کتاب جنبههای حقوقی ادغام شرکتهای تجاری در حقوق ایران نوشتهی امیر جعفری صامت به مباحثی چون تعریف ادغام، انواع شرکتهای تجارتی و گروه بندی آنها، ماهیت، اهداف، فواید و مضرات ادغام، ماهیت حقوقی ادغام، یکپارچگی بازارهای فرامرزی و... میپردازد.
درباره کتاب جنبههای حقوقی ادغام شرکتهای تجاری در حقوق ایران
سالیان طولانی است که اصلاح قوانین تجاری موجود و همچنین تهیه و تصویب قوانین جدید که متناسب با نیازهای روز اقتصاد کشور باشد، ذهن بازرگانان، صاحبنظران و اقتصاددانان را به خود مشغول کرده است. یکی از اصلیترین دلایل مطرح شدن این موضوع، یعنی ضرورت اصلاح قوانین تجاری و بازرگانی، عدم وجود قوانینی مبنی بر ادغام یا تجزیهی شرکتهای تجاری است. اما، چرا ادغام شرکتهای تجاری به مهمترین موضوع مورد بحث تجارت جهانی تبدیل شد؟ پاسخ این است: جهانی شدن بازارهای اقتصادی و تجاری و وجود رقابت میان جوامع مختلف، سازمانها و اندیشمندان را بر آن داشت که به منظور پیشگیری و یا کاهش زیان و حفظ بقای خود در چنین شرایطی، از ابزار مختلفی استفاده کنند؛ یکی از این ابزارها ادغام شرکتهای تجاری بود.
اما منظور از ادغام شرکتهای تجاری چیست؟ آیا ادغام انواع مختلفی دارد و یا فقط در یک نوع خلاصه میشود؟ ادغام شرکتهای تجاری چه فواید و مضراتی را در پی دارد؟ امیر جعفری صامت در کتاب جنبههای حقوقی ادغام شرکتهای تجاری در حقوق ایران، به شما پاسخ میدهد. منظور از ادغام ترکیب دو یا چند شرکت تجاری است. معمولاً واحد تجاری بزرگتر، واحدهای تجاری کوچکتر را جذب میکند و یک شرکت مستقل تشکیل میدهد.
کتاب جنبههای حقوقی ادغام شرکتهای تجاری در حقوق ایران، مناسب چه کسانی است؟
مطالعهی کتاب حاضر را به دانشجویان رشتهی حقوق تجارت و رشتههای مختلف اقتصاد و بازرگانی توصیه میکنیم.
در بخشی از کتاب جنبههای حقوقی ادغام شرکتهای تجاری در حقوق ایران میخوانیم
برخی از حقوقدانان، قرارداد ادغام را به قرارداد خرید اموال تشبیه میکنند و معتقدند که قرارداد ادغام نوعی از قرارداد خرید اموال است که بهموجب آن، شرکت ادغامکننده یا شرکت تملککننده، کل دارایی شرکت ادغامشده یا تملکشونده را میخرد و بهموجب قرارداد مزبور، تمامی حقوق و تعهدات شرکت تجاری ادغامشده به شرکت ادغامکننده، انتقال مییابد و تنها تفاوتی که قرارداد ادغام با قرارداد خرید اموال دارد این است که در قرارداد ادغام، شرکت تجاری ادغامشده، منحل میشود و شخصیت حقوقی خود را از دست میدهد، درحالیکه در قرارداد خرید اموال، شرکت ادغام شده، همچنان شخصیت حقوقی خود را حفظ کرده و مالکیت اعضای شرکت مزبور بر سهام آن باقی میماند.
مورد بعد این است که درمورد مبادلۀ سهام، سهامداران شرکت تجاری ادغامشده میدانند که در قرارداد ادغام، شرکت تجاری ادغامکننده، سهام خود را بهعنوان عوض معامله به شرکت تجاری ادغام شده، میدهد. درواقع، مطابق نظریۀ مزبور، قرارداد ادغام، ترکیبی از دو قرارداد خرید است: یکی قرارداد خرید اموال و دیگری قرارداد خرید سهام. با نگرشی دقیقتر به ماهیت ادغام، در مییابیم که، نمیتوان ادغام را صرفاً بیع یا معاوضه دارایی شرکتهای سهامی ادغامشده و ادغامکننده دانست. زیرا اگرچه انتقال داراییهای شرکت ادغامشده را میتوان تحت عنوان قرارداد بیع یا معاوضه تحلیل نمود، ولی باید به این نکته توجه داشت که در ادغام، علاوه بر داراییها، تعهدات شرکت ادغامشده به شرکت ادغامکننده، منتقل میگردد و سهام سهامداران شرکت ادغامشده نیز با سهام یا عوض دیگری که شرکت ادغامکننده میپردازد، معاوضه میشود. بنابراین ادغام واقعی که مستلزم انتقال دارایی، دیون و تعهدات و معاوضه سهام سهامداران است، با بیع و معاوضه، تطبیق کامل ندارد.
بله

















