بله
مهوش نوریزاده کتاب انشا پرواز اندیشه را در قالب یک کتاب‌کار آموزشی برای تقویت نگارش و انشا‌ءنویسی در به چاپ رسانیده است. این کتاب به معرفی انواع نوشته می‌پردازد و شامل تمرین‌هایی فردی و گروهی برای نوشتن انشاهایی درخور تحسین و توجه می‌باشد. کتاب نامبرده، هر آن چیزی است که سر زنگ انشا نیاموخته‌ایم و همچنین ابزاری ارزشمند برای معلمان این مرزوبوم است؛ زیرا که نوشتن حتی به زبان مادری نیز، به آموزش و تمرین نیاز دارد.
درباره‌ی کتاب انشا پرواز اندیشه
«تابستان خود را چگونه گذراندید؟» سؤالی که همه‌ی ما حداقل چند صفحه‌ای را درباره‌اش سیاه کرده و سر کلاس انشا خوانده‌ایم. زنگ انشا برای بعضی از ما حوصله‌سربر و تکراری و برای بعضی‌هامان ترسناک و استرس‌زا می‌گذشت. مهوش نوریزاده در کتاب انشا پرواز اندیشه، به این موضوع اشاره می‌کند که چطور اغلب معلم‌ها بدون آموزش صحیح و تعلیم انواع نوشته و پاسخ به این سؤال که «چگونه بنویسیم؟» از دانش‌آموزها انتظار نگارش چیزی را دارند که شکسپیر به خواب هم نمی‌دیده است!
موضوعات تکراری، بدون خلاقیت و انتظار و توقعات بالا، بن‌مایه‌ی کلاس‌های انشا در این نظام آموزشی را رقم می‌زند. دانش‌آموزی که هرگز خواندن صحیح بیت‌ها و واژگان دشوار و درک معنی آن‌ها را نیاموخته و با انواع نوشته و قالب متفاوت هرکدام آشنا نیست، نمی‌تواند به طرز معجزه‌آسایی به نویسنده‌ای متبحر تبدیل بشود. این مسیر نیازمند تمرین و دانش لازم معلمان فرهیخته و توانمند است که با مطالعه‌ی کتاب انشا پرواز اندیشه به قلم مهوش نوریزاده تا حدی میسر می‌شود. گفتنی‌ست این کتاب را انتشارات آزادمهر روانه‌ی بازار نشر کرده است.
کتاب انشا پرواز اندیشه برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای تمام معلمان عزیز این مرزوبوم که در آموزش نوشتن و انشانویسی کوشا هستند، مناسب و ضروری است. همچنین مطالعه‌ی کتاب انشا پرواز اندیشه به دانش‌آموزان و تمام کسانی که در پی ارتقای توانمندی‌های خود در این زمینه هستند نیز پیشنهاد می‌شود.
در بخشی از کتاب انشا پرواز اندیشه می‌خوانیم
هنگامی که می‌خواهیم برای دیگران مطلبی را بیان کنیم نیازمند آن خواهیم بود که توصیفی از آن داشته باشیم. توصیف یکی از انواع نوشته‌های نگارشی است که لازمه‌ی آن، داشتن دو چشم بینا و دو گوش شنوا می‌باشد. زیرا تا ما با دقت چیزی را نبینیم یا نشنویم نمی‌توانیم راجع به آن سخن بگوییم. البته به همراه دو حس بینایی و شنوایی به حس‌هایی چون بویایی و لامسه و... نیز نیاز داریم. تا در مورد چیزی توصیف بنویسیم.: نویسندگان برای زیبا تر کردن نوشته خود از توصیف استفاده می‌کنند. توصیف باعث می‌شود تا احساس نویسنده را بهتر دریابیم و متن در ما تأثیر بیشتری بگذارد. توصیف زمانی زیباست که دقیق همراه با جزئیّات و سرشار از عاطفه و احساس باشد.
در توصیف هر چیز باید به دوری و نزدیکی، رنگ، اندازه، بو، لطافت و زبری و رابطه‌ی آن با پدیده‌های اطراف توجّه کرد.
*استفاده از تخیل در توصیف: شاعر و نویسنده با بهره‌گیری از تخیل در تصویرها و توصیف‌ها به نوشته زیبایی می‌بخشند. و بر تأثیر و گیرایی آن می‌افزایند.
یک نمونه از توصیف: کلاس درس خود را توصیف کنید.
«کلاس خوبم، ظاهرت را آراسته و زیبا می‌بینم. آراسته به چند میز و نیمکت و تخته سیاهی و دیگر هیچ، اگر کَفَت با فرش‌ها و قالی‌های رنگارنگ مفروش نیست. و اگر دیوارهایت با رنگ‌ها و تصاویر تجمّلی مزیّن نیست، و اگر هنوز سوز و سرما از لای شیشه‌ی شکسته‌ی کلاس بچه‌ها را اذیّت می‌کند و اگر...
