کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب

کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب نوشته‌ی کلی جونز، داستان مفرح و جذاب دختری به نام سوفی در یک مزرعه را به تصویر می‌کشد که یک مرغ با قدرت‌های شگفت انگیز و بامزه در آنجا زندگی می‌کند. این کتاب نامزد جوایز مختلفی در سال‌های 2016 و 2017 شده است.

موضوع کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب چیست؟

سوفی دختری دوازده ساله است که همراه با خانواده‌اش از لس آنجلس به یک مزرعه مهاجرت می‌کنند. او در خانه‌ی جدیدشان احساس خوبی ندارد و بیشتر وقت‌ها حوصله‌اش سر می‌رود اما زندگی سوفی به شکل غیرمنتظره‌ای، هیجان‌انگیز می‌شود.

در مزرعه یک مرغ وجود دارد که توانایی‌های عجیب و غریبی دارد؛ مثلا می‌تواند اشیایی مانند قفل، شیشه مربا و... را جا به جا کند اما این تنها توانایی او نیست؛ این مرغ خارق‌العاده می‌تواند رهبر مرغ‌های دیگر شود و حتی یک شورش راه بیندازد. سوفی در داستان انجمن مرغ‌های عجیب و غریب (Unusual Chickens for the Exceptional Poultry Farmer) شما را با خود همراه می‌کند و تجربیات خنده‌دار و جالبش را با شما به اشتراک می‌گذارد.

افتخارات کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب:

- نامزد جایزه تگزاس Bluebonnet در سال 2017
- نامزد جایزه کتاب کودکان دوروتی کانفیلد فیشر سال 2017
- نامزد جایزه یادبود جودی لوپز در سال 2016

کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب مناسب چه کسانی است؟

کلی جونز (Kelly Jones) این داستان طنز و فانتزی را برای کودکان 7 تا 12 ساله نوشته است.

در بخشی از کتاب انجمن مرغ‌های عجیب و غریب می‌خوانیم:

ای کاش همه‌جا پر از تل آشغال و خش‌خش علف‌های هرز و درخت‌های عجیبِ خم‌شده نبود. فکر کنم شما هم وسط مزرعه، چراغ ندارید. شاید بهتر باشد برای خریدن یک چراغ‌قوه‌ی بزرگ‌تر پولم را پس‌انداز کنم. لس‌آنجلس هیچ‌وقت این‌قدر تاریک نمی‌شود. وقتی دیدم که درِ لانه بسته شده و قفلش هم زده شده، بیشتر ترسیدم؛ چون مطمئن بودم که درش را باز گذاشته بودم تا اگر هنرییِتا خواست، بتواند برود داخل. برای مدتی آن جا ایستادم، تمام بدنم داشت مورمور می‌شد. موهای پشت گردنم سیخ شده بود و باد همه‌جا زوزه می‌کشید. صداهای عجیب طبیعی باعث می‌شدند فکر کنم که چه چیزهایی دور و برم وجود دارد. می‌دانم نباید این‌همه کتاب ترسناک بخوانم. اما من راستی‌راستی نمی‌خواستم درِ لانه را باز کنم و جدی‌جدی نمی‌خواستم کسی یا چیزی که در را بسته بود، من را آن‌جا ببیند. اما اگر او ‌خواسته بود که مرغ من را پشت در بگذارد، چی؟ اگر هنرییِتا تمام شب را بیرون می‌ماند، چه حالی پیدا می‌کرد؟ اما اگر او فکر می‌کرد که کار من بوده، چی؟ و اگر فکر می‌کرد این من بوده‌ام که نگذاشته‌ام برود توی لانه، چی؟

آن‌جا ایستادم و با دقت به بوته‌ها و درختان و آشغال‌ها نگاه کردم تا مطمئن شوم چیزی تکان نمی‌خورد، اما هنرییِتا را هم ندیدم. نور چراغ‌قوه را همه‌جا انداختم، نور به شیشه‌ی آب افتاد و من را از جا پراند. هیچ چشمی جایی برق نمی‌زد و هیچ اثری از پرهای سفید نبود.