دارم میخونمش.. در ابتدا کمی محتوای رمان مبهم و گنگ به نظر میاد که شاید به نحوهی ترجمه برگرده، انگار که کلمات به زیبایی ادا نمیشن. شاید هم به نویسنده و ژاپنی بودنش برمیگرده. چون برای کسی که انیمه ژاپنی زیاد میبینه و با فرهنگ مردمشون آشنا هست راحت تر میشه ارتباط برقرار بکنه (من جمله خودم) ولی برای کسی که خیلی اشنایی نداره کمی ناملموس هست. ما ایرانیها بیشتر با ادبیات روسیه و امریکا و اروپا ارتباط برقرار میکنیم. توصیه میکنم اگه هیچ فیلم یا انیمه ژاپنی ندیدین. قبلش یکی دوتا تماشا بکنید و بعد سمت این کتاب بیاید. در کل بمرور رمان که جلوتر میری زیباتر میشه و ارتباط گیری باهاش آسونتر.. امیدوارم که مفید بوده باشه راهنمایی ام.
این اولین کتاب از موراکامی بود که میخوندم. داستان در ظاهر ساده و یجور مرور خاطرات بود اما شخصیت ها اونقدر عمیق و با پیش زمینه ی دقیق بودن که جذابیت کار رو زیاد میکرد. ترجمه در کل بد نبود اما یه جاهایی هم چنگی به دل نمیزد و سانسور، فهم بعضی سکانس ها رو سخت میکرد. به نظرم با اینکه راوی اصلی تورو بود اما میشد همه ی شخصیت ها (مثل میدوری، رئیکو و نائوکو) رو توی یه بخش هایی، زمانی که زندگیشون رو شرح میدادن، نقش اصلی دونست. خیلی ظریف و دقیق به مسائل روانی پرداخته بود و چیزی که خیلی توی این کتاب برجسته بود و تکرار میشد مفهوم مرگ بود. به نظرم همون طور که تورو گفت: "مرگ بخشی از زندگی است نه پایان آن. "
خیلی کلی میگم و وارد جزئیات نمیشم که یوقت اسپویل نشه. داستان راجع به دو نوجوانه که دوست مشترکشون -که میشه دوست پسر یکیشون و بهترین دوست اون یکی- خودکشی میکنه و رابطهی این دو تا وارد مرحلهی تازهای میشه. کتاب یه داستان عاشقانه ست که خیلی راجع به مفهوم زندگی و مرگه. داستان به راحتی میتونه طرفداران موراکامی رو ارضا کنه و تمامی المانهای موراکامی رو میشه اینجا دید. راجع به ترجمه بگم که درسته که جناب غبرایی مترجم با سابقهای هستن، ولی ترجمهی این کتاب میتونست بهتر باشه و بعضی جاها از کلمات نامتعارفی استفاده شده و سانسور هم کاملن احساس میشه. ولی در کل همچنان میشه از کتاب لذت برد.
خود کتاب زبان اصلی خیلی مفاهیم خوبی رو دنبال میکنه و نگاه روانشناختی جالبی رو بیان کرده ولی به خاطر مدل نوشتنش و پرداختن به مسائل جنسی، ترجمه بسیار نامفهوم و سانسور شدهست و به همین خاطر نمیشه ارتباط زیادی با شخصیتها برقرار کرد و به نظر آدمهای پوچ و بیخودی میان؛ در صورتیکه تو ورژن انگلیسی خیلی بهتر میشه از جریان و خط فکری و عقایدشون آگاه شد. ترجمهی همچین کتابی واقعا اشتباهه چون نمیشه همه چیز رو ترجمه کرد و در نتیجه خروجی خوبی نداره. ولی موضوع کتاب بسیار جالبه و روند بزرگ شدن و مسائل نوجوانی و جوانی رو نشون میده و همچنین به مشکلات روحی و روانی و عقدهها هم پرداخته.
کتابی جذاب ولی بسیار غم انگیز و البته بدون هیجان بود. و اینکه جوان های ژاپنی براثر بی غمی خودکشی می کنند ولی در کل کتاب قشنگی بود. اما اگر میخواهد کسی این کتاب را بخرد بهتر است از مترجم دیگری تهیه کند. چون واقعاترجمه افتضاحی بود. ایکاش مترجم گرامی حداقل یکبار ترجمه خودش را مطالعه می کرد و این کلمات تلخابه و خوش گوار و یامثلا زرد وش و یا... تصحیح می کرد و سانسور ها هم خیلی بی ربط بود.
کتاب خیلی سانسور شده بود و راوی کتاب کاملا تحت تاثیر راوی کتاب گتسبی بزرگ هست. انگار داشتم گتسبی بزرگ رو میخوندم. بنظرم سیر این دو کتاب شبیه هم بود با تفاوت های جزیی. کپی شده از کتاب گتسبی بزرگ شخصیت پردازیهای خوبی داشت و انسانهایی با طبقه اجتماعی متفاوت و لایف استایل و شخصیت های متاثر از اون رو خوب به تصویر کشیده بود
من قبلا از هاروکی موراکامی کتابهای کافکا در کرانه و پس از تاریکی را خوانده ام، این کتاب هم خیلی کتاب خوبی بود خیلی متفاوت بود اوضاع زندگی مردم را در آن سالها به خوبی توصیف کرد، شخصیت پردازیها عالی بود و تاثیر سوگ از دست دادن دیگری به علت مرگ را به خوبی نشان داده بود و توصیف کرده بود، قطعا ارزش چند بار خواندن را دارد.
کتاب خواندنی است زندگی انسانهایی که خاص هستند رو به تصویر میکشه روابط بین آدمها بدون تعصب نسبت به هم برام خیلی جالب بود وتفاوت رابطه با جنس مخالف وپارتنر واقعی چقدر قشنگ گفته شده فقط پر از سانسور لحظههای فوران عشق هست که خود شما به راحتی درکش میکنی
کتاب خوبی بود توصیف منظرهها و صحنهها و آدمها جوری بود انگار واقعا خودت داری میبینیش و این نشون میده نویسنده مهارت خیلی بالایی تو تجسم و تداعی کلمات داره. داستان خوبی داشت میتونه یه غم پنهان بهتون اضافه کنه اگه زندگی شادی دارین سمتش نرین 😅
نسخه اصلی کتاب خیلی فوق العادهست اما نسخههای ترجمه شده، سانسور شده هستن و این سانسور به قدری شدید هست که بخشی از داستان رو کاملا تغییر داده. اما درکل، مطالعه این کتاب هم مثل بقیه کتابهای هاروکی موراکامی، تجربه دوست داشتنیای برای من بود:)
پیشنهادش میکنم.
کتاب روونی بود. مشکلات آدمهای مختلف رو به خوبی بیان کرد. بنظرم یک دیدگاه جدید از عشق رو ارائه میکند.
کتابیه که صبح یک روز تعطیل بخونیم و آرامش بگیری، به راحتی میتونی خودت رو تو فضای کتاب تصور کنی و احساسات شخصیتها رو درک کنی.
عالی بود مخصوصا این جمله که شخصیت داستان گفته بود کتابی می خوانم که ۳۰ سال از مرگ مولف گذشته باشد که زمانه بر آن مهر تایید زده باشد. تجربه های زندگی است، آنچه دیگران کمتر به آن پرداخته اند، خودکشی، دودلی ها، تردیدها، عشق و...
اولین کتابی است که از هاروکی موراکامی میخونم، من این کتاب را سالها پیش به نام جنگل نروژی خریداری کردم و خوندم از پایان زندگی دختر این داستان خیلی متاثر شدم، اما الحق که ایده و داستان پردازی این کتاب عالی است.
این چهارمین کتابی بود که از هاروکی موراکامی مطالعه کردم، به نسبت کتاب نثر ساده و شیواتری داشت و خوب یک داستان عاشقانهای نه مثل بسیاری از آثار او. اما رمانی گیرا و جذاب بود. خدا رو شکر میکنم که با این نویسنده آشنا شدم.
به نظرم موراکامی بر خلاف این که به دست نوشتههای خاص و جملات قصارش علاقمند هستیم متاسفانه در داستان نویسی موفق نبودند
داستان توصیفی بود و ایشون در توصیف متاسفانه موفق نبودند
من به این نویسنده و آثارشون خیلی علاقه مندم و این کتاب هم از ابتدا بسیار جذاب و گیرا شروع شد... پرداختن به جزئیات داستان از جانب نویسنده بسیار جذاب و گیراست