کتاب ساسانیان هنرمند

سلسله‌ی ساسانیان بر احیای فرهنگ و هنر اصیل گذشته اهتمام می‌ورزید. منیژه رشیدی در کتاب ساسانیان هنرمند به بررسی وضعیت تمدن و هنر به‌ویژه صنعت و هنر نساجی در آن دوره می‌پردازد. تحلیل نماد‌ها و آثار به‌جامانده از آن دوره دو چندان بر ارزش این کتاب افزوده است.

درباره کتاب ساسانیان هنرمند:

از مهم‌ترین دستاوردهای سلسله‌ی ساسانی، توجه به هنر بود. هنر ایرانی در این دوره جان تازه‌ای گرفت و آثار بسیار مهمی از این دوره‌ی تاریخی به جا مانده است. منیژه رشیدی در کتاب ساسانیان هنرمند به تحلیل جامع این هنرها پرداخته و پس از بررسی تمدن ساسانیان در فصل اول، مفصلاً به سراغ صنعت نساجی می‌رود. این هنر مهم در طول سال‌ها دست‌خوش تحولات فراوانی شده و تجارب فرهنگی، اجتماعی و مذهبی گوناگونی را در بر می‌گیرد. چنین است که می‌بینیم نساجی از نظر معنا و مفهوم نیز ارزش والایی داشته است.

در بخش دوم عمده‌ی مطالب حول محور پارچه‌ها و نقوش منسوجات ساسانی‌ها می‌چرخد. مباحث جذابی که در این کتاب به آن‌ها پرداخته شده، مطالعه‌ی آن را به اندازه‌ی یک رمان پرکشش کرده است. مثلاً نگارنده در یکی از فصل‌ها مفصلاً به تاریخچه پوشاک در این دوره می‌پردازد. به عنوان مثال کلاه‌های مرتفع با نقوش زیبا و تزئینات پیراهن و برش ویژه‌ی آن‌ها در فرم دادن به دامن بیانگر تمدنی است که متعلق به ساسانیان است.

منیژه رشیدی نمادها، نقش‌ونگارها ونوع رنگ‌آمیزی پارچه‌های به جا مانده از دوران ساسانیان را بررسی می‌کند و این امر باعث شده کتاب ساسانیان هنرمند به اثری ارزشمند تبدیل شود. از دیگر ویژگی‌های این کتاب که آن را از دیگر آثار در این حوزه متمایز کرده، معرفی نمونه‌های کشف شده منسوجات خارج از ایران، بررسی ارتباط هنر ساسانیان با سفالینه‌ها و سنگ‌نگاره‌ها و همچنین، جست‌وجوی تصاویر منقش بر پارچه‌ها است و از بخش‌های خواندنی این اثر ارزشمند هستند. بازخوانی این عصر طلایی علاقه‌مندان را مجذوب خود خواهد کرد.

کتاب ساسانیان هنرمند مناسب چه کسانی است؟

اگر به مطالعه‌ی کتاب‌های تاریخی علاقه دارید، از کتاب ساسانیان هنرمند غافل نشوید.

در بخشی از کتاب ساسانیان هنرمند می‌خوانیم:

از ابتدای قرن دوم میلادی، اقتدار پادشاهان پارت بر قلمروهای ایران به نفع سلاطین محلی به‌شدت کاهش یافت. ساسانیان بنیان‌گذار سلسله ساسانی که هم که کاهن بزرگ معبد آناهیتا واقع در شهر استخر، شهر مهم قلمرو فارسی بود، این فرصت پیدا کرد که علیه قدرت مرکزی شورش کند و پسرش، بابک را بر سر حکومت یکی از شهرهای کوچک ایران بنشاند. یکی از پسران بابک به نام اردشیر که فرمانده پادگان دارابگرد، یکی از شهرهای جنوب شرقی ایران بود، پس از مرگ پدر و برادر شاپور در سال 28 میلادی. خود را حاکم شهر استخر نامید. او برای اجرای نقشه‌های دو برگ برنده در دست داشت.

ازیک‌طرف، او به طرز حساب‌شده‌ای شاهزادگان محلی را از دور خارج ساخت، و از طرفی دیگر فراتر از مرزهای فرمانداری از محبوبیت خود در نزد مردم بهره‌مند گرفت، مردمی که به گرایش پارت‌ها به تمدن یونانی به دیده تحقیر می‌نگریستند.

مع‌هذا، اگرچه اردشیر قدرت خویش را برای تقویت این گرایش‌های ضد یونانی به کار گرفت و همانند جانشینانش کمتر تجارب پیشینیان را به کاربرد، امپراتوری ساسانی در اصل چیزی جز امتداد امپراتوری پارت‌ها نشد. اردوان پنجم (اشک بیست و نهم) که سه بار به پادشاهی ایران رسید و سعی کرد که به توسعه قلمرو پادشاهی اردشیر پایان دهد، اما در سال 224 میلادی در نبرد کشته شد. به این ترتیب تنها دو سال وقت کافی بود تا تمام امپراتوری را جزء قلمرو پادشاهی‌اش به شمار آورد در سال 226 میلادی. او در شهر تیسفون پایتخت حکومت تاج گزاری؛ و به‌منظور استحکام مرزهای قلمرو بنای ناسازگاری با امپراتوری روم گذاشت که اخیراً دو شهر بزرگ نیبلیسیس و کوهه به تصرف ایرانیان درآمده بود.