کتاب دو برادر

کتاب دو برادر، نوشته‌ی ژرژ لوفر، رمانی خانوادگی و پندآموز است. این کتاب داستان زندگی دو برادر را روایت می‌کند که در دو وضعیت جداگانه تربیت شده‌اند و رشد کرده‌اند.

درباره‌ی کتاب دو برادر

کتاب دو برادر (Two Brothers) رمانی از ژرژ لوفر (Georges Le Fevre) است که با دیدی واقع‌گرایانه و روایتی نسبتاً ساده، داستانی را برای خواننده نقل می‌کند.

ژرژ لوفر داستان زن و مردی را روایت می‌کند که بدون رضایت پدر مرد با هم ازدواج کرده‌اند و از خانواده‌ی مرد طرد شده‌اند. پسر که ریشارد نام دارد بارها تلاش می‌کند تا از پدر عذرخواهی کند و گذشته را جبران کند، اما پدر نمی‌پذیرد. پس از چندی ریشارد می‌میرد و همسرش، ماری، این خبر را به موسیو بروونگ، پدر ریشارد، می‌رساند و برای فرزندانش از پدربزرگ طلب حمایت می‌کند. پدربزرگ که حالا خشمگین‌تر شده و نمی‌داند چند نوه دارد، تصمیم می‌گیرد تا نوه‌اش را پس بگیرد و در ازای این کار، پولی به عروس خود، ماری، بدهد تا او پس از این به راحتی زندگی را بگذراند. موسیو بروونگ موفق می‌شود یکی از نوه‌هایش را پس بگیرد، اما نوه‌ی دیگر با مادرش می‌ماند، زندگی می‌کند و بزرگ می‌شود. نویسنده در کتاب دو برادر، داستان این دو برادر را روایت می‌کند که در دو وضعیت متفاوت تربیت شده‌اند و رشد کرده‌اند و شخصیت‌های کاملاً متفاوتی دارند.

هر فصل ژرژ لوفر زاویه‌ای از داستان را برای مخاطب روشن می‌کند. بنابراین روایت کتاب کاملاً خطی نیست، اما پیچیدگی زیادی هم ندارد. در این رمان بیشتر محتوا مورد نظر نویسنده است، به همین خاطر بر تکنیک‌های داستان‌نویسی تمرکز زیادی نمی‌کند و هنر داستان‌نویسی در این رمان مرکز توجه نیست.

هدف نویسنده از این کتاب، تذکر این مطلب است که هر شرایط تربیتی چه تأثیری در زندگی فرزندان می‌گذارد. بنابراین این رمان، داستانی پندآموز است که سخن اصلی‌اش را در قالب روایتی داستانی به مخاطب عرضه می‌کند.

کتاب دو برادر برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های خانوادگی، داستانی و پندآموز مناسب است.

در بخشی از کتاب دو برادر می‌خوانیم

روبر خارج شد. موتو را روشن نموده و با سرعت فوق العاده به راه افتاد. در ضمن راه وضعیت زندگانی خود را با مسیو بروونگ مقایسه نمود و به بخت بد خود تاسف می‌خورد که چگونه از بام تا شام در کارخانه و جلوی دستگاه لکوموتیو مشغول کار و زحمت بوده تا لقمه نانی برای معاش خود و مادرش تهیه کند. برعکس این جوانک تازه وارد که نمی‌فهمد پول و ثروت چیست، از کجا آمده و به کجا می‌رود و برای تهیۀ آن کمترین زحمت و تقلایی نمی‌کند، چگونه از نتیجۀ مشقت و کار دیگران به بهترین شکل ممکن زندگی می‌کند. چطور ممکن است مسیو موران مستخدم قدیمی این کمپانی که چندین سال متمادی ریاست این ناحیه را داشته، تاکنون نتوانسته با چنین وضعیت با شکوه و مجللانه‌ای زندگی کند در صورتی که رالف بروونگ که به تازگی به سمت معاونت او درآمده، با این جلال و جبروت وارد شده و با این شکوه به خوش گذرانی خود ادامه می‌دهد. تعجب اینجاست که او برای رفع تنهایی و عیاشی و خوش گذرانی خود، یک دسته از جوانان عیاش و خوشگذران شهری را با خود به اینجا آورده و مخارج آنان را نیز تقبل نموده است.

از آن طرف رالف پس از آنکه چند روز از ورودش گذشت از نرفتن به دانسینگ و قمارخانه کسل شده و برای رفع تنهایی خود به هر وسیله‌ای متوسل می‌شد. به طوری که روزی برای شوخی و تفریح، رفقای خود را جمع کرده گفت: رفقا اگر می‌خواهید به شما خوش بگذرد، باید مدت یک هفته مستخدمین این خانه را مرخص کنیم تا بدون دردسر و فارغ از هر خیالی به خوشگذرانی خود ادامه دهیم. برای انجام این مقصود باید هر یک از ما، وظیفه و رل یکی از مستخدمین را متقبل شویم. رفقای دیوانه رالف که در دیوانگی دست کمی از او نداشتند پیشنهاد او را با خوشحالی قبول کردند. فوراً رالف وظیفۀ هر کدام را معین کرد. بوب، پیشخدمت، ‌هارولد آشپز، ویلیز ناظر خرج که هرکدام فوری مشغول تعویض لباس‌های خود شدند. رالف سپس متوجۀ مادموازل ویتمان شد و گفت: اگر شما هم پیش دامن و کلاه سفید کوچک دخترک خدمتکار را استفاده کنید فوق العاده خوب خواهد شد.