کتاب سرزمین دلقک‌ها

فوزیه قره گزلویی در کتاب سرزمین دلقک‌ها قلمرویی را به تصویر می‌کشد که اسیر دست دلقک‌ها شده است و در این هیاهو دختر زیبای داستان نیز گرفتار آنان می‌شود.

درباره کتاب سرزمین دلقک‌ها:

داستان روایتگر سرزمینی است که دلقک‌ها آن را احاطه کرده‌اند. در ابتدا همه چیز خوب پیش می‌رود و مردم به دلقک‌ها می‌خندند و خوشی می‌کنند اما رفته رفته می‌فهمند که دلقک‌ها برای از بین بردن سرزمین و فرهنگ آن‌ها آمده‌اند....

کتاب سرزمین دلقک‌ها مناسب چه کسانی است:

بدون شک این کتاب برای برای تمام کسانی که به داستان‌های تخیلی علاقمند هستند، جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب سرزمین دلقک‌ها می‌خوانیم:

آخرین دلقک شهر ما هر روز صبح جلوی آینه می‌نشست. صورتش را یک دست با لعابِ زرد رنگ می‌زد. بعد یک توپ ژله‌ای سرخ به روی دماغش می‌چسبانید. دور دهانش را یک خط ضخیم آبی‌رنگ می‌کشید. جوری که لب‌هایش دو برابر ضخیم‌تر می‌شدند. بعد دور چشم‌هایش را هم حلقه‌ی قهوه‌ای می‌کشید. یک کلاه ‌گیس سفید روی سرش می‌گذاشت تا پیر دیده شود و لباس بنفش و نارنجی راه ‌راه مسخره‌اش را هم تنش می‌کرد. او جلوی تماشاخانه می‌ایستاد. تا غروب صبر می‌کرد. کسی به او توجهی نمی‌کرد. حتی بچه‌ها هم به تماشای دلقک پیر و گنده نمی‌آمدند. شاید این وضعیت دو سال یا دو ماه طول کشید که حتی یک بلیت هم فروخته نشد و کسی روی صندلی تماشاچی ننشست. کم‌کم به این نتیجه رسید که این شهر برای کاسبی مناسب نیست و باید بساطش را جمع کند و از اینجا برود. او اجاره تماشاخانه را پرداخت کرد. بعد تمام وسایلش را که به اندازه‌ی یک چمدان کوچک بود جمع کرد و از آن شهر برای همیشه خداحافظی کرد.

وقتی یک جوان قد بلند و موقر و خوش ‌لباس با یک چمدان از تماشاخانه بیرون می‌رود، همه تماشایش می‌کنند. دخترها خجالت‌زده براندازش می‌کنند. بچه‌ها در کنارش راه می‌روند و خودشان را با او اندازه می‌گیرند و مردها با لبخند برایش دست تکان می‌دهند و سلام می‌کنند. مردم شهر از تماشای یک مرد جوان و برازنده سیر نمی‌شوند. شاید تا به ‌حال مردی به جذابیت و خوش ‌لباسی او در شهر قدم نزده است. آخرین دلقک به جای شادی از این توجه، لجش می‌گیرد و اخم به ابرو می‌اندازد و بی‌آنکه کسی را تماشا کند، به راهش ادامه می‌دهد و از شهر دور می‌شود. طوری که یادش می‌رود نام آن شهر چه بود.