نقد، بررسی و نظرات کتاب تسلی بخشیهای فلسفه - آلن دوباتن
4.3
49 رای
کتاب از شش فصل مجزا تشکیل شده که در نگاه نخست ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند، اما همگی در تلاش هستند تا از زاویه ای عمیق تر به یکی از مسائل و رنج های زندگی انسان بپردازند و راهی برای مواجهه بهتر با آن ارائه دهند. بخش قابل توجهی از کتاب (حدود ۶۰ صفحه) به مونتنی، فیلسوف دوران رنسانس اختصاص یافته و از آن جا که مونتنی بیش از آنکه دغدغه هستی شناسی داشته باشد به معرفت شناسی و شناخت انسان توجه می کرد، حضور پررنگ او در کتاب کاملاً قابل درک است. او مخاطب را با محدودیت ها، ضعف ها و کاستی های انسانی آشنا می کند و یادآور می شود که انسان بودن دقیقاً در گرو پذیرش همین نقص هاست. خودشناسی، شناخت صحیح روابط و نگاه واقع بینانه به زندگی از مهم ترین مضامینی هستند که در این فصل بارها بر آن ها تأکید می شود؛ هرچند به نظر بنده کیفیت ترجمه در برخی بخش ها خصوصا این فصل نوسان محسوسی دارد. در فصل پایانی نیز آلن دوباتن با پرداختن به نیچه، مخاطب را به پذیرش رنج های اجتناب ناپذیر مسیر و رویارویی فعالانه با آن ها دعوت می کند. کتاب در مجموع به خوبی به وعده ای که در عنوان خود می دهد وفادار می ماند؛ اثری که می تواند برای بسیاری از مخاطبان منبعی مناسب برای تسلی، تغییر زاویه دید و بازیابی توان ذهنی در مواجهه با دشواری های زندگی باشد.
محتویات کتاب که فوق العاده است به کسانی که از زندگی ناامیدند یا از سختیهای زندگی عمیقا به تنگ اومدن پیشنهاد میکنم برای خوندش عجله کنن و جای شک و تردید باقی نگذراند
در مورد ترجمه کتاب بگم که خانم اوشنی ترجمه خوبی کردن ولی بخشهای اروتیک کتاب رو متاسفانه با وجود اینکه حتی میشه بهشون شبه اروتیک گفت از ترجمه شون خودداری کردهان و به همین خاطر من ترجمه آقای عرفان ثابتی رو کامل تر میدونم هرچند ترجمه خانم روشنی به نظر من روان و سلیس تر بود.
در مورد ترجمه کتاب بگم که خانم اوشنی ترجمه خوبی کردن ولی بخشهای اروتیک کتاب رو متاسفانه با وجود اینکه حتی میشه بهشون شبه اروتیک گفت از ترجمه شون خودداری کردهان و به همین خاطر من ترجمه آقای عرفان ثابتی رو کامل تر میدونم هرچند ترجمه خانم روشنی به نظر من روان و سلیس تر بود.

ترتیب فصلهای کتاب کاملا منظم و پیوسته مانند رشته چیده شده اند، به این صورت که ابتدا از کاوشهای درونی ما انسانها در مسئله برخورد با انواع و پایهترین موضوعات زندگی شروع میکند و تا تا انتهای کتاب به بحث راجب احساسات کوچک و بزرگ که روح و روان ما را به قدرت تحت کنترل دارند و یا ارزش و هدف زندگی را از دیدگاه فلاسفه مشهوری چون نیچه و مونتنی بررسی میکند. تمام این مسائل در حد میانه مطرح شده تمام تاثیرات تسلی بخشی بر خواننده میگذارد، اما از آنجایی که ذهن انسان در برخورد با مسائل فلسفی و روانشناسی و بالاخص روانکاوی دچار هوس و درگیری شده، انتخاب هر گفتاری از اشخاص و یا جهتگیری از آن تنها به خود خواننده بعنوان یک شخص انسان بستگی دارد.