بله
کتاب موسیقی نمناک باران به قلم محمد امین‌پور، مجموعه غزلیات کوتاه و بلندی است که با مضامین عاشقانه و عارفانه خود، شما را به سرعت جذب می‌کند. این اشعار که لحنی گیرا و روان و زبانی ساده و دلنشین دارند، از دوران نوجوانی تا جوانی شاعر سروده شده‌اند.
درباره کتاب موسیقی نمناک باران:
از ویژگی‌های شاعرانگی محمد امین پور می‌توان نزدیکی به زبان مرسوم، سادگی در بیان، درک نیازهای جامعه و توجه به آرمان‌های انسانی در کنار عشق ورزیدن به صلح و برابری و عدالت را نام برد. این مجموعه اشعار بیان و زبانی پخته و عناوینی بسیار شاعرانه و زیبا دارند.
تصویرهایی که در اشعار به کار برده شده، صمیمی و ساده هستند و این دو ویژگی در اشعاری مانند فقط تو، بهانه بودن، یک نظر مانند خورشید و ... به چشم می‌خورد. آنچه که در این مجموعه شعر بیشتر خود را نشان می‌دهد، سیلان تفکر و اندیشه است و این موضوع موجب می‌گردد که شاعر برای ابراز ذهنیات خود، در برخی موارد وزن را بشکند و به قوانین سخت شعر بی‌اعتنا باشد.
مضامین احساسی - توصیفی، مذهبی، عاشقانه و عارفانه در اشعار این کتاب دیده می‌شود و شاعر در قالب‌های غزل، دوبیتی، مثنوی، رباعی و نیمایی شعرهای خود را سروده است. این مجموعه شعر منتخبی از اشعار او از سن 13 سالگی تا 20 سالگی به شمار می‌رود.
کتاب موسیقی نمناک باران برای چه کسانی مناسب است؟
اگر به اشعار معاصر به‌ویژه غزلیات عاشقانه علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شماست.
با محمد امین پور بیشتر آشنا شویم:
او تیر سال 1362 در تهران چشم به جهان گشود. امین پور سرودن شعر را از سال‌های اولیه دوره ابتدایی شروع کرد. این شاعر اغلب اشعارش را در قالب‌های چهارپاره، نیمایی، رباعی، مثنوی و دوبیتی سروده اما بیشتر با غزل مأنوس بوده است.
در بخشی از کتاب موسیقی نمناک باران می‌خوانیم:
تا رفته‌ای از باغ، من برگ پاییزم
تا باد می‌خواند، بر خاک می‌ریزم
تا رفته‌ای چون ماه، در یک شب ناگاه
من مثلِ مِه در کوه، سرد و غم‌انگیزم
تو مثل پَر نازی، چون شب پُر از رازی
من ذره‌ای ریزم، با خود گلاویزم
تو رقص مهتابی، من شام تاریکم
تو عشوۀ آبی، من عشق جالیزم
تا رفته‌ای شعرم، زندان تنهایی‌ست
زندان مرا فرسود، بگذار بگریزم
