معرفی و دانلود کتاب برزخ اما...: آدم و حوا 2

معرفی کتاب برزخ اما...: آدم و حوا 2

اگر جلد اول این کتاب، یعنی آدم و حوا، را خوانده باشید حتماً مارال را می‌شناسید. مارال که دختری غیرمذهبی بود، ناگهان در دام عشق مردی به شدت مذهبی می‌افتد. کتاب برزخ اما... نوشته‌ی نشمیل قربانی، ادامه‌ی داستان مارال است، در حالی که سخت‌ترین شرایط زندگی را تجربه‌ می‌کند و در برزخی آزاردهنده قرار دارد.

درباره‌ی کتاب برزخ اما...

پس از تجربه‌ی عشقی غیرمعمول و دور از انتظار، مسیر زندگی مارال به کلی عوض شد. او که دختری غیرمذهبی بود، با امیرمهدی، که فردی به شدت مذهبی است، ازدواج می‌کند. این ازدواج سرآغاز مشکلات جدیدی است که زندگی مارال و امیرمهدی را به هم می‌ریزند.

کتاب برزخ اما... مارال را در شرایطی به تصویر می‌کشد که مدام باید تصمیم‌های دشوار بگیرد و قرار گرفتن در هر کدام از این موقعیت‌ها، خود برزخی است که می‌تواند او را از پا دربیاورد. مشکلاتی که نامزد قبلی‌اش برای زندگی جدید او و امیرمهدی به وجود می‌آورد و دردسرهایش از عشقی دیگر، همه‌چیز را بیش از پیش پیچیده می‌کند.

در این رمان پرکشش، با مارال همراه خواهید شد و خود را نیز در برزخی می‌یابید که مارال آن را تجربه می‌کند؛ اما سوال اصلی این است: آیا مارال از این آزمون بزرگ زندگی، موفق و سربلند بیرون می‌آید؟

کتاب برزخ اما... مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه‌ی ایرانی جذاب خواهد بود.

در بخش از کتاب برزخ اما... می‌خوانیم

از لحظه‌ای که با محمدمهدی خداحافظی کرده و وارد خونه شده بودم، مدام در حال مرور حرفای امیرمهدی بودم و تا لحظه‌ی شام هم همین طور بودم. موقع خوردن هم در حال فکر کردن به امیرمهدی دونه به دونه لقمه‌ها رو به دهن می‌ذاشتم و می‌جویدم و قورت می‌دادم. ولی تموم حواسم به حرفای اون شب تو کوه بود نه طعم غذا. یادم اومد که اون شب گفته بود "من از همسرم انتظار دارم به اندازه‌ی مادرم بهم عشق بده. این که خواسته‌ی زیادی نیست!‌"

نه... خواسته‌ی زیادی نبود. حقی بود که اون می‌خواست به وضوح بهش برسه. پس من باید بهش عشق می‌دادم. به شوهرم. انتظارش از منم همین بود دیگه. تصمیم گرفتم فردا که به دیدنش می‌رم به جای گریه و اظهار دلتنگی، عشقم رو به طرفش سرازیر کنم. امیرمهدی من فقط خواب بود. یه خواب سنگین و کمی طولانی. با تصمیم قطعیم، خوشحال، دست بردم سمت یه تیکه از نون داخل سفره که با حرف مهرداد، خشک شدم:

- ‌‌‌راستی! امروز پدر پویا اومده بود محل کارم!

پدر پویا؟ همون شخصی که مسبب تموم بدبختیام بود؟! همون عامل انفصال؟ اسمش هم اعصابم رو به هم می‌ریخت. حالا بعد از دو روز که از بهت بیرون اومده بودم افسوس می‌خوردم که چرا همون روز کذایی به جای فرورفتن توی بهت، نرفتم و سرش رو به جلوی ماشینش نکوبیدم تا دقیقاً به همون حالی بیفته که امیرمهدی من افتاده بود؟ که از نظر من مرگ براش بهترین تقاص بود و البته زیادی! اخمی کردم و با تموم حرصم گفتم:

- ‌‌‌غلط کرده!
بابا اعتراض کرد:
- ‌‌‌مارال! درست صحبت کن.
سرم رو چرخوندم سمت بابا و با عصبانیت گفتم:
- ‌‌‌هر چی بارشون کنم کمه.
دست رضوان روی دستم نشست و به جای رضوان، مامان به حرف اومد:
- ‌‌‌از تو بزرگترن.

و انگار با این حرف بهم یادآوری کرد که توی این آزمون، رد شدم. احترام به بزرگتری که امیرمهدی بهم یاد داده بود، مختص به خونواده‌ی من و خودش که نبود، مال همه بود و من این رو فراموش کرده بودم و البته طرز حرف زدنم با پدرم هم درست نبود. پس نفس عمیقی کشیدم و بازدمش رو حسرت‌وار از دهنم فوت کردم و رو به بابا گفتم:

- ‌‌‌ببخشید... یه لحظه عصبانی شدم.
بابا لبخندی زد و جواب داد:
- ‌‌‌صبور باش بابا.