کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی

آدی می‌خواهد یک زندگی معمولی داشته باشد. اما با وجود مادر سختگیری که او دارد، چنین خواسته‌ای ممکن نیست. لسلی کانر در کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی داستان زندگی آدی، مادرش، ناپدری مهربانش و خواهرانش را تعریف می‌کند. این کتاب برنده‌ی جوایز و افتخارات بسیاری از جمله جایزه‌ی اشنایدر شده است.

درباره‌ی کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی

آدی، شخصیت اصلی کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی (Waiting for Normal) چیز زیادی از زندگی نمی‌خواهد. او فقط می‌خواهد بتواند یک زندگی معمولی داشته باشد، با آدم‌هایی که دوستشان دارد رفت‌وآمد کند و همان دغدغه‌هایی را داشته باشد که هم‌سن‌وسالانش دارند. اما از آنجایی که مادر آدی یک مادر معمولی نیست، او نمی‌تواند به شیوه‌ای که دوست دارد زندگی کند. رویکرد او در زندگی و در مواجهه با اطرافیان از جمله آدی، رویکرد «همه یا هیچ» است. به این معنا که یا چیزی که او می‌گوید باید انجام داده شود و یا هیچ چیز دیگر. زندگی با چنین فرد بی‌مسئولیت و سختگیری، برای آدی بسیار دشوار است. اما طی اتفاقاتی مادر آدی برای مدتی از خانه دور می‌شود و در همین حین است که آدی یک زندگی جدید را تجربه می‌کند.

در غیاب مادر سختگیر، زندگی برای آدی شکل و شمایلی متفاوت و آسوده‌تر به خود می‌گیرد. او سعی می‌کند روی چیزهایی که به آن‌ها علاقه دارد متمرکز شود: کارهایی مثل فلوت نواختن، حیوان خانگی‌اش «پیکولو»، دوستان صمیمی‌اش، و دیگر اعضای خانواده‌اش که البته با او نسبت خونی ندارد. «دوایت» ناپدری مهربان آدی است و رابطه‌ی میان آن‌ها بسیار عمیق و صمیمانه است. او اکنون و در روزهایی که مادرش در خانه نیست، هر وقت که بخواهد می‌تواند با دوایت و خواهر ناتنی‌اش دیدار کند. با این حال، همان‌طور که آدی شاهد پیشرفت و رفاه و آسایش روزافزون زندگی خواهران ناتنی خود است، هر روز بیشتر از دیروز با بی‌ثباتی دنیای خودش مواجه می‌شود. آدی با تمام وجود سعی می‌کند شرایط را برای زندگی کردن در کنار ناپدری و خواهران ناتنی‌اش مهیا کند. اما موانع بسیاری بر سر راه او وجود دارند. آیا آدی از تلاش برای ساختن یک زندگی بهتر دست خواهد کشید و تسلیم مشکلات خواهد شد و یا این که در پایان کتاب به آنچه از ابتدا به دنبال او بود خواهد رسید؟

نشر افق ترجمه‌ی فرح بهبهانی را از این اثر تهیه و منتشر نموده است.

جوایز و افتخارات کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی

• بهترین کتاب مجله‌ی کتابخانه‌ی مدرسه
• اثر برگزیده‌ی انجمن کتابخانه‌ی آمریکا (ALA) در حوزه‌ی کودکان کتاب
• راهیابی به فهرست «صد عنوان برای خواندن و اشتراک‌گذاری» کتابخانه‌ی عمومی نیویورک
• بهترین اثر شناخته‌شده از سوی کتابخانه‌ی عمومی شیکاگو
• کتاب برگزیده‌ی مرکز تعاونی کتاب کودک
• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب کانکتیکات
• راهیابی به فهرست ده کتاب برتر برای نوجوانان در انجمن کتابخانه‌ی آمریکا
• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب خانواده‌ی اشنایدر برای آثار نوجوانان
• نامزد جایزه‌ی کتاب نوجوان رود آیلند
• نامزد جایزه‌ی کتاب نوجوان آیووا
• نامزد جایزه‌ی کتاب خوانندگان جوان ربکا کادیل
• نامزد دریافت مدال خوانندگان جوان کالیفرنیا

نکوداشت‌های کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی

• قهرمان داستان با شجاعت و روحیه‌ای سرشار، درسی الهام‌بخش درباره‌ی پشتکار و امید به خوانندگان می‌دهد. در انتظار یک زندگی طبیعی یک کتاب درجه‌یک است. (Kirkus Reviews)

• داستانی حول محور از دست دادن، دل‌شکستگی، رها شدن و از نو شروع کردن. جدید. (مجله‌ی کتابخانه‌ی مدرسه)

• داستان کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی شما را متقاعد می‌کند که افراد خوب و امکانات لذت‌بخش در همه جا وجود دارند، حتی در غیرامیدوارکننده‌ترین شرایط. (KLIATT)

• لسلی کانر در کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی در خلال یک داستان تکان‌دهنده به موضوع بی‌توجهی و بی‌مهری به کودکان می‌پردازد. شخصیت‌های این داستان به‌طور قانع‌کننده‌ای مانند آدی خوش‌بین و منحصر به فرد هستند و خوانندگان را جذب می‌کنند. (Publishers Weekly)

کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی برای چه کسانی مناسب است؟

نوجوانانی را که به رمان‌های واقع‌گرایانه علاقه دارند، به خواندن کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی دعوت می‌کنیم.

با لسلی کانر بیشتر آشنا شویم

نویسنده‌ی کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی، لسلی کانر (Leslie Connor)، در اوهایو، یکی از ایالت‌های شرق آمریکا، متولد شد. عمده‌ی فعالیت‌های او در این سال‌ها در حوزه‌ی ادبیات کودکان و نوجوانان متمرکز بوده است. خانواده‌ی لسلی کانر در کودکی او به نیویورک مهاجرت کردند. لسلی در دانشگاه ابتدا رشته‌ی کشاورزی را انتخاب کرد و سپس تحصیلات تکمیلی خود را در رشته‌ی هنر ادامه داد. او با نگارش کتاب‌های خود جوایز و افتخارات بسیاری را به دست آورده است که از این میان می‌توان به راهیابی به مرحله‌ی فینال جایزه‌ی کتاب ملی اشاره کرد.

در بخشی از کتاب در انتظار یک زندگی طبیعی می‌خوانیم

نباید منتظر می‌ماندم، چون وسط هفته بود و فردایش مدرسه داشتم. اما می‌خواستم ببینم قرارش چطور پیش رفته و راستش می‌خواستم فقط مطمئن بشوم که توی خانه است. ساعت روی مایکروفر یازده‌وچهل‌و‌پنج دقیقه را نشان می‌داد. پیکولو داشت توی گردونه‌اش می‌دوید و با هر دور جیرجیر می‌کرد، دوست داشتم توی کاراوان سر‌و‌صدایی باشد. بیرون، خیابان آرام بود. توی مغازه‌ی سولا چراغی روشن بود. امیدوار بودم سولا خواب باشد.

رفتم توی تختم، دفترچه یادداشتم را در آوردم و به چرک‌نویس انشایِ مدرسه‌ام نگاه کردم. نوشتنم بد نبود، اما باز هم یادم رفته بود روی خط بنویسم و صاف از سمت چپ به سمت راست بروم. نوشته‌های من فقط نیمه‌ی چپ صفحه را پر می‌کردند و خط‌هایم کج می‌رفتند. مثل تکه‌دوزی چهارگوشی که ضربدری بریده شده باشد.

چرا این‌قدر سخت بود؟ من و معلمم تمام دفترچه‌ام را نگاه کرده بودیم و سمت چپ دفتر هر جایی را که خط‌کشی چپ داشت، با خودکار صورتی روشن علامت گذاشته بودیم. باید هر خط جدید را سرسطر، از کنار خط‌کشی می‌نوشتم. مثل کارهای کودکستان بود. ولی اگر فکرم را روی کلمات متمرکز می‌کردم، خط‌کشی یادم می‌رفت. اگر حواسم به خط‌کشی می‌رفت، فراموش می‌کردم چی دارم می‌نویسم.

آه بلندی کشیدم، گردونه‌ی پیکولو ایستاد. داشت به من نگاه می‌کرد. گفتم: «نمی‌تونم انجامش بدم پیک.» ‌غلت زدم و به پشت دراز کشیدم و با کتابچه صورتم را پوشاندم.