کتاب تصمیم‌گیری

کتاب تصمیم‌گیری به قلم نیل راسل جونز، در دو بخش شما را با چگونگی اتخاذ تصمیم‌ها آشنا می‌کند و راهکار‌هایی ارائه می‌دهد تا توانایی خود را در تصمیم‌گیری غنی کنید.

بیشتر تصمیم‌هایی که در طول روز می‌گیرید به طور ناخودآگاه گرفته می‌شوند مگر اینکه مثلا برای خرید، آگاهانه تصمیم به بیرون رفتن بگیرید. اغلب تصمیم‌ها فاقد تجزیه و تحلیل عمیق هستند و بدون فکر شکل می‌گیرند. اما همه‌ی آن‌ها تحت تاثیر محدوده گسترده‌ای از عوامل وابسته به موقعیت قرار نمی‌گیرند و شامل تصمیم‌های ساده‌اند مثلا تصمیم می‌گیرید که چه لباسی بپوشید و یا برای صبحانه چه چیزی بخورید و تصمیماتی از این قبیل.

کتاب تصمیم‌گیری (The decision) از سری کتاب‌های جیبی مدیریت، چارچوبی از چگونگی تصمیم‌گیری بین انتخاب‌ها و تجزیه و تحلیل آن‌ها را به شما ارائه می‌کند.

در واقع کلمه‌ی تصمیم گرفتن به معنای تعیین کردن، پایان دادن، حل کردن، سامان دادن است و به فردی در موقعیت قدرت تصمیم گیرنده گفته می‌شود و به افرادی که عزم خود را جزم می‌کنند قاطع یا ثابت قدم اطلاق می‌شود.

نیل راسل جونز (Neil Russell-Jones) نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری در کل روز اتفاق می‌افتد ولی هر یک از این تصمیم‌ها با درجات اهمیت متفاوت و به دنبال آن اضطرار و پیامدهای مهمی دارند. در واقع برخی از تصمیم‌ها آسان و اکثر تصمیم‌ها فوق‌العاده مشکل هستند. معمولاً تصمیم‌های سخت شامل پیامدهایی بزرگ‌تر و گاهی سطح بالاتری از تعهد منبع است.

در بخشی از کتاب تصمیم‌گیری می‌خوانیم:

بیشتر تحقیقات متمرکز بر تفاوت‌های بین تصمیم‌گیری فردی و گروهی می‌باشد. بیشتر افرادی که دور‌ه‌های نظارت یا کنترل را سپری کرده‌اند بازی بقاء ناسا یا مدلی از آن را بازی کرده‌اند. نوعاً، شما در یک موقعیت قرار گرفته‌اید و دارای چندین پارامتر و تعداد محدودی آیتم می‌باشید که می‌توانید آن‌ها را از افراد در دسترس به دست آورید که به بقاء شما کمک می‌کنند.

(معمولاً، شما در بیابان یا جنگل، یا در فضا یا در یک جزیره هستید.) از شما خواسته می‌شود انتخاب خود از آیتم‌ها به ترتیب اولویت نام ببرید که شما به عنوان یک فرد این کار را انجام می‌دهید. این مورد ثبت می‌شود.

سپس شما در گروه قرار می‌گیرید و فرآیند مشابه انتخاب آیتم‌ها برای بقاء را خواهید داشت ولی در حال حاضر منوط به دیدگاه‌های مختلف بسیاری می‌باشد. شما باید در مورد آیتم‌های اصلی به اجماع دستیابید. این مورد با لیست فردی مقایسه می‌شود و مورد بحث قرار می‌گیرد. نتیجه این است که اعضای گروه خود را به خواست گروه در تصمیم‌گیری در زمینه‌ی آیتم‌ها اغواء می‌کنند. همچنین این اقدام فرصت پژوهش رفتاری را فراهم می‌کند.