کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی

کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی، نوشته‌ی ایوب خسروانی و محمد اکبری به مبحث استفاده از تکنولوژی و اسناد الکترونیکی در قضاوت می‌پردازد. نویسندگان در این کتاب توضیح می‌دهند که پیشرفت علم و تکنولوژی موجب شده در کنار عواملی همچون مدارک، شهادت افراد مختلف در دادگاه و ...، استفاده از فناوری‌های روز و تکنولوژی نیز بر ارائه‌ی حکم قطعی نقش داشته باشند.

درباره‌ی کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی

در دنیای امروز نقش دنیای دیجیتال، اینترنت و اسناد الکترونیکی در تصمیمات و قضاوت قضات نقش بسیار پررنگی پیدا کرده است. کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی، با استفاده از همین مبحث نقش این فناوری‌ها را توضیح می‌دهد. با توجه به گستردگی علوم ارتباطات و فناوری اطلاعات و استفاده‌ی فزاینده‌ از ‌آن در زندگی روزمره مردم توجه به کاربرد این ابزار نیز بیشتر شده است.

کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی سعی دارد تا بحث ادله‌ی الکترونیکی، شیوه‌ی کشف و نحوه‌ی استناد یا پذیرش آن را مورد بحث قرار دهد‌. هدف عالی دادرسی‌های کیفری، دستیابی به حقیقت است. بنابراین ادله باید بتواند بر اساس قانون، صحت‌وسقم یک موضوع را مشخص کند. با توجه به‌عنوان کتاب باید به این نکته پرداخت که ادله در لغت به معنی راهنمایان و برهان‌هاست و ادله‌ی اثبات دعوی در اصطلاح حقوقی به معنی دلیل کاری است که افراد برای اثبات دعوا و معترضه‌ی خود یا به جهت دفاع، به آن استناد می‌کنند.

کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی در ضمن استفاده از تعاریف مشخص سعی می‌کند با شفافیت تمام موضوع موردنظر خود را به شکملی همه‌جانبه بررسی کند و نشان دهد که اعتبار اسناد و مدارک دیجیتالی تا چه اندازه قابل استناد است. کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی نوشته‌ی ایوب خسروانی و محمد اکبری توسط انتشارات چتر دانش عرضه شده است.

کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی مناسب چه کسانی است؟

این کتاب به علاقه‌مندان کتاب‌های حقوقی و قضائی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب تاثیر تکنولوژی بر ادله اثبات دعوی می‌خوانیم

توان اثباتی اقرار در ارتباط با موضوع آن منحصر به امری می‌شود که به آن اخبار شده و علی‌القاعده نمی‌توان آن را به موضوعی که با آن انطباق ندارد گسترش داد. به همین دلیل مقرله نمی‌تواند اطمینان یابد که با اقرار طرف مقابل در دعوا پیروز می‌شود، زیرا امر مورد اقرار ممکن است تنها یکی از عناصر ادعای او باشد.

علاوه بر این دادگاه امر مورد اقرار را با توجه به نظر قضایی خود و با لحاظ حق ممیزی دیوان عالی کشور، تفسیر می‌کند و در نتیجه مقرله نمی‌تواند اطمینان داشته باشد که دادگاه همواره آن را منطبق با ادعای او به شمار آورد. البته باید متذکر شد که توان اثباتی اقرار تنها در ارتباط با امور موضوعی است و اقرار به امور حکمی ‌دادگاه را مأخوذ نمی‌کند.

در خصوص توان اثباتی اقرار نسبت به سایر اشخاص نیز باید گفت که به‌ موجب ماده 1278 ق. م «اقرار هر کسی فقط نسبت به خود شخص و قائم‌مقام او نافذ است و در حق دیگری نافذ نیست؛ مگر در موردی که قانون آن را ملزم قرار داده باشد»، بنابراین اقرار شخص نسبت به وارث او نیز نافذ است.

اشخاصی که اقرار نسبت به آن‌ها نافذ است نیز مانند خود مقر می‌توانند در صورتی که حکمی‌ به استناد اقرار صادر نشده یا اگر صادر شده اعتبار امر قضاوت‌شده نیافته باشد با استناد به مواد 1276 و 1277 کذب اقرار یا فاسد بودن و... آن را اثبات نمایند.

با تمام تفاسیر باید گفت که اقرار در تمام موارد به زیان مقر و به سود دیگری نیست؛ بلکه در اکثر موارد گویای واقعیتی است که برای مقر یا شخصی که اقرار به نمایندگی از او شده نیز سودی داشته یا خواهد داشت. در خصوص غیرقابل انکار بودن اقرار نیز باید گفت که ماده 1277 ق. م چنین تصریح می‌نماید: «انکار بعد از اقرار مسموع نیست...».