بله
کتاب درمان فشرده راه حل محور در مدرسه: دیدگاه پژوهشی 360 درجه‌ای و اصول تمرینی، به بررسی راهکارها و شیوه‌های مختلف جهت حل موضوعات مرتبط با دانش‌آموزان با استفاده از رویکرد فشرده‌ی راه‌حل محور می‌پردازد.
درمان فشرده‌ی راه‌حل محور (SFBT) از زمان ایجادش در دهه‌ی 1980، به تدریج به روش درمان معمولی پذیرفته شده‌ی بسیاری از متخصصان سلامت روان تبدیل شد. به نظر می‌رسد SFBT با تأکید بر منابع درونی مراجع و درمان فشرده‌اش و با وجود طیف گسترده‌ی مشکلات که در نظم بخشی مدرسه و تعداد زیاد مراجعین مددکاری اجتماعی وجود دارد، به خوبی توانسته در زمینه‌های بهداشت روانی مدرسه مناسب عمل نماید.
فصل‌های کتاب درمان فشرده راه حل محور در مدرسه (Solution focused brief therapy in schools: a 360 degree view of the research and practice principles)، شما را از طریق دیدگاه 360 درجه‌ای SFBT به تمرین‌های مددکاری اجتماعی در مدرسه سوق می‌دهد.
در ابتدا، شما از آغاز شروع به کار SFBT در دهه‌ی 1980 تا به امروز، می‌آموزید. فصل دوم، به بررسی تکنیک‌های SFBT و اینکه چرا این رویکرد را می‌توان به طور مستقیم در تمرین مددکاری اجتماعی به کار برد، پرداخته می‌شود.
در فصل سوم، بررسی کاملی روی این سؤال که «آیا SFBT واقعاً کار می‌کند؟» صورت گرفته است. این فصل شامل آخرین نتایج از چندین بررسی سیستماتیک و فراتحلیلی در به کار بستن SFBT می‌باشد تا تصویر کاملی از وضعیت فعلی این علم در رابطه با عملکرد SFBT ارائه شود.
فصل چهارم خلاصه‌ای از اهداف سطح اول را فراهم می‌کند و اینکه چگونه SFBT می‌تواند در چهارچوب این RtI که در مدارس محبوب است، کار کند. در فصل پنجم، اهداف سطح دو و چگونگی کاربرد SFBT در گروه‌های هدف در زمینه‌ی دانش‌آموزانی که به عنوان بیشترین افراد در معرض خطر معرفی شده‌اند، بحث شده است. در این فصل همچنین رویکرد جدید و جالبی برای استفاده از SFBT در مدارس بیان می‌شود.
در 5 فصل بعدی موضوعاتی همچون؛ گروه‌های SFBT در مدرسه، روش فشرده‌ی اولیا برای GRGها، علم اعصاب و تعادل روش فشرده با دانش‌آموز، شیوع مشکلات سلامت روان جوانان، پژوهش مربوط به SFBT و مصرف مواد، چه چیز باعث ایجاد اختلالات خوردن می‌شود و... پرداخته شده است.
کتاب درمان فشرده راه حل محور در مدرسه: دیدگاه پژوهشی 360 درجه‌ای و اصول تمرینی مناسب چه کسانی است؟
این کتاب نوشته‌ی جانی اس. کیم (Johnny S Kim)، مایکل اس. کلی (Michael S Kelly) و سینتیا فرانکلین (Cynthia Franklin) مجموعه‌ی کاربردی و مفیدی برای والدین، مربیان، معلمان مدرسه و مشاوران مدرسه است.
در بخشی از کتاب درمان فشرده راه حل محور در مدرسه: دیدگاه پژوهشی 360 درجه‌ای و اصول تمرینی می‌خوانیم:
یکی از انتقادهای همیشگی به SFBT این است که بیش از حد خوش‌بینانه است و اجازه نمی‌دهد تا مراجعان تجربیات احساسی عمیق در درمان داشته باشند (لیپچیک، 1994؛ نیلند و کورسیگلیا، 1994). این مسئله به عنوان نقدی از طرف بنیان‌گذاران SFBT پذیرفته شده است (میلر و د شازر، 2000)؛ اما در برخی موارد، این نقد ما را به عنوان استدلالی کم‌اهمیت متعجب می‌کند. اگر مراجعان تجربیات احساسی قوی و ناراحت‌کننده‌ای در درمان داشته باشند، مطمئناً هر مددکار اجتماعی مدرسه‌ی راه‌حل محور آن‌ها را برای تجربه‌ی این احساسات، گریه کردن، فریاد زدن و صحبت درباره‌ی آنچه نیاز دارند تا بیان کنند، تشویق می‌کند.
آنچه SFBT انجام نمی‌دهد و برخی از افرادی را که به این رویکرد جدید می‌اندیشند، سردرگم می‌کند، این است که هرگونه ارزش ذاتی تجربیات شدید عاطفی را در درمان قرار می‌دهد (برگ و دولان، 2001؛ د جونگ و برگ، 2001). از آنجایی که SFBT فرض می‌کند که دانش‌آموزان می‌توانند مشکلات خود را حل کنند (و به طور مرتب این کار را انجام می‌دهند)، هیچ‌گونه اهمیت و اعتبار خاصی به تجربیات برون‌ریزی عاطفی نمی‌دهد؛ زیرا ممکن است در طول جلسات، مددکار اجتماعی مدرسه، عامل این قضیه باشد. در مقابل، تأکید زیادی روی سؤالاتی می‌شود که به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد تا به مددکار اجتماعی مدرسه برای آگاهی از آنچه دانش‌آموز می‌خواهد درباره‌ی آن بگوید، کمک کند و اینکه بفهمد دانش‌آموز با چه سرعتی می‌خواهد به بررسی چگونگی تغییر وضعیت خود بپردازد.
