کتاب معنویت گرایی، چیستی و حدود آن

کتاب معنویت گرایی، چیستی و حدود آن نوشته‌ی سید محمد سیدیان آرانی، یکی از اصول اصلی اسلام را بررسی می‌کند و به بیان موضوعاتی مانند مفهوم لغوی و اصطلاحی معنویت، واقع‌گرایی و انواع آن، فرقه‌های نوظهور در ایران، آثار روانی و رفتاری معرفت به خدا، عبودیت گرایی و... می‌پردازد.

معنویت گرایی چیست؟

معنویت گرایی امری فطری است و انسان در پی یافتن آن همواره تلاش می‌‌کند. بدون شک فطرت الهی آدمی همیشه او را به سوی خداوند هدایت می‌نماید. خداجویی و تمایل به عبادت و پرستش صدایی است که از درون انسان بلند می‌شود و هرگز خاموشی ندارد؛ در واقع خداجویی و معرفت یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که اهمیت زیادی دارد.

تقوا، عمل صالح، اخلاص و ... نیز زمینه‌هایی از معرفت و شناخت خدا در آموزه‌های اسلامی است؛ البته راه‌های انسان برای شناخت خدا بی‌شمارند. شناخت خداوند تأثیر عمیقی در زندگی انسان‌ها دارد و بر همین اساس و با توجه به اینکه شناسایی مبدأ هستی همواره یکی از دغدغه‌های اصلی بشر بوده، بخش عمده‌ای از منابع گوناگون دینی به توصیف خداوند و رابطه او با انسان و جهان پرداخته است.

البته معنویت گرایی معانی و رویکردهای مختلفی دارد که نویسنده در این کتاب آن‌ها را مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهد.

در بخشی از کتاب معنویت گرایی، چیستی و حدود آن می‌خوانیم:

واقع‌گرایی مادی انسان، محصول عللی است که هیچ آگاهی‌ای از غایتی که به آن دست می‌یافتند، نداشتند؛ اینکه خاستگاه او، رشد او، بیم و امیدهایش، عشق هایش و عقایدش چیزی نیست جز نتیجه کنار هم قرار گرفتن تصادفی اتم‌ها؛ اینکه به اشتیاق، نه فداکاری، نه شدت فکر و احساس، نمی‌تواند یک زندگی فردی را ورای گور حفظ کند؛ اینکه همه رنج‌های قرون، همه دل بستگی‌ها، همه آمال و آرزوها، همه درخشندگی عظیم نبوغ انسانی، با مرگ عظیم منظومه شمسی محکوم به نابودی‌اند و اینکه کل معید دستاورد بشر باید به صورت اجتناب‌ناپذیر زیر آوار عالمی از هم پاشیده مدفون شود، همه این چیزها، اگر کاملا غیر قابل شک نباشند، با این حال تقریبا به قدری مسلم هستند که هیچ فلسفه‌ای که آن‌ها را انکار کند، نمی‌تواند امیدوار باشد که در مقابل آن‌ها بایستد، تنها در چارچوب این حقایق، بر بنیاد استوار نومیدی نستوه، سکونت گاه روح می‌تواند از این پس با اطمینان بنا شود.