کتاب روزنامه فروش

معرفی کتاب روزنامه فروش

کتاب روزنامه فروش، داستانی است که از دلِ‌ واقعی‌ترین ترس‌های یک نوجوان گرفتارِ لکنت‌زبان بیرون آمده و به همین دلیل نیز بر دل می‌نشیند. وینس واتر، با لحنی بی‌پیرایه و صادقانه، عمیق‌ترین ترس‌های نوجوانی با لکنت‌زبان را چنان واقعی روایت کرده که شما هم بی‌اختیار با قهرمان داستان همذات‌پنداری کنید. ماجرای این داستان اجتماعی درباره‌ی پسری است که با لکنت‌زبان دست‌وپنجه نرم‌ می‌کند و در طول مدت روزنامه فروشی، با قلدرها و مشتری‌های عجیب روبه‌رو می‌شود.

درباره‌ی کتاب روزنامه فروش

کتاب روزنامه فروش (Paperboy)، داستانی واقع‌گرایانه و عمیقاً انسانی درباره‌ی مشکلات پسری با لکنت‌زبان است. وینس واتر (Vince Vawter)، شما را به درون ذهن پسری خجالتی می‌برد که فروش هر روزنامه چالشی جدید برایش به همراه دارد و هر مشتری، آینه‌ای از ترس‌ها و امیدهایش است.

داستان کتاب روزنامه فروش درباره‌ی پسری 11 ساله به نام ویکتور است که تنهایی را به حضور در جمع ترجیح می‌دهد. ترس از حضور در جمع، ریشه در لکنت‌زبانِ شدید ویکتور دارد. زبان این پسرِ نوجوان به‌اندازه‌ای می‌گیرد که حتی نام خودش را به‌سختی بیان می‌کند.

هنر وینس واتر در بیان مشکلات لکنت‌زبان نوجوانان

ناتوانی در گفتار، درون‌مایه‌ی اصلی کتاب روزنامه فروش را تشکیل می‌دهد و داستان را از یک ماجرای ساده به روایتی از مبارزه‌ی درونیِ ویکتور برای هویت و ارتباط تبدیل می‌کند. ویکتور در بین تمامی انسان‌های اطرافش، فقط یک رفیق فابریک دارد. نام این رفیق صمیمی، آرتور است و ویکتور او را رت صدا می‌زند. روزی از روزها، توپ بیسبال به صورت رت می‌خورد و حسابی زخمی می‌شود.

این حادثه، رت را مجبور می‌کند تا از روزنامه فروشی دست بکشد. دراین‌بین، ویکتور از درِ معرفت با دوستش وارد می‌شود و به‌رغم خجالت و مشکلات گفتاری، وظیفه‌ی فروش روزنامه را بر عهده می‌گیرد. اتفاقی که در کتاب روزنامه‌فروش برای ویکتور رخ می‌دهد، آرتور را با چالش مهمی مواجه می‌کند. این پسر که همواره از مواجهه با مردم هراس داشته، مجبور می‌شود تا با طیف گسترده‌ای از انسان‌ها ارتباط برقرار کند و به آن‌ها روزنامه بفروشد.

پسری که با روزنامه‌فروشی، خودِ واقعی‌اش را پیدا کرد

مسیری که ویکتور در آن قرار می‌گیرد، راهی دشوار است. این پسرک کم‌حرف، با قلدرها و افرادی روبه‌رو می‌شود که تاکنون همواره از آن‌ها فرار می‌کرده است. ویکتور در این مسیر یاد می‌گیرد که ارزش یک انسان به روانیِ حرف زدن او نیست؛ بلکه شجاعتش در مواجهه با ترس‌ها و توانایی در برقراری ارتباط عمیق با دیگران معنا پیدا می‌‌کند.

پس از خرید کتاب روزنامه فروش و مطالعه‌ی آن، با این واقعیت تأمل‌برانگیز آشنا می‌شوید که روح انسان، هرگز لکنت‌زبان ندارد و حتی بدون کلام نیز می‌توان حضوری فعال در جامعه داشت. غلبه بر ترس‌های ذهنی و اهمیت پذیرش خود، درس‌هایی است که وینس واتر در قالب یک داستان نوجوانانه به‌ زیباترین شکل‌ ممکن مطرح کرده است.

خرید کتاب روزنامه فروش، نخستین گام برای همراهی با ماجرای ویکتور در مسیر دشوار غلبه بر لکنت‌زبان و ترس از حضور در جمع است. نشر چشمه با چاپ این رمان اجتماعی، شما را با رمان اجتماعی همراه می‌کند که در پس سادگی ظاهری، لایه‌های عمیقی از جست‌وجوی هویت و غلبه بر ترس در آن وجود دارد. پروین علی پور با ترجمه‌ای دقیق و خواندنی، شما را با ماجراهای روزنامه‌فروشیِ ویکتور همراه می‌کند.

جوایز و افتخارات کتاب روزنامه فروش

• برنده‌ی جایزه‌ی نیوبری آنِر در 2014
• برنده‌ی جایزه‌ی انجمن کتابداران آمریکا
• برنده‌ی جایزه‌ی مرکز کتاب کودک ویسکانسین
• برنده‌ی جایزه‌ی بنیاد لکنت زبان آمریکا
• کتاب تحسین‌شده‌ی انجمن کتابخانه‌های آمریکا در بخش خدمات کتابخانه‌ای به کودکان (ALA-ALSC)
• نامزد جایزه‌ی مگنولیا در 2016
• کتاب برگزیده‌ی اِی‌.بی‌.سی نیو وُیسِز
• بهترین کتاب سال کالج بَنک اِستریت
• منتخب انجمن کتابخانه‌ی جونیور
• کتاب برجسته برای معلمان، کودکان و بزرگسالان به انتخاب انجمن بین‌المللی سوادآموزی
• کتاب برگزیده‌ی معلمان آمازون

نکوداشت‌های کتاب روزنامه فروش

• داستان کتاب روزنامه فروش، خاطره‌ی خوش کتاب «کشتن مرغ مقلد» را در ذهن تداعی می‌کند. (نقد ستاره‌دار بوک‌لیست)
• کتابی فوق‌العاده. داستانی عالی که تمامی اعضای خانواده می‌توانند با هم بخوانند. (کاربر آمازون)

کتاب روزنامه فروش برای شما مناسب است اگر

• قصد خواندن یک رمان نوجوانانه‌ی آمریکایی با مضامین اجتماعی را دارید.
• می‌خواهید ببینید چگونه پسری به‌رغم لکنت‌زبان، دامنه‌ی ارتباط‌های اجتماعی خود را گسترش می‌دهد و بر ترس‌هایش غلبه می‌کند.
• به مطالعه‌ی داستان‌هایی با شخصیت‌های نوجوان و رفاقت‌های صمیمانه علاقه دارید.

در بخشی از کتاب روزنامه فروش می‌خوانیم

بقیه‌ی هفته‌ام با هیجان و نگرانی گذشت. اما روز پنج‌شنبه بعد از حدود دو ساعت روزنامه‌رسانی سرانجام به خیابان هاربرت رسیدم.

در خانه‌ی شماره‌ی 1396 هاربرت تازه داشتم سبک و سنگین می‌کردم تا روزنامه را جای مناسبی در ایوان بگذارم که دیدم خانم ورثینگتون از پشت شیشه‌ی درِ جلویی دارد نگاهم می‌کند. بعد در را باز کرد و به ایوان آمد. پیراهن سبز روشنی پوشیده و کمربند مشکی پهنی بسته بود.

معمولاً به لباس خانم‌ها زیاد توجه نمی‌کردم اما این یکی جورِ خاصی بود! انگار کمربند مشکی پهن که سفت و سخت دور کمر خانم ورثینگتون بسته شده بود هیکلش را دو شقّه کرده بود!

روز اول خانم ورثینگتون همسن و سال مادرم به‌نظر آمده بود. ولی این‌بار جوان‌تر بود. کم‌وبیش همسن خواهر رَت بود که هنوز در دانشگاه درس می‌خوانْد.

خانم ورثینگتون این‌بار برخلاف بار اول ژولیده و نامرتب نبود. به خودش رسیده و حتی سایه‌ی سبزرنگی زده بود که به رنگ لباسش می‌آمد. در هر صورت با دیدن من که هاج‌وواج در حیاط ایستاده بودم لبخندی زد و جلو آمد.

آقاپسر، فکر نکن من آدم بی‌ادبی هستم. ولی اول هفته که اومدی منو بهت‌زده کردی.

کلمه‌ی بهت‌زده را که داشت می‌گفت صدایش اوج گرفت. انگار می‌خواست به حرفش حسابی توجه کنم. اما خودم هم داشتم همین کار را می‌کردم!

به‌هرحال با چندتا بازدمِ آرام و کلی سه - سه - سه - سه - کردن به او گفتم که همه‌چیز تقصیر من است و او هیچ معذرتی به من بدهکار نیست! خانم ورثینگتون هم گفت که از یادداشتم خوشش آمده است و حدس می‌زند شوهرش پدرم را می‌شناسد چون هر دو در یک ساختمان در مرکز شهر کار می‌کنند.

مگه پدرت با هواپیمای شخصیش پرواز نمی‌کنه؟

سه - سه - سه - سه - چرا خانم سه - سه - سه - سه - ولی نه زیاد.

تو چی؟ تا حالا سوار هواپیماش شدی؟

سه - سه - سه - سه - گاهی.

کم مانده بود بگویم یک گزلیون بار! اما نمی‌خواستم برای تلفظِ صدای «گ» خودم را هلاک کنم! از آن گذشته فکر کردم گفتنِ کلمه‌ی گزلیون به خانم ورثینگتون صورت خوشی ندارد.