کتاب از یاد رفتن

کتاب از یاد رفتن نوشته‌ی محمدحسین محمدی، داستانی بلند است که در آن یک روز از زندگی پیرمردی ساکن افغانستان روایت می‌شود. کتاب علی‌رغم حجم اندک خود، ساختاری پرجزییات دارد و شخصیت‌‌ها و وقایع در آن هنرمندانه پرداخته شده‌اند. این اثر شگفت‌انگیز در سال 1386 برندهٔ جایزه‌ی بهترین رمان از سوی انجمن منتقدان مطبوعات ایران شد.

درباره کتاب از یاد رفتن:

افغانستان زیبا در چند دهه‌ی اخیر، دستخوش خونریزی‌ها و فجایع بیشماری بوده است. در این میان، نویسندگان و شاعران مستعد این سرزمین، هر یک به شیوه‌ی خود کوشیده‌اند تا در آثارشان، درد و رنجی را بازتاب دهند که شاهد و یا درگیر آن بوده‌اند. یکی از این نویسندگان، محمدحسین محمدی‌، مولف کتاب از یاد رفتن است.

این کتاب، داستان یک روز از زندگی پیرمردی به نام سید میرک شاه آغا را بازگو می‌کند که در زندگی، مشغولیتی جز گوش دادن به رادیو و پیگیری اخبار ندارد. حال تصور کنید باتری رادیوی او از کار افتاده باشد! زندگی پیرمرد پس از این چگونه خواهد گذشت؟ همین اتفاق نیز می‌افتد. سید میرک شاه آغا برای خرید باتری راهی شهر می‌شود، و خواننده نیز همراه او، به گشت و گذاری غریب در محیطی پُرآشوب می‌پردازد...

داستان از یاد رفتن، در زمان استیلای طالبان بر افغانستان روایت می‌شود؛ نویسنده از خلال روایت قصه‌ی سید میرک شاه آغا و خانواده‌اش، برای خواننده مصائب شهری درگیر بحران و آشوب‌های سیاسی-اجتماعی را نیز بازگو می‌کند.

از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این اثر، زبان خاص محمدی در روایت قصه‌اش است؛ همچنین، توجه دقیق نویسنده به جزییات، و ارائه‌ی توصیف‌هایی عینی، به خوبی فضای قصه را پیش چشم خواننده مجسم می‌کند.

جوایز و افتخارات کتاب:

برندهٔ جایزه‌ی بهترین رمان ایران از سوی انجمن منتقدان مطبوعات ایران در سال 1386

کتاب از یاد رفتن برای چه کسانی مناسب است؟

دنبال‌کنندگان داستان‌های فارسی، و علاقه‌مندان به آثار نویسندگان افغانستان از مطالعه‌ی این کتاب لذت خواهند برد.

محمدحسین محمدی را بیشتر بشناسیم:

این نویسنده‌ زاده‌ی مزارشریف است. آثار او علاوه بر افغانستان، در میان فارسی‌زبانان ایرانی نیز خوانندگانی مشتاق دارد. محمدی برنده‌ی جوایزی چون جایزه‌ی ادبی اصفهان، جایزه‌ی بهرام صادقی، و جایزه‌ی بنیاد گلشیری (در سال 1383، برای کتاب انجیرهای سرخ مزار، در بخش بهترین مجموعه داستان نخست) شده است. برخی از آثار او عبارتند از:

- داستان زنان افغانستان
- دختر آفتاب و دیو سیاه
- ناشاد
- پروانه‌ها و چادرهای سفید
- تو هیچ گپ نزن

در بخشی از کتاب از یاد رفتن می‌خوانیم:

...به یاد می‌آورد امروز دو روز می‌شود که از دنیا بی‌خبر مانده‌است. دو روز است که نمی‌داند در شهر آیا کدام گپی شده یا نی. دو روز است که خبر ندارد در کابل چی گپ شده و یا از قندهار چی فرمان‌هایی صادر شده‌است. به یاد پنج سال پیش می‌افتد، وقتی که سمت شمال سقوط کرد و طالب‌ها مزار شریف را گرفتند و او رادیویش را پُت کرد که مبادا آن را بگیرند و چند روز رادیو گوش کرده نتوانسته ‌بود.