کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات

کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات بر مبنای یکی از فضیلت‌های چهارگانه‌ی مکتب رواقی‌گری نوشته شده است. رایان هالیدی، فعال حوزه‌ی استراتژی رسانه‌ای، در این اثرِ پرفروشِ نیویورک‌تایمز با تأکید بر اهمیتِ انضباط فردی، راه تغییر مسیر زندگی به سوی پیشرفت و شادکامی را نشان می‌دهد.

درباره‌ی کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات

از مهم‌ترین عواملی که در دنیایی با وسوسه‌های رنگارنگ، نجات‌دهنده‌ی ما هستند، می‌توان به اعتدال، نظم و تسلط بر خود اشاره کرد. این همان اصولی است که مکتب رواقی‌گری قرن‌ها پیش بر آن تأکید داشته است. رواقی‌گری مکتبی در فلسفه‌ی اخلاق است که با نگاهی ماده‌گرایانه، فضیلت را در لذایذ زندگی می‌جوید. فضیلتِ رواقیون بر چهار پایه استوار است: شجاعت، خویشتن‌داری، اعتدال و خرد. رایان هالیدی (Ryan Holiday)، یکی از رواقیون معاصر، اصل خویشتن‌داری را در کتاب سرنوشت‌‌ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات (Discipline Is Destiny: The Power of Self-Control) مورد تأمل قرار می‌دهد. این کتاب یکی از مجلدهای مجموعه‌ کتاب‌های فضائل رواقی‌گری است.

فرقی ندارد زن باشید یا مرد، قوی باشید یا به‌شدت خجالتی، نابغه باشید یا دارای هوش معمولی؛ فضیلتْ ضرورتی جهانی است. این چهار فضیلت مانند جهات یک قطب‌نما هستند؛ همه در کنار یکدیگر، راه رسیدن به حقیقت را نشان می‌دهند. ارسطو کسب فضیلت را مانند هر مهارت دیگری مرهون پیگیری و تمرین می‌داند. او نوشته است: «ما با ساختنْ سازنده می‌شویم و با نواختنِ چنگ نوازنده می‌شویم. پس به همین ترتیب با انجام اعمال عادلانه، عادل می‌شویم، با خویشتن‌داری، خویشتن‌دار و با شجاعت ورزیدن، شجاع.» فضیلت در واقع، همان کارهایی است که انجام می‌دهیم؛ همان انتخاب‌هایی که برمی‌گزینیم.

کتاب سرنوشت‌‌ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات، شکوفایی توانایی‌ها و رسیدن به شادکامی را در گرو انضباط فردی می‌داند. به گفته‌ی آیزنهاور، آزادی در واقع، فرصتی برای تمرین انضباط فردی است. یعنی انسان موظف است در عینِ در اختیار داشتن آزادی، مسئول اعمال خود باشد. فناوری، دسترسی، موفقیت، قدرت و امکانات هنگامی موهبت محسوب می‌شود که با دومین فضیلت بنیادین یعنی خویشتن‌داری همراه شود. رایان هالیدی ‌مثال‌های فراوانی از افراد بزرگ تاریخ می‌آورد که همگی خویشتن‌داری را سرلوحه‌ی زندگی خود قرار داده‌اند.

رایان هالیدی در کتاب سرنوشت‌‌ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات، اعتقاد خود را این‌گونه بیان می‌کند که زندگی عادلانه نیست و موهبت‌ها به‌طور یکسان بین همه تقسیم نمی‌شوند، اما در این نابرابری، افرادی که بهره‌مندی کمتری داشته‌اند، حتی باید نظم بیشتری داشته باشند تا فرصت‌های بیشتری به دست بیاورند .آن‌ها باید بیشتر تلاش کنند و درعین‌حال فرصت کمتری هم برای اشتباه کردن دارند.

نشر مون این کتاب را با ترجمه‌ی بیتا مظاهری منتشر کرده است.

درباره‌ی مجموعه‌ کتاب‌های فضائل رواقی‌گری

مجموعه کتاب‌های فضائل رواقی‌گری (The Stoic Virtues) شامل چهار مجلد در ستایش چهار فضیلتِ اخلاقیِ فلسفه‌ی رواقی‌گری است. این مجموعه با نویسندگیِ رایان هالیدی در تلاش است تا شجاعت، اعتدال، عدالت و حکمت را بازتعریف و در دنیای امروزی پیاده‌سازی کند.

جوایز و افتخارات کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات

• پرفروش‌ترین اثر نیویورک‌تایمز
• پرفروش‌ترین اثر وال‌استریت ژورنال
• پرفروش‌ترین اثر یواِس‌اِی تودی

نکوداشت‌های کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات

• این کتاب مملو از توصیه‌هایی عملی برای انتخاب‌ گزینه‌های بهتر است. (KIRKUS REVIEWS)
• رایان هالیدی کمک کرده تا آموزه‌های باستانی رواقی‌گری به میلیون‌ها خواننده‌ی امروزی، از ورزشکاران و سیاستمداران گرفته تا مدیران اجرایی برسد. (برنامه‌ی صبح‌به‌خیر آمریکا)
• کتاب سرنوشت‌ساز اثری قدرتمند است که فضایل و ارزش‌هایی را که رهبران دنیای مدرن باید با آن‌ها زندگی کنند، آموزش می‌دهد. (جیمز استاوریدیس)

کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به اصول مکتب رواقی‌گری و کسانی که در جست‌وجوی نظم، اعتدال و رضایت درونی هستند، از مطالعه‌ی این کتاب لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب سرنوشت‌ ساز: نقش حیاتی نظم دادن به افکار و احساسات می‌خوانیم

هیچ‌کس به ‌اندازه‌ی جیمز فورستال برای آمریکا تلاش نکرد. او دو بار کارش را در وال‌استریت ترک کرد. یک‌ بار برای آنکه در جنگ جهانی اول خلبان جنگنده شود و بار دیگر در سال 1940 که دستیار وزیر نیروی دریایی شد. در واقع این کار صدهاهزار دلار بیشتر از میزان حقوقش برای او هزینه داشت، اما او این کار را کرد، نیروی دریایی را طی این فرایند متحول کرد و در نتیجه در جنگ جهانی دوم پیروز شد. اگر تلاش‌های خستگی‌ناپذیر جیمز فورستال نبود، هیچ موفقیتی برای آیزنهاور و مک آرتور حاصل نمی‌شد.

او پس از جنگ اولین وزیر دفاع آمریکا شد. در این موقعیت وظیفه داشت نیروهای مسلح را در یک بخش واحد متحد کند. او در این شغل با میلیون‌ها سرباز، افراد غیرنظامی و کیلومترها اقیانوس سروکار داشت که مسئولیت‌های بی‌پایان و غروری عظیم برایش به همراه می‌آورد. کسانی که او را می‌شناختند می‌دانستند که این کار چه تأثیری بر او، زندگی خانوادگی و هرچیز غیرکاری دیگری در زندگی‌اش داشته است. یکی از دستیارانش بعد از اینکه شاهد این بود که تا دیروقت کار می‌کند گفت: «چرا نمی‌رید خونه؟» فورستال پاسخ داد: «بروم خانه؟ خانه برای چه؟»

در عوض فورستال به کار کردن ادامه داد. حتی وقتی که وزنش کاهش یافت و پوستش زرد و آویزان ‌شد. به‌وضوح افسرده، ناراضی و آشکارا در تقلا بود، اما به کارش ادامه می‌داد. در تصمیم‌گیری‌هایش دچار مشکل می‌شد. به‌ندرت لبخند می‌زد. احساس می‌کرد آن‌طور که باید از او قدردانی نمی‌شود. حتی وقتی دوران خدمتش، مانند دیگر انتصابات سیاسی، به پایان رسید، نتوانست کارش را رها کند و تا جایی که می‌توانست ادامه داد.