قورباغه بپرد توی هوا، آن وسط‌ها یک خرگوش جیغ بکشد یا یک راسو از لج یک موش، پنجه‌هایش را تیز کند برای ما. ولی یک اتفاق جالب قرار است همه چیز را تغییر دهد و عوض کند این اوضاع به‌هم‌ریخته را.

درباره‌ی کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه

توی کلاس خانم روباه اوضاع اصلاً خوب نیست؛ البته نه که بگوییم بد باشد، ولی خب... یک‌جورهایی واقعاً شیرتوشیر است! بچه‌ها مدام توی سر و کله‌ی هم می‌زنند، صدای جیغ‌وداد از درودیوار بلند شده و چیزی نمانده که کلاس تبدیل به یک میدان نبرد با یک عالم حیوانِ پنجول‌کشیده شود که عربده‌کشان به این سمت و آن سمت می‌روند. خانم روباه هم که یک معلم باتجربه و کارکشته است، می‌داند که این‌جور وقت‌ها دادزدن و اخم‌کردن افاقه نمی‌کند. پس یک فکر بکری به سرش می‌زند؛ آن‌هم این‌که این هفته را هفته‌ی آشتی و دوستی اعلام کند. کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه (Peace Week in Miss Fox's Class) به قلم آیلین اسپینلی (Eileen Spinelli) ماجرای یک هفته‌ی جادوییِ پر از آشتی، دوستی، صبوری و یک عالم خنده‌ی از ته دل و بوس و بغل است.

وای که بچه‌ها چه ذوقی دارند برای هفته‌ی آشتی... همگی مرتب و منظم می‌نشینند سر جای‌شان و قول می‌دهند که دیگر کسی را اذیت نکنند، به کسی نپرند و با همه مهربان باشند و هرجایی که می‌روند از خودشان گلوله‌های شادی و دوست‌داشتن و محبت هوا کنند. تازه، حتی وقتی یک نفر هوس خرابکاری می‌کند، بقیه سعی کنند با لبخند از کنارش بگذرند. مثل خرگوش که جواب تیکه‌ی راسو را نمی‌دهد و به‌جای گفتن یک فحش آبدار مثل «راسوی خیارشورنشان» با لبخند و مهربانی هفته‌ی آشتی را به یاد دوستش می‌آورد. و این‌طوری است که کم‌کم این کلاس شلوغ‌پلوغ، تبدیل می‌شود به یک باغِ پرگلِ قشنگ، پر از دوستی و بازیگوشی و بگوبخند.

و از دل همین شیطنت‌هاست که دانه‌های همدلی و صبر سبز می‌شوند. کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه، یک کلاس درس است برای آموزش صلح، کنترل خشم، درک متقابل و مهربانی و به‌خوبی نشان می‌دهد که بچه‌ها حتی وقتی از هم ناراحت باشند، می‌توانند یاد بگیرند چطور بدون دادوبیداد و با صحبت‌کردن و درک متقابل کنار هم زندگی کنند.

آیلین اسپینلی در این کتاب به بچه‌ها یاد می‌دهد که دوستی یعنی گذشتن از بعضی چیزها، یعنی شنیدن بدون پریدن وسط حرف و یعنی لبخندزدن حتی وقت دل‌خوری. نویسنده همچنین با استفاده از حیوانات مختلف، بدون هیچ اشاره‌ی مستقیم، به تفاوت‌ها احترام می‌گذارد و بچه‌ها را با مفهوم متفاوت‌بودن و درعین‌حال با هم بودن نیز آشنا می‌کند.

کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه با ترجمه‌ی رضی هیرمندی از کتاب‌های پرنده آبی گروه کودک‌ونوجوان انتشارات علمی و فرهنگی به انتشار رسیده است.

نکوداشت‌های کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه

• تصاویر آبرنگی و رنگ‌آمیزی جذاب کتاب، مجموعه‌ای دوست‌داشتنی از شخصیت‌های حیوانی با چهره‌های رسا را به نمایش می‌گذارند. (مجله کتابخانه مدرسه)
• در لیست نامزدهای جایزه‌ی خوانندگان «به من نشان بده» در سال 2011-2012 (میسوری)
• انتخابی خوب برای معلمان به‌عنوان کتابی که با صدای بلند خوانده می‌شود و مقدمه‌ای برای شروع مطالعات صلح‌طلبانِ آینده. (Library Media Connection)
• سناریوهای رایج در بین بچه‌ها، این داستان را به داستانی سرگرم‌کننده تبدیل می‌کند که بحث‌های جذابی درباره‌ی قلدرها، قربانیان و رهگذران در خود دارد. (Booklist)
• این کتاب احساسات هر یک از شخصیت‌های داستان را به زیبایی به تصویر می‌کشد. نمونه معضلات موجود در کتاب جهان‌شمول هستند و برای همه‌ی کودکان خردسال جذاب خواهند بود. (مجله کتابخانه کاتولیک)

کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه برای چه کسانی مناسب است؟

این داستان کودکانه یک انتخاب عالی برای بچه‌های 4 تا 8 ساله است که به‌تازگی دارند با مفاهیم دوستی و همکاری آشنا می‌شوند. هم مناسب خواندن در خانه است، هم فوق‌العاده برای کلاس‌های پیش‌دبستان و دبستان. اگر دنبال یک کتاب شاد و آموزنده‌اید که بچه‌ها با آن قهقهه بزنند، یاد بگیرند و دلشان بخواهد که خودشان هم یک هفته‌ی آشتی و دوستی توی مدرسه‌شان راه بیندازند، این کتاب را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب هفته‌ی آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه می‌خوانیم

روز چهارشنبه موش به میدان بازی رفت. چند تا بچه موش داشتند توی قسمت ماسه‌بازی با هم بگومگو می‌کردند.
«آن بیلچه‌ی من است.» «آن سطل من است.»
موش می‌خواست کاری به کارشان نداشته باشد و به راهش ادامه بدهد. او می‌خواست برود با میله‌ها تاب بخورد.
اما هفته‌ی آشتی و دوستی بود.