کتاب زن در به در

آلبرت برایر در کتاب زن در به در، داستان زنی را به تصویر می‌کشد که در جنگل توسط یک شکارچی تیر می‌خورد و زخمی می‌شود. شکارچی که در ابتدا او را با یکی از حیوانات جنگل اشتباه گرفته بود، وحشت زده بر بالای سر زن حاضر می‌شود، او را به کلبه خود می‌برد و پزشکی برای مداوایش می‌آورد. زن بعد از مدتی سلامتی‌اش را باز می‌یابد اما این اتفاق سر آغاز ماجراها و مشکلات دیگری است.

کتاب زن در به در (Displaced woman) مناسب چه کسانی است:

اگر به داستان‌های معمایی کلاسیک علاقه‌مندید، مطالعه کتاب شگفت‌انگیز آلبرت برایر (Albert Richard Brayer) را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب زن در به در می‌خوانیم:

در میخانه قدیمی ده موسوم به (ز. الوان) چند نفر همان در ساعت ده شب دور میز چوبی نشسته مشغول صرف نوشیدنی بودند که در به آرامی باز شد. یک زن مسنی با لباس‌های پاره، تکیه‌کنان به عصا وارد شده نزدیک میز آمد، مهمانخانه چی پیش آمده با نگاهی تند سراپای مهمان جدیدالورودش را تماشا کرد. فهمید که مشتری پول خرج کنی نیست با کمال بی‌اعتنائی پرسید چه می‌خواهید؟ زن با صدای آهسته جواب داد می‌خواهم شب را این جا بمانم یک قدری کاه در گوشه نزدیک بخاری برای من کفایت می‌کند.

مهمانخانه‌چی پشت گوشش را خارانیده و از چهره‌اش آثار نارضایتی از ماندن آن زن در آن جا نمایان بود پرسید از کجا می‌آیید؟ آیا تصدیق از پلیس دارید چون بدون تصدیق کافی نمی‌توانیم کسی را شب در مهمانخانه نگه داریم و چون دید که زن سرش را پائین انداخت به جسارتش افزود و گفت: مادام جوازتان را نشان بدهید یا اگر ندارید فوری بروید بیرون.

زن دست در بغلش کرده کاغذ سفیدی بیرون آورده و با دست‌های لرزان به طرف مهمانخانه‌چی نگاهداشت مهمانخانه چی کاغذ را گرفت و نزدیک میز که به توسط لانتری روشن شده بوده مشغول مطالعه شد با صدای بلند رو به زن کرد و گفت: از این قرار شما تازه هشت روز است که از محبسی که به جرم قتل پانزده سال در آن محبوس بودید خارج شده‌اید.

به شنیدن این حرف مهمان‌ها آهسته دور آن زن جمع شده و زن از خجالت چشم‌ها را از زمین بلند نمی‌کرد.

مجدداً مهمانخانه‌چی به صدا درآمد و گفت: آیا به کمیسر اینجا خارج شدن خودتان را از محبس اطلاع داده‌اید.

زن گفت خیر من مستقیماً به این‌جا آمدم.

مهمانخانه‌چی تبسمی کرده گفت: هنوز اطلاع نداده‌اید؟ خیلی خوب پس برگردید به همانجا که بودید کسی که پانزده سال در محبس بوده لابد جزو اشخاص صحیح نیست و یک مهمانخانه‌چی نجیب آلمانی با او نمی‌تواند سر و کاری داشته باشد.

زن بیچاره با کمال تضرع چشمان غمناکش را به طرف (آن دوست نوع بشر) انداخته گفت: پس آیا ممکن است در طویله نزد چارپایان در گوشه، مختصر جائی به من بدهید قیمتش را هم می‌پردازم.