کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها: مجموعه شعر

کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها، مجموعه‌ای از اشعار نوی نیلوفر آبها است که عموماً مضامینی عاشقانه و رمانتیک دارند. این دفتر شعر دربردارنده‌ی 45 شعر کوتاه است که همگی در قالب‌های آزاد و سپید سروده شده‌اند. این کتاب اولین و تنها اثر شاعر جوانِ آن به شمار می‌رود.

درباره‌ی کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها

شعر فارسی یکی از قدیمی‌ترین سنت‌های ادبی دنیا محسوب می‌شود. برخی مورخان پیشینه‌ی شعر در ایران را حدود سه هزار سال پیش می‌دانند و معتقدند گات‌های زرتشت و سروده‌های او از اولین شعرهای این سرزمین هستند. اما آنچه ما به‌عنوان شعر فارسی می‌شناسیم، احتمالاً در دوران ساسانیان شکل گرفته. یعنی زمانی که زبان فارسی نو در حال تکامل بود، به‌مرور ادبیان این سرزمین با مفهوم وزن و عروض هم آشنا شدند و آن را درک کردند. اولین شاعر بزرگ ایران و پدر شعر کهن فارسی، رودکی سمرقندی بود که در سده‌ی چهار هجری می‌زیست. از آن زمان تا حمله‌ی مغول‌ها، زبان و ادبیات فارسی یکی از طلایی‌ترین دوران خود را سپری کرد. شعر فارسی با وجود شعرایی همچون فردوسی، عطار، نظامی، خاقانی، حافظ، سعدی و مولانا به اوج خود رسید و متن‌هایی جاودانه را به خود دید. اما پس از سده‌ی هفتم این گونه‌ی ادبی نیز رو به افول رفت و نتوانست مثل گذشته قدرتمند و یگانه باشد. این جریان تا دوران مشروطه ادامه پیدا کرد. دوران مشروطه، تغییرات اجتماعی و سیاسی ایران و آشنایی با فرهنگ‌های غربی، دریچه‌ی دیگری را به روی ادبیات فارسی گشود. نیما متأثر از همین جریان، تلاش کرد در فرم شعر دست ببرد و آن را متناسب با دوران مدرن از نو بازسازی کند. انقلاب نیما در حدود صدسال پیش، مسیر جدیدی را در شعر فارسی آغاز کرد که هنوز هم ادامه دارد؛ شعرهای آزاد، سپید و پست‌مدرن بخشی از موج‌هایی هستند که در دهه‌های اخیر شکل گرفته‌اند و تا مدتی فضا را تحت تأثیر خود قرار داده‌اند.

شعر نو نسبت به شعر کهن انعطاف بیشتری داشت. همان‌طور که نیما خود تأکید می‌کرد، شعر او «آرمونی» داشت؛ یعنی بیشتر از اینکه ظاهراً مقفا و در بند قواعد دست‌وپا گیر باشد، از وزنی درونی و غیرکلاسیک برخوردار بود. از سوی دیگر به‌جای استفاده از واژگان کهن، می‌شد از واژگانی امروزی‌تر و رایج‌تر استفاده کرد. مجموعه‌ی این عوامل باعث شد تا شعر فارسی به نوعی مردمی‌تر شود. برخلاف سنت کهن که شاعری روال خاصی داشت و در اختیار طبقه‌ی خاصی بود، این بار هرکسی که در خود احساسی شاعرانه داشت و واژه‌ها و شعر را درک می‌کرد، می‌توانست شعر بسراید. همین باعث شد تا ما در این سال‌ها شعرای جوان و زیادی را به خود ببینیم. یکی از همین شعرای جوان نیلوفر آبها است که اخیراً کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها را منتشر کرده است. این دفتر متشکل از 45 شعر نوی اوست که تقریباً همگی آن‌ها از مضمون‌های عاشقانه برخوردارند. نیلوفر آبها این اشعار کوتاه را در قالب‌های آزاد و سپید سروده است. این مجموعه شعر اولین اثر این شاعر جوان به‌شمار می‌رود.

کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها را نشر مروارید به چاپ رسانده است.

کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان به شعر نوی فارسی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب تو در من شعر بودی، نه بر کاغذها: مجموعه شعر می‌خوانیم

روبه‌رویم نشسته‌ای
از حرف‌هایت
لب و دندان را می‌فهمم
از حرف‌هایت
حرکت دست‌ها در هوا را
و عینکت که ذره‌بین دنیا شد
با مو‌هایی ریخته در سی‌سالگی
درد واژه نبود برای تو
دستی بود که دیگر مشت نمی‌شد
و چهره‌ات که از هیچ هم گذشته است