کتاب دلبر

کتاب دلبر رمانی جذاب و متفاوت به قلم مهرداد تیموری است که روزنوشت‌های یک جوانی اهل دوران گذشته را روایت می‌کند. این جوان که وصف زیبایی و خوبی‌های دلبرش را برای مخاطب می‌گوید، با زبانی به سبک نامه‌های عهد ناصرالدین شاه قاجار آن را می‌نویسد. اما، زمان این رمان آرام آرام تغییر می‌کند و در انتها از سرگذشت جوان و دلبرش آگاه می‌شویم...

درباره‌ی کتاب دلبر

کتاب دلبر اثر مهرداد تیموری، در سال 1400 توسط نشر آئی‌سا منتشر شده است. این کتاب خاطرات و نوشته‌های یک جوان است که با عاشقانه‌ترین کلمات، دلبرش را توصیف می‌کند و در فکر و حسرت داشتن او می‌سوزد. سبک نوشتاری کتاب یادآور خاطرات ناصرالدین شاه قاجار است و این راوی جوان از دل روزمره‌ها، اتفاقات و مکالماتش با دیگران از دلبر خود می‌گوید و خواننده را آرام آرام و از طریق همین توصیفات با او آشنا می‌کند. در طول داستان برای خواننده نیز روشن می‌شود که برای این جوان عاشق چه اتفاقاتی رخ می‌دهد و سرنوشت او چگونه پیش می‌رود.

هرچند که از ابتدای داستان، فضا متعلق به دوران قاجار است و به نظر می‌رسد که این جوان هم به همان دوره تعلق دارد، اما به تدریج فضا عوض می‌شود و زمان تغییر می‌کند. نو شدن زمان داستان و اسرارآمیز بودن هویت دلبر، خواننده را به این روایت صمیمی و خواندنی جذب می‌کند. این تغییر در زمان بدون هدف نیست و ارتباط ظریفی با هویت دلبر دارد؛ سبک جدید روایت‌گری نویسنده در کتاب دلبر، می‌تواند برای تمام خوانندگانی که دنبال خواندن یک رمان متفاوت هستند،‌ جذاب باشد.

کتاب دلبر برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به خواندن رمان‌هایی با رنگ‌وبوی تاریخی و قدیمی و سبک روزنوشت‌های قاجاری از این اثر لذت خواهند برد.

با مهرداد تیموری بیشتر آشنا شویم

مهرداد تیموری از نویسندگان جوان ایرانی به‌شمار می‌رود که در زمینه نوشتن داستان و رمان، به‌خوبی ظاهر شده است. از کتاب‌های دیگر این نویسنده می‌توان به «نوبت عاشقی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب دلبر می‌خوانیم

پیش‌بینی‌های‌مان غلط از آب درآمد. انگار زمان مرگ‌مان هنوز فرا نرسیده. اندک‌اندک احوال‌مان رو به بهبود می‌باشد و می‌توانیم به دارالحکومه بازگردیم و به امور مملکت و رعایا رسیدگی نماییم. هم حوصله‌ی‌مان سر نمی‌رود و هم نباید از وظیفه‌ی شرعی خود که محافظت از ملک و رعیت‌هاست و از برای آن مقرری از بیت‌المال دریافت می‌نماییم نیز نباید غافل شویم. صبح اندکی دیر از خواب برخاستیم از آن‌جایی‌که در این مدت بسیار مریض احوال بودیم و استراحت فراوان نموده‌ایم، حساب خواب و بیداری‌مان از دست‌مان رفته و صبح‌ها زود از خواب برخاستن اندکی برای‌مان طاقت‌فرسا گشته.

پس مقرر فرموده‌ایم برای خود و اعضای دارالحکومه تا بهبودی کامل حال ما ساعت کاری را یک ساعت کاهش دهند. بدین ترتیب در این ایام ساعت کار دارالحکومه از ساعت ده می‌باشد الی دوازده، که آماده‌ی طعام و فرایض دینی می‌شویم. لیکن در دارالحکومه در این مدت غیبت ما به‌خاطر کسالت‌مان، نامه و شکوایه‌های پیاپی آمده که البته شایان به ذکر می‌باشد بیش از این نامه و شکوایه‌های استمدادجویانه از حضرت‌مان. نامه‌ها با مضمون قدردانی و آرزوی سلامتی برای ما از طرف رعایای قدرشناس‌مان سرازیر گشته، که با خواندن هر کدام از این دست‌خط‌ها بر انجام امور مملکتی راغب‌تر گشته‌ایم. به حمدا... به راستی که باید از این رعایای همیشه در صحنه و شورآفرین حال همایونی قدردانی شود. باشد که با به انجام رساندن صحیح، امور ملک و رعایای‌مان از خداوند منان سپاس‌گزار باشیم. به همین نیاز هر دو طرف یعنی هم ما و هم رعایا یک معامله‌ بردبرد و ثواب‌ثواب انجام داده‌ایم. آن‌ها نزد ما عزیز گشته‌اند و امورشان انجام می‌شود و ما نزد آن‌ها عزیز می‌شویم و خداوند نیز از ما راضی می‌گردد.