معرفی و دانلود کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم: کتاب چهارم مجموعه بچه محل نقاش‌ها

معرفی کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم: کتاب چهارم مجموعه بچه محل نقاش‌ها

کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم، داستانی خواندنی و سرگرم‌کننده برای آشنایی با زندگینامه‌‌ی پیکاسو دارد. محمدرضا مرزوقی، با استفاده از ماجرایی جذاب، شما را به دوران زندگی پیکاسو می‌برد و با دستاوردهای این هنرمند برجسته آشنا می‌کند. در حین مطالعه‌ی این داستان از مجموعه کتاب بچه محل نقاش‌ها، با شخصیت محوری به نام دایی‌سامان و ماجرای آشنایی او با پیکاسو و هم سنگرشدن‌شان در اسپانیا همراه می‌شوید.

درباره‌ی کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم

کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم، داستانی خواندنی برای آشنایی با زندگینامه‌ی پیکاسو و دستاوردهای این هنرمند دارد. محمدرضا مرزوقی، با طنزی دلنشین، شما را با ماجراهای دایی‌سامان، شخصیت محوری مجموعه کتاب بچه محل نقاش‌ها، همراهی می‌کند تا با پیکاسو و دنیای او بیشتر آشنا شوید.

داستان زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم با حضور مانی، مینا و چند دیگر از شخصیت‌های آشنای مجموعه داستان بچه محل نقاش‌‌ها، آغاز می‌شود. بچه‌ها در منزل مادربزرگ دور هم جمع شده‌اند. از تلویزیون، اخباری درباره‌ی شهری بمباران شدهْ پخش می‌شد. مشاهده‌ی اخبار ناگوار جنگ، گفت‌وگویی را میان مینا و دایی‌سامان ترتیب می‌دهد. آن‌ها درباره‌ی خبرنگاران جنگی به صحبت می‌پردازند.

در ادامه‌ی کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم محمدرضا مرزوقی، دایی‌سامان از تجربه‌های خود از حضور در جنگ می‌گوید. از قرار معلوم، دایی‌سامان در نبردی خونین در اسپانیا حضور داشته است. پس از گفت‌وگویی میان مانی و دایی‌سامان، متوجه می‌شوید که دایی به درخواست پیکاسو در جنگ جهانی شرکت کرده بود. دوستی عمیقی میان پیکاسو و دایی‌سامان جریان داشته است.

روایت محمدرضا مرزوقی از پاریس تا جبهه‌ی اسپانیا با پیکاسو و دایی‌سامان

در بخش بعدی کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم انتشارات هوپا، ماجرای آشنایی دایی‌سامان با این نقاش مشهور را می‌خوانید. دایی در 1936 در پاریس و در حین تحصیل در رشته‌ی نقاشی با پیکاسو آشنا می‌شود. در آن زمان، جنگی خونبار در اسپانیا جریان داشت. به همین دلیل، پیکاسو حسابی دَمَغ بود. به دنبال اتفاق‌هایی در جلد چهارم کتاب بچه محل نقاش‌ها، دایی‌سامان به عنوان گزارشگرِ اختصاصی پیکاسو انتخاب می‌شود.

پیکاسو به اخبار رسانه‌ها درباره‌ی جنگ اعتماد نداشت و از دایی‌سامان می‌خواهد تا به اسپانیا برود و خبرهای دست‌اول برای او بفرستد. دایی‌سامان، کلکی سوار می‌کند تا پیکاسو را نیز همراه خودش به میدان جنگ ببرد. پس از گفت‌‌وگوهایی در کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم، متوجه می‌شوید که دایی‌سامان، نسخه‌ای کامل از گزارش‌هایی که در حین حضور در جنگ نوشته را در زیرزمین نگه داری می‌کند.

مطالعه‌ی یادداشت‌های دایی‌سامان از هم سنگری با پیکاسو، شما را با شخصیت این هنرمند و دستاوردهای هنری او آشنا می‌کند. در کنار آشنایی با پیکاسو، در جریان تاریخ اسپانیا در دوران دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو قرار می‌گیرید. با خرید کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم، نه‌تنها چهره‌ای انسانی از پیکاسو در ذهن شما شکل می‌گیرد، بلکه نگاه عمیق‌تری به نقش هنر در روزهای دشوار جنگ پیدا می‌کنید.

دانلود کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم از نشر هوپا، انتخاب مناسبی برای آشنایی نوجوانان با زندگینامه‌ی پیکاسو و نقش این هنرمند در تاریخ پرتلاطم اسپانیا است.

کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم برای شما مناسب است اگر

• نوجوان 11 تا 15‌ساله‌ای هستید و می‌خواهید با زندگینامه‌ی پیکاسو آشنا شوید.
• جلدهای دیگر مجموعه کتاب بچه محل نقاش‌ها را خوانده‌اید و می‌خواهید ماجراهای دایی‌سامان را در کتاب بچه محل نقاش‌ها 4، دنبال نمایید.

در بخشی از کتاب زمانی که هم‌سنگر پیکاسو بودم: کتاب چهارم مجموعه بچه محل نقاش‌ها می‌خوانیم

فقط همین سؤالش کافی بود رنگ از رخ پیکاسو بپرد. موضوع برای من هم جذاب بود. اصلاً فکر کنم این روزها موضوع اسپانیا و جنگ عجیبی که آنجا در گرفته، برای تمام مردم اروپا اهمیت ویژه‌ای دارد. جوان‌ها کرورکرور از انگلیس و فرانسه و جاهای دیگر اروپا می‌روند به اسپانیا تا کنار مردمی باشند که می‌خواهند کشورشان جمهوری باشد و تن به دیکتاتوری ژنرال‌فرانکو نمی‌دهند.

پیکاسو داد زد: «این مرتیکه فقط یه شورشی بود. حالا کلی نیرو برای خودش داره. چرا باید ارتش به نقشه‌های اون تن بده که اسپانیا رو به این روز در بیاره؟»

سابارتس گفت: «همه‌شون یه‌مشت دلقکن!»

پیکاسو با غضب نگاهش کرد و داد زد: «دلقک؟! من با دلقک‌ها زیاد بوده‌م. کلی تابلو ازشون کشیده‌م. سال‌های زیادی از زندگی‌م رو با اونا گذرونده‌م. اونا پر از مهربونی‌ان. فقط بقیه رو می‌خندونن. ضرری برای کسی ندارن، اما آدمایی مثل فرانکو حتی نفس کشیدنشون هم به ضرر بشریته!»

وقتی حرف می‌زد، انگار داشت خطابه می‌کرد. دست‌هایش را بالاوپایین می‌کرد و راستی‌راستی دیگران را تحتِ‌تأثیر قرار می‌داد. یعنی زور می‌زد که تحتِ‌تأثیر قرار بدهد. ولی با آن لهجه‌ی بدی که فرانسه حرف می‌زد، بعید می‌دانم جز دورامار کس دیگری تحتِ‌تأثیر قرار می‌گرفت. سابارتس هم که فقط بلد بود بگوید «بله... بله... همین‌طوره...» نمی‌دانم چرا پیکاسو بعد از این‌همه سال هنوز نتوانسته بود کاری برای لهجه‌اش بکند. خودش فکر می‌کرد دارد فرانسوی را با لهجه‌ی قلب پاریس حرف می‌زند. اما زندگی در قلب پاریس نمی‌توانست معجزه کند و لهجه‌ی آدم را عوض کند. لهجه‌ی مالاگایی و آهنگی که به صدایش در حرف زدن می‌داد، داد می‌زد از آن آدم‌هایی است که در یادگیری زبان خیلی بی‌استعداد هستند. فقط به‌سختی می‌توانست با زبان و لهجه‌ی مادری‌اش چیزهایی بلغور کند. هر چند فکر می‌کنم همین لهجه در جذاب نشان دادن شخصیتش بی‌تأثیر نبود.