کتاب گونه‌های شگفت انگیز: راهنمای خلاقیت بشر در بازآفرینی جهان

دیوید ایگلمن و آنتونی برندت در کتاب گونه‌های شگفت انگیز، به تمام سؤالات شما درباره‌ی قدرت خلاقیت پاسخ خواهند داد! در این‌جا شما به راز شکل‌گیری بزرگ‌ترین اختراعات بشر دست خواهید یافت و به حقایق علمی جذاب در ورای خلق نقاشی‌ها، و سرودن اشعار پی خواهید برد. پس برای یک سفر هیجان‌انگیز به عمق سیستم‌های عصبی خلاق‌ترین موجود کره‌ی زمین آماده باشید!

درباره‌‌ی کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز

اینجا آزمایشگاه خلاقیت و نوآوری است! نمونه‌های آزمایشگاهی ما انسان‌هایی هستند که در طول سال‌های حیات بر کره‌ی زمین با ایده‌ها و نظریات متفاوت خود تحولات شگفت‌انگیزی در روند زندگی نوع بشر خلق‌ کرده‌اند. دیوید ایگلمن (David Eagleman) و آنتونی برندت (Anthony Brandt) پژوهشگران این آزمایشگاه خارق‌العاده در کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز (The Runaway Species: How Human Creativity Remakes the World) راز خلاقیت و قدرت آفرینش در مغز انسان را برای ما فاش خواهند کرد!

اکنون هزاران سال از روزی که اولین سنجاب‌ها با استفاده از دست‌ و پای قوی خود از شاخه‌های درخت بالا رفته‌اند می‌گذرد؛ از آن روز تا به حال، انسان علاوه‌بر استفاده از ابزار‌های مختلف برای عبور راحت‌تر از ارتفاع، دست به اختراع پله‌برقی و آسانسور نیز زده است! همچنین درحالی‌که تمساح‌ها میلیون‌ها سال است که با توانمندی‌های ویژه‌ی بدن خود سطح آب را می‌شکافند، انسان موفق به ابداع قایق، کشتی و زیردریایی شده است. تا به اینجا شکی باقی نمی‌ماند که انسان خلاق‌ترین گونه‌ی جانوری شناخته‌شده بر زمین است؛ گونه‌ای که در میان توانمندی‌های بسیار خود از قدرت منحصر‌به‌فرد نوآوری و بازسازی نیز برخوردار است. اما آیا تا حالا از خود سؤال کرده‌اید که ظرفیت نوع بشر در خلق میلیون‌ها سازه‌ی کاملاً جدید و یا حتی آفرینش قطعات هنری و موسیقایی از کجا ریشه می‌گیرد؟ در سوالی جزئی‌تری می‌خواهیم بدانیم که درست چه قسمت از مغز انسان مرکز کنترل و فرماندهی خلاقیت و بازسازی را بر عهده دارد؟ نویسندگان کتاب گونه‌های شگفت‌انگیز به سؤال شما پاسخ خواهند داد!

آنتونی برندت، متخصص موسیقی و آهنگساز، از قدرت‌های مغز بشر در خلق هرآنچه هنر می‌دانیم، خواهد گفت. او با استفاده از داده‌های علمی خود از الگو‌های شناختی‌ای صحبت می‌کند که میان مغز هنرمندی مانند پیکاسو با فضانوردان آپولو وجه اشتراک دارند. دیوید ایگلمن، عصب‌شناس و دیگر نویسنده‌ی کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز، ماجرا را از زاویه‌ی دیگری تعریف خواهد کرد و خوانندگان خود را راهی یک غواصی حسابی به عمق اقیانوس سیستم اعصاب خواهد نمود. در این مسیر، با نظریات فرگشتی در باب پیشرفت مغز انسان طی هزاران سال آشنایی خواهیم پیدا کرد و به الگو‌های ذهنی‌ای که دانشمندان طی سال‌ها تحقیق بر رفتار‌های خلاقانه‌ی انسان به دست آورده‌اند پی خواهیم برد.

با مطالعه‌ی کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز دیگر راز نوآوری‌های شرکت تسلا و یا ابداعات استیو جابز برای ما سر‌به‌مهر نخواهد ماند. حقایق بی‌نظیری از مغز انسان که دیوید ایگلمن و آنتونی برندت برای خوانندگان این کتاب فاش می‌کنند، داشتن آینده‌ای خلاقانه‌تر و پیشرفته‌تر را به همه نوید می‌دهد! این کتاب خواندنی محصول سال 2017 میلادی‌ست و انتشارات سایلاو و نازگل عزیزی، نشر و ترجمه‌ی آن را برعهده داشته‌اند.

نکوداشت‌های کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز

• نویسندگان در این اثر از سه مرحله‌ی پرورش خلاقیت در مغز یعنی متحول شدن، جدا شدن و درهم‌آمیختن سخن خواهند گفت. (وال استریت ژورنال)
• آنتونی برندت، به عنوان نویسنده‌ی دوم این کتاب، ارزش هنری بسیاری به آن بخشیده است. (نیویورک ژورنال بوکس)
• تلفیقی از سه حوزه‌ی هنر، علوم اعصاب و نظریات فرگشتی. (اکونومیست)
• برای دوست‌داران علوم اعصاب، نوآوری و آموزش اثری عالیست! (بیزینس هیچهایکر ژورنال)

کتاب گونه‌های شگفت‌‌انگیز برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به آشنایی با جهان شگفت‌آور و اسرارآمیز مغز و علوم اعصاب خواندن این اثر جذاب را از دست ندهند!

در بخشی از کتاب گونه‌های شگفت انگیز: راهنمای خلاقیت بشر در بازآفرینی جهان می‌خوانیم

استراتژی شناختی تفکیک نه‌تنها باعث شد نیومن، براک و پیکاسو بتوانند هنر خود را خلق کنند بلکه موجب ایمن‌تر شدن فرودگاه‌ها نیز شد. در روز 30 جولای سال 1971، هواپیمای بوئینگ 747 پن‌امریکن، هنگام آماده شدن برای خروج از فرودگاه سان‌فرانسیسکو، به باند کوتاه‌تری هدایت شد. باند جدید نیازمند زاویه‌ی صعود شیب‌دارتری بود اما متأسفانه، خلبانان موفق نشدند تنظیمات لازم را انجام دهند: هنگام بلند شدن هواپیما، صعود آن بسیار جزئی بود و با یک برج روشنایی برخورد کرد. برج‌ها و حصارهای فرودگاه در آن زمان بسیار سنگین و محکم بودند تا بتوانند در برابر نیروی شدید بادها مقاومت کنند؛ درنتیجه، برج روشنایی مانند یک شمشیر غول‌پیکر عمل کرد و هواپیما را شکافت. یک بال دچار فرورفتگی شد، قسمتی از تجهیزات فرود جدا شد و بخشی از برج به داخل کابین اصلی فرورفت. هواپیما درحالی‌که دود می‌کرد، قبل از بازگشت برای فرود اضطراری، تقریباً به مدت دو ساعت مسیرش را بر فراز اقیانوس آرام ادامه داد تا سوختش تمام شود. با پایین آمدن هواپیما، لاستیک چرخ‌ها ترکید و هواپیما از باند اصلی خارج شد. بیست‌وهفت مسافر هواپیما دچار آسیب‌دیدگی شدند.

در پی این رویداد، اداره‌ی هوانوردی فدرال، پادمان‌های جدیدی را ابلاغ کرد. مهندسان موظف شدند تا از تکرار این نوع حوادث جلوگیری کنند و شبکه‌های عصبی آن‌ها استراتژی‌های متفاوتی را اتخاذ کردند. امروزه، وقتی هواپیما در باند دور می‌زند تا بلند شود با آسودگی‌خاطر بیشتری این کار را انجام می‌دهد. اگرچه چراغ‌های فرود و برج‌های رادیویی خارج از هواپیما ممکن است شبیه به اجسام محکمی به نظر برسند اما این‌گونه نیست. آن‌ها شکننده هستند و در صورت برخورد به قطعات کوچک‌تر فرومی‌پاشند تا آسیبی به هواپیما وارد نشود. مغز مهندسان، یک برج مستحکم را دید و یک «چه می‌شود اگر» ایجاد کرد که بر اساس آن برج به اجزای کوچک‌تری تقسیم می‌شد.