کتاب موج کوچولو

تا حالا اقیانوس را از نزدیک تماشا کرده‌ای؟ پیپ هری داستان‌نویس محبوب نوجوانان در اثر تازه‌ی خود یعنی کتاب موج کوچولو، شما را راهی یک سفر هیجان‌انگیز دریایی خواهد کرد. در همین رویارویی پرماجراست که با نوح، لتی، جک و دیگر کودکان روستای مولین آشنا می‌شویم و از ماجرای زندگی متفاوت هرکدام از این قهرمانان کوچک سر در می‌آوریم. گفتنی‌ست که این اثر جایزه‌ی کتاب سال شورای کتاب کودک استرالیا را نیز از آن خود کرده.

درباره‌ی کتاب موج کوچولو

نویسنده‌ی پرفروش رمان‌های کودک و نوجوان پیپ هری (Pip Harry) در اثر داستانی تازه‌ی خود کتاب موج کوچولو (The Little Wave)، سه روایت و ماجرای متفاوت از زندگی سه کودک را به هم پیوند می‌زند. زندگی نوح، لتی و جک در ظاهر به هم ارتباطی ندارد. هر کدام از این سه قهرمان کم‌سن‌وسال با دغدغه‌ها و مشکلات جداگانه‌ای سروکله می‌زنند اما یک اتفاق بامزه، ادامه‌ی مسیر آن‌ها را به هم گره زده و ماجراهای نوید‌بخشی را برایشان خلق می‌کند.

همه‌چیز از یک اردوی دریایی شروع شد! تا به آن روز هیچ‌یک از بچه‌های روستای کوچک مولین رنگ آبی اقیانوس را از نزدیک ندیده بودند. اما با دعوت ویژه‌ی مدرسه‌ی سیدنی، حالا جمعیتی از کودکان این منطقه‌ی دور‌افتاده برای تماشای شهر و منظره‌ی خیره‌کننده‌ی دریا لحظه‌شماری می‌کردند. نوح، لتی و جک، سه شخصیت اصلی رمان موج کوچولو از سه زاویه‌ی دید متفاوت، سلسله‌ی حوادث این سفر پرماجرا را برای ما شرح می‌دهند. نوح یک موج‌سوار ماهر و نترس است و قرار است در این رویارویی میزبان دانش‌آموزان مولین باشد؛ او که تاحالا در شهر بزرگ سیدنی زندگی می‌کرده تصوری از این مسافران کوچک ندارد. نوح تمام عمر خود را با موج‌های جاری اقیانوس سر کرده و فکر می‌کند چیزی قادر به ترساندن او نیست؛ اما یک اتفاق نابه‌هنگام از طرف دوست نزدیکش، راوی اول داستان موج کوچولو را با حجمی از ترس‌های ناشناخته رو‌به‌رو می‌کند. در سمت‌وسوی دیگری از داستان، لتی زندگی متفاوتی دارد. او که به تازگی مادر خود را از دست داده، سرگرمی‌ای ندارد جز سر زدن به مرداب کنار خانه و کشف حشرات تازه؛ اما زندگی لتی با پدرش به دور از چالش و ماجرا نیست؛ مخصوصاً که از نظر لتی، پدر در جمع کردن وسایل بیهوده در خانه زیاده‌روی می‌کند. شخصیت سوم داستان یعنی جک نیز ماجراهای متفاوتی برای گفتن دارد. او عاشق ورزش کردن است و می‌خواهد روزی ستاره‌ی بازی‌های کریکت شود. اما چالش‌های جک برای مراقبت از خواهر کوچکش و همچنین رسیدگی به درس‌های مدرسه تمامی ندارد؛ مخصوصاً که این‌روز‌ها با خبر اردوی تازه در مدرسه، گرفتاری‌های جک بیشتر هم شده است. نوح، لتی و جک به دنبال یک‌دیگر بخشی از روایت خود را شرح می‌دهند و ماجراهای داستان موج کوچولو را به پیش می‌برند. در طول این روایت‌ها ما با شخصیت‌های متفاوت این سه کودک، رویاها و چالش‌ها و همچنین شیوه‌ی رویارویی آن‌ها با مشکلات آشناتر خواهیم شد و در ادامه نیز روایت‌های این سه قهرمان مثل قطعات پازل یک‌دیگر را تکمیل خواهد کرد.

این رمان با انتشار در سال 2019 با استقبال خوبی از طرف جشواره‌های ادبی مختلف رو‌به‌رو شد و نظرات مثبتی از سوی منتقدان و خوانندگان داستان نوجوانان دریافت کرد. روایت شاعرانه و ساده‌ی نویسنده و درعین‌‌حال پیوند سه خط داستانی متفاوت در کنار ‌یک‌دیگر، به یک معجون شیرین و خواندنی برای مخاطبان نوجوان رمان تبدیل شده؛ داستانی که در لابه‌لای ماجراهای پرکشش و هیجان‌انگیز خود پیام‌های مثبت و انسانی نیز برای شنیدن دارد. نسخه‌ی فارسی این رمان با ترجمه‌ای روان و خوانا از حشمت سادات میرعابدینی و به کوشش انتشارات چ به دست شما می‌رسد.

جوایز و افتخارات کتاب موج کوچولو

• کتاب سال به انتخاب شورای کتاب کودک استرالیا در سال 2020
• کتاب سال گفتاردرمانی استرالیا در سال 2020
• جایزه‌ی اتل ترنر برای جوانان کتاب‌خوان در سال 2020
• فهرست نهایی کتاب برتر نیو ساوث ولز در سال 2020

نکوداشت‌های کتاب موج کوچولو

• این داستان یک شعار امیدبخش دارد: افتادن به معنای هرگز بلند نشدن نیست. (چیلدرنز بوکز دیلی)
• داستانی لطیف با روایتی زیبا درباره‌ی پیدا کردن مسیر؛ دوست‌داشتنی است! (دیوا بوک نرد)
• این داستان شاعرانه به کتاب مورد علاقه‌ی کودکان تبدیل خواهد شد. (Read Plus)
• داستانی دل‌پذیر درباره‌ی ارزش نهادن به دوستی حقیقی، نپذیرفتن قلدری و بالا بردن اعتمادبه‌نفس. (شورای کتاب کودک استرالیا)

کتاب موج کوچولو برای چه کسانی مناسب است؟

این رمان آموزنده و امید‌بخش، یک پیشنهاد ویژه برای نوجوانان علاقه‌مند به خواندن داستان‌های بلند است.

در بخشی از کتاب موج کوچولو می‌خوانیم

مامانِ نوح من را درست جلوِ خانه‌مان پیاده می‌کند، اگرچه به او گفته بودم پشتِ چراغ راهنما بایستد تا بپرم پایین و بقیه‌ی راه را پیاده بروم. از کجا می‌دانست این‌جا زندگی می‌کنم؟ بابا تلاش می‌کند حالش بهتر شود. اما کُپه‌ی وسایل به‌دردنخور در حیاط‌مان روزبه‌روز بزرگ‌تر می‌شود، مثلِ هیولایی ا‌ست که بابا دائم به او غذا می‌دهد. مامانِ نوح حتی یک کلمه هم نمی‌گوید. اما می‌توانم فکرش را بخوانم: این چیست؟ این به‌هم‌ریختگیِ زشتِ بزرگ؟ نمی‌دانم با چه کلماتی توضیح بدهم که به خیالِ بابا وسایل کهنه دورریختنی نیستند. فکر می‌کند اگر آن‌ها را دور بریزد، چیزهای باارزشی را از دست می‌دهد. همسایه‌ها دیگر فقط نامه‌ی شکایت نمی‌نویسند.

وقتی از خانه بیرون می‌رویم، سرِ بابا داد می‌زنند: «حیاطِ خانه‌ات را تمیز کن! واقعاً خجالت‌آور است.»

مسیرِ تا جلوِ خانه را پشت‌سر می‌گذارم: از میانِ دوچرخه‌هایی با لاستیک‌های صاف‌شده، استخر پُر از جلبکِ لجن‌گرفته، یخچال قراضه، صندلی‌های تاشوِ زهواردررفته، اسکوترِ بچگانه‌ی احمقانه‌ای که بابا به من داده و آن را نمی‌خواهم.

اِسکای بی‌توجه به خواست بابا می‌خواهد با مؤسسه‌ی جمع‌آوریِ زباله قرار بگذارد تا خانه را تمیز کند، یک‌بار برای همیشه. اما بابا بهانه می‌آورد که به زمانِ بیش‌تری برای مشاوره با جیل نیاز دارد. وقتی درِ خانه را باز می‌کنم، مامانِ نوح بوق می‌زند و دور می‌شود. گاهی ‌آشغال‌های بابا اشکم را درمی‌آورد، اما امشب هنوز وجودم پُر از گرما و شور است، به‌خصوص وقتی یادِ بالاوپایین پریدن روی ترامپولین می‌افتم،

یا یادِ تماشای کلیپِ بامزه‌ی گربه‌ها، یا چیدنِ تاکو در ظرف و این‌که ببینیم تاکوِ کی از همه بلندتر است. خوشحالم... تا وقتی واردِ خانه می‌شوم. می‌بینم بابا با تکه‌ای پیتزا در دستش روی مبل شنی به خواب رفته؛ چیزی که امروز صبح در خانه نبود. کنارش می‌نشینم و توی گوشش زمزمه می‌کنم: «تو به خواب رفته‌ای چون مامان را گم کرده‌ای.لطفاً بیدار شو، ببین! من هنوز این‌جا هستم.»