کتاب مزاج شناسی

علیرضا قاسمی در کتاب مزاج شناسی، ابتدا اخلاط چهارگانه و انواع مزاج را مورد مطالعه قرار داده، سپس شرح می‌دهد که برای درمان و غلبه بر آن‌ها چه باید کرد.

همه‌ی جنبه‌های زندگی انسان از طبیعت بدن او تاثیر می‌گیرد، غذایی که در طول روز مصرف می‌کنید تاثیرات بسیار مهمی بر اعضای بدن شما خواهد داشت. در بعضی از انواع مزاج، خوردن غذای نامناسب می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد، مانند کسانی که به یک ماده غذایی حساسیت دارند.

در ساده‌ترین حالت مثلاً می‌بینید کسانی که با خوردن یک خرما جوش می‌زنند. غذایی که با مزاج شما سازگار نباشد ممکن است موجب اختلال هضم، عوارض پوستی، تغییرات خواب، اختلال حافظه، اختلال هضم و بسیاری از مشکلات دیگر شود.

مقدار حرکت‌ها و استراحت روزانه، چگونگی دفع و حالت‌های عصبی مستقیماً با حالات مزاجی در ارتباط هستند. علیرضا قاسمی در این کتاب به شما کمک خواهد کرد تا جهت برخورداری از یک زندگی سالم و طبیعی، وزن مناسب، آرامش روحی و ... باید مزاج یا طبیعت بدن خود را بشناسید.

تمام انسان‌ها دارای هر مزاجی که باشند خوبی‌ها و بدی‌هایی دارند. چیزی که موجب بهبود مزاج‌ها می‌شود، تمرین برای دفع بدی‌ها و تقویت خوبی‌های هر مزاج است و این همان مبارزه همیشگی انسان به شمار می‌آید که هر فردی به آن نیاز دارد و خداوند به تلاش انسان‌ها پاداش می‌دهد نه به مزاج آن‌ها.

در بخشی از کتاب مزاج شناسی می‌خوانیم:

عمر انسان چهار مرحله دارد و هر مرحله به علت تغییرات مختلفی که به همراه دارد، دارای مزاج‌های مختلفی است. مثلاً از لحظه‌ی تولد تا سی سالگی طبع دم و صفرا، در سن جوانی یعنی از 30 تا 40 سالگی طبع صفرا، در میانسالی یعنی از 40 تا 60 سالگی طبع سودا و در پیری یعنی بعد از 60 سالگی طبع بلغم در فرد غلبه دارد.

هر وقت مزاج اصلی انسان تمایل بیشتری به خشکی داشته باشد او در طول عمر خود به جوانان شباهت بیشتری دارد.

هر وقت مزاج اصلی انسان تمایل بیشتری به سردی و رطوبت داشته باشد شخص در طول عمر خود از نظر ویژگی‌های ظاهری و رفتاری، به افرد پیر شباهت بیشتری دارد.

هر وقت انسان به سنی برسد که مزاج او در آن مرحله مانند مزاج اصلی‌اش باشد دچار بدحالی و بیماری می‌شود؛ زیرا که دو مزاج از یک نوع در بدن او افزایش پیدا کرده است. برای مثال شخصی که مزاج اصلی‌اش گرم و خشک است وقتی به سن جوانی برسد دچار بیماری می‌شود زیرا طبع گرم و خشک در بدن او افزایش پیدا کرده است؛ به همین دلیل بدن این فرد از حالت تعادل فاصله می‌گیرد و این حالت تا زمانی که شخص مرحله‌ی جوانی را پشت سر بگذارد، ادامه دارد. اما برعکس اگر شخصی مزاج اصلی‌اش سرد و مرطوب باشد، در مرحله‌ی جوانی به حالت سلامتی و شادابی می‌رسد زیرا در جوانی گرمی و خشکی در بدن افزایش پیدا می‌کند و باعث تعادل سردی و رطوبت در بدن این فرد می‌شود.

امروزه محدوده‌ی سنی غلبه‌ی اخلاط تغییر کرده است. برای دم از جنینی تا 17 سالگی، برای صفرا از 17 تا 35 سالگی، برای سودا از 25 تا 51 سالگی و برای بلغم از 51 سالگی به بالا می‌باشد.