کتاب پرنسس مان تو

ماری فرانتی، نویسنده‌ی فرانسوی، در کتاب پرنسس مان تو، رمان برنده‌ی جایزه‌ی بین‌الملل، به درون پرتره‌ی معروف باربارا دو براندبورگ، یعنی پرنسس مانتوآ، نفوذ می‌کند و خواننده را در لحظه‌لحظه‌ی زندگی او به‌دنبال خود می‌کشاند.

درباره‌ی کتاب پرنسس مان تو

اگر به ادبیات کلاسیک، رمان‌های تاریخی و سرگذشت اشراف‌زادگان اروپای قرون گذشته، علاقه‌مند هستید، کتاب پرنسس مان تو(The Princess of Mantua)، رمان برنده‌ی جایزه‌ی بزرگ آکادمی فرانسه،اثر ماری فرانتی (Marie Ferranti)، برایتان خواندنی و گیرا خواهد بود.

او در این کتاب به قلب پرتره‌ی معروف یکی از هنرمندان برجسته‌ی فنلاندی از شاهزاده خانم مانتوآ (یکی از شهرهای ایتالیای کنونی)، نفوذ می‌کند و زندگی و روزمرگی‌های او را به تحریر درمی‌آورد. همان‌طور که از پرتره‌ی معروف و پرجزئیات باقی‌مانده از او و روایت‌ها پیداست، او زشت بوده! اندام مناسبی نداشته و از آن‌ها شکایت می‌کرده؛ اما تمام این‌ها در برابر توانایی‌های ذهنی و سیاست‌های رفتاری و البته صبر و شکیبایی او، رنگ می‌باختند.

کتاب بر پایه‌ی نامه‌های متعدد برجای‌مانده میان باربارا یا همان پرنسس مان تو و دختردایی‌اش و چندین نامه‌ی دیگر روایت می‌شود؛ نامه‌هایی که از احساسات، افکار و رفتارهای نگارندگان و اطرافیان آن‌ها، پرده برمی‌دارد. ارزش نامه‌ها، پس از سالیان دراز، بیشتر می‌شود. آن‌ها از معدود مستندات باقی‌مانده از زمانه‌ای هستند که شناخت آن به‌دور از غرض‌ورزی، پیچیدگی‌های خود را دارد.

باربارا، در ده سالگی از آلمان به دربار دو براندبورگ فرستاده شد و به‌همسری ولیعهد مان تو درآمد. او هم‌چون دیگر اعضای خانواده تحت تعلیم و تربیت اشرافی درباره مان تو قرار گرفت. پرنسس مان‌تو، از همان ابتدا با فرار همسرش از دربار، دچار وحشت و یاس شد؛ ترسی که به او می‌گفت با فرار همسرش، اتفاقاتی همچون برهم‌خوردن ازدواج، بازگشت به زادگاهش و ازدست‌دادنِ حامیان جدید و باارزشی که پیدا کرده، حتمی خواهد بود؛ اما تقدیر چیز دیگری برای او نوشت...

باربارا هفت سال در دربار مان تو و در کنار خانواده‌ی شاهزاده لوئی، همسری که هیچ‌وقت فرصت شناخت او را پیدا نکرد، منتظر ماند، با آداب و رسوم آن‌ها رشد یافت و به نقاشی و شعر علاقه‌مند شد. نامه‌نگاری‌های او با دختردایی‌اش ماریا دو هوئنزولرن، احساسات درونی‌اش را به شفاف‌ترین شکل ممکن نشان می‌دهند و اگرچه نوشته‌های متعددی که میان آن‌ها ردوبدل شده، ازمیان رفته است، اما ماری فرانتی، با قلم گیرا و ذهن منسجم خود، داستان را آن‌چنان زیبا خلق کرده است که هر خواننده‌ای را تا انتها به دنبال سرگذشت زندگی پرنسس مانتوآ می‌کشاند.

کتاب پرنسس مان‌تو، توسط شراره شاکری ترجمه شده و به همت انتشارات افراز به چاپ و انتشار رسیده است.

در نکوداشت کتاب پرنسس مان تو

• آن زنِ در پرتره که استادانه توسط مانتنیا نقاشی شده و به ما نگاه می‌کند، کیست؟ در کتاب پرنسس مان تو، برنده‌ی جایزه‌ی پرفروش بین‌الملل، اثر ماری فرانتی، به این سوال پاسخ داده می‌شود. او ما را از درِ پشتی زندگی روزمره در قرن پانزدهم میلادی به دنیایی وارد می‌کند که مملو از بزرگ‌ترین چهره‌ها و هنرمندان سرشناس است. (بررسی‌های آمازون)

کتاب پرنسس مان تو برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای تمامی دوستداران ادبیات کلاسیک و رمان‌های تاریخی و الهام‌گرفته از سرگذشت انسان‌های نام‌آشنای قرون گذشته، خواندنی است.

در بخشی از کتاب پرنسس مان تو می‌خوانیم

با نزدیک شدن مرگ باربارا دوبراندبورگ او را به کمرا دپیکتا منتقل کردند. تخت مجللش را زیر نورگیر نقاشی مانتنیا گذاشتند.

باربارا وقتی به حالت احتضار رفت توانایی صحبت کردنش را از دست داد. بااین‌حال چند ساعت قبل از مرگش چند جمله گفت که نفهمیدند. باربارا به زبان کودکی‌اش صحبت می‌کرد و هیچ‌کس چیزی از آن نمی‌فهمید.

آخرین چیزی که قبل از مرگش دید، صورت زن‌هایی بود که به سویش خم شده بودند، زن سیاه‌چرده‌ای که در آسمانی که مانتینا نقاشی کرده بود، می‌خندید و فرشتگانی که بازی می‌کردند.

به‌نظر لودوویکو که این صحنه را نقل می‌کرد، باربارا لبخند می‌زد و این را به فردریک می‌گفت. او به تخت نزدیک شد و چند کلمه در گوش مادرش زمزمه کرد، اما او جوابی نداد. فردریک در مقابل دهانش آینه گذاشت. آینه کدر نشد. باربارا دوبراندبورگ مرده بود.

لودوویکو به‌سرعت به‌سمتش خم شد و چشمانش را بست.