بله
مجله دنیای تصویر - شماره 338 منتشر شد. «زمان خاموشی رسیده یا هنوز ستاره‌ها متولد می‌شوند؟ (بررسی کارخانه ستاره‌سازی در هزاره جدید)»، «الهامات هولناک از آینده (دنی ویلنوو و تیموتی شالامی از ماجراجویی در «تلماسه» می‌گویند»، «از تراپیست خود رضایت دارید؟! (تصویر نادقیق و پرخطا از روان‌درمانی در سریال «افعی تهران»)»، «از حفره‌های قصه هم نور وارد می‌شود؟! (ترفندهای عامه‌پسند به جای غنای روایت)»، «قهرمان درون یا برون متن؟! (ریشه‌های روانی و اجتماعی علاقه به ستارگان سینما)» و... از جمله عناوینی به‌شمار می‌روند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
در بخشی از مجله دنیای تصویر - شماره 338 می‌خوانیم
تلماسه رندانه پیوندی را میان اسطوره‌ی منجی برآمده از فرهنگ و آیین‌های دینی و کهن با عناصر موجود در داستان خود برقرار می‌سازد. «منجی» از آن دست باورهای اسطوره‌ای است که در فرهنگ‌ها و نمادهای اقوام و نژادهای گوناگون وجود داشته. منتظران منجی آخرالزمان را که حامل قدرتی در حد برپایی عدالت سراسری باشد نه فقط می‌توان نزد مسلمانان، مسیحیان و یهودیان سراغ گرفت که ردپای آن تا کرانه‌های اندیشه‌ها و تعلیمات دینی برخی زرتشتیان، هندوها، بودایی‌ها، مهرپرستان، مانویان و دیگر اقشار مذهبی نیز کشیده شده است. اگرچه شمایل پل و زادگاهش موعود مسیحیان را به یاد می‌آورد، تاریخ، فرهنگ و جغرافیای آراکیس وامدار اشتراکاتش با خاورمیانه است. جایی که به‌واقع محل حدوث ادیان و تضادهای فرقه‌ای بوده و ساکنانش می‌توانند الگوی مناسبی برای منتظران دادخواهی و وضع عدالت باشند. از همین روی فرهنگ، ظاهر، گویش و پوشش مردمان فریمن نسبت مستقیمی با اهالی عرب زبان خاورمیانه دارد. در عهد عتیق نیز به شمایل دانیال نبی اشاره می‌شود که منجی گروهی از یهودیان است؛ با لباس‌هایی از جنس کتان که به پوشش سنتی فریمن‌ها شبیه است.
