کتاب اصل فردی کردن مجازات نوشتهی رامین عبدالله زاده، علاوه بر بررسی و شناخت اقسام فردی کردن مجازاتها، این نکته را برای قانونگذار متذکر میشود که برای تعیین مجازات برای فرد گناهکار، حتما باید به ویژگیهای شخصیتی و اجتماعی او توجه شود.
دربارهی کتاب اصل فردی کردن مجازات:
اصل شخصی بودن مجازاتها این معنا را دارد که مجازات از شخص مجرم فراتر نرود و گریبانگیر خانوادهی وی نشود. متاسفانه این اصل هیچگاه مورد توجه قانونگذاران نبوده است و در بسیار از کشورهای جهان از جمله فرانسه، تا قبل از انقلاب اگر فردی نسبت به جان پادشاه سوء قصد میکرد قطع به یقین اعدام میشد و خانواده و خویشاوندان وی تبعید و حق استفاده از نام مجرم از آنان سلب میشده است.
در واقع در گذشته اگر از طرف فردی جرمی صورت میگرفت، خانواده و فرزندانش هم از طرف قانون مجازات میشدند. در این شرایط باید اصلی به نام فردی کردن مجازاتها وجود داشته باشد تا با توجه به روحیه و شخصیت متهم و نوع گناهی که مرتکب شده است، قانونگذار مجازات تعیین نماید.
در گذشته در میان جوامع متعدد، اصل شخصی بودن مجازات اصلا تعریفی نداشت و اگر فردی جرمی مرتکب میشد، تمام اعضای خانوادهی او در مقابل آن گناه مسئولیت داشتند. برای مثال اگر در قبیله یا طایفهای بودند و فردی یک نفر را به قتل میرساند، قبیله مقتول این اجازه را داشتند تا بر علیه قبیله قاتل وارد جنگ شوند و تمامی آنان را به قتل برسانند، زیرا معتقد بودند که خون باید با خون پاسخ داده شود. این مسائل وجود داشت تا اینکه دین مبین اسلام ظهور کرد و این شیوهی زشت و ناپسندیده در جوامع اولیه را رد نمود و مسئولیت شخصی و اصل فردی بودن مجازات را به وجود آورد.
با مطالعهی این کتاب متوجه میشوید که اصل فردی کردن مجازاتها، به معنای تعیین مجازات متناسب با شخصیت، خصوصیات جسمی، روانی و اجتماعی میباشد. بنابراین باید هر مجرمی با توجه به ویژگیهای خاص فردی خود مجازات شود.
کتاب اصل فردی کردن مجازات برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه این کتاب به تمامی حقوقدانان، وکلا، دانشجویان و پژوهشگران رشته حقوق پیشنهاد میگردد.
در بخشی از کتاب اصل فردی کردن مجازات میخوانیم:
اصل تساوی مجازاتها آن است که در مورد مجرمینی که در شرایط مشابه، مرتکب جرم مشابه شدهاند، باید مجازات مشابه و متساوی تعیین شود. به موجب این اصل تمام افرادی که مرتکب جرمی واحد میشوند، باید مجازات یکسان برای آنها در قانون پیشبینی شده باشد. این اصل بیشتر جنبهی نظری دارد. زیرا از طرفی اثرگذاری واقعی مجازات در مجرم به امکانات و شرایط اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی او بستگی دارد و از سوی دیگر قاضی نیز با توجه به شخصیت خود در برابر هر مجرم تصمیم به مجازات مجزایی میگیرد. همانگونه که اشاره شد، اصل تساوی مجازاتها فقط یک تساوی حقوقی و اعتباری است و تأمین تساوی واقعی در مجازاتها ممکن نیست. تحمیل مجازات ظاهراً متساوی نسبت به دو مجرم مختلف الزاماً باعث سختی و مشقت متساوی برای آن دو نخواهد بود. زیرا تأثیر واقعی مجازات در مجرم به معیارهای مذکور بستگی دارد.
بله
















