کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی

کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی به قلم مرتضی ابراهیمی به نگارش درآمده است. این کتاب با تکیه بر نظریه‌های نهادگرایی و تاکید بر نقش دولت و حاکمیت، پدیده‌ی رکود تورمی را مورد مطالعه قرار می‌دهد، به شناسایی عوامل تعیین‌کننده‌ی آن می‌پردازد و راه‌های برون‌رفت از آن را جست‌وجو می‌کند.

درباره‌ی کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی

رکود تورمی نوعی وضعیت باتلاق‌گونه‌ی اقتصادی است که با خود رکود، تورم اقتصادی و افزایش نرخ بیکاری را به همراه می‌آورد و نتایج و پیامدهای نامطلوبی را در ابعاد مختلف اقتصاد کشورها ایجاد می‌کند. رهایی از این پدیده نیازمند بررسی‌های جامع و سیاست‌های جدید است. کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی به تالیف مرتضی ابراهیمی سعی دارد با استفاده از نظریه‌ی نیتران و بهره‌گیری از شاخص‌های نهادی حکمرانی، این پدیده را مورد مطالعه قرار داده و نقش عوامل مختلف در آن را برشمارد.

نظریه‌ی نیتران بر اثرگذاری عوامل اجتماعی، سیاسی و دولت در این پدیده تاکید دارد. کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی نیز با تکیه بر رویکرد نهادگرایی تاثیر حاکمیت قانون بر اقتصاد ایران را تحلیل می‌کند و راه‌حل‌های رهایی از رکود تورمی را می‌جوید. این کتاب در پنج فصل نوشته شده و به همت انتشارات کتابداران در اختیار شما قرار گرفته است.

کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی را به علاقه‌مندان حوزه‌ی اقتصاد و علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب واکاوی رکود تورمی در اقتصاد با رویکرد نهادگرایی می‌خوانیم

نهادها رفتارها را شکل می‌دهند و به این ترتیب پیش‌بینی‌پذیری رفتارها را زیاد می‌کنند. به این ترتیب عدم اطمینان درباره کنش‌ها و واکنش‌های دیگران در بازار کم می‌شود و عوامل بازار قادر می‌شوند قراردادهایی تنظیم و مبادلات خود را هماهنگ کنند. نهادها مبادلات اقتصادی را – در هر دو حوزه‌ی ملی وبین‌المللی – ممکن می‌کنند. مثلاً دونهاد اصلی زبان و پول را در نظر بگیرید. زبان ابزاری برای برقراری ارتباط است که به قواعد زبان‌شناختی و برداشت مشترک از معانی بستگی دارد. بدون درک متقابل و صحیح – بر مبنای زبان مشترک –خطاهای ارتباطی ممکن است آثاری به شدت مخرب بر جای گذارند. به همین ترتیب یک پول مشترک برای مبادله کالاها و خدمات لازم است. محصولات عموماً با توسل به پول – به عنوان یک واسطه متعارف – در بازار مبادله می‌شوند؛ زیرا این واسطه‌ها به عنوان نهادی کارآمد برای تجارت شناخته شده است: استفاده از پول، مقایسه محصولات مختلف و خرید و فروش آن‌ها را آسان‌تر می‌کند. همچنین یک نظام مالی مطمئن نیز برای حمایت از مبادلات ضروری است. اگر مردم اعتماد خود به این نظام را از دست بدهند، ممکن است سراسیمه شوند. پس‌اندازهای خود را هم‌زمان از بانک‌ها بیرون بکشند و موجب بحران (احتمالاً جهانی) شوند. بسیاری از اقدامات مردم – از قبیل تخصصی شدن نیروی کار در مقیاس بین‌المللی در زمینه تولید قطعه‌ای از یک محصول – اصلاً بدون نهادها قابل تصور نیست .

نهادها علاوه بر امکان‌پذیر کردن مبادلات محدودیت‌هایی نیز برای رفتار انسان‌ها وضع می‌کنند. بخش قابل توجهی از کل قواعد، معطوف به محدود ساختن و ممنوعیت‌هاست تا عوامل را از رفتارهایی که احتمالاً به دیگران لطمه می‌زند، منصرف سازد. هماهنگی صحیح مبادلات، به رعایت همین قواعد بستگی دارد.