بله
کتاب شکوه معلمی: در باب زندگی و آثار دکتر غلامحسین شکوهی چهره ماندگار تعلیم و تربیت نوشته‌ی محمد دشتی و محرم نقی زاده، مختصری از ویژگی‌های شخصیت، فعالیت‌ها و خدمات علمی و فرهنگی این استاد بزرگ را به تصویر می‌کشد.
معلمان بزرگ که آگاهانه به تعلیم و تربیت یک یا چند نسل و انتقال و حفظ سرمایه فرهنگی یک کشور می‌پردازند در جامعه جایگاه ویژه‌ای دارند. پرورش استعدادها در هر جامعه به ویژه خلاقیت و نوآوری در راه آماده کردن نسل جوان، برای تولید علم و فناوری و سرمایه‌های معنوی دارای اهمیت فراوان است و به همین جهت فرهنگیان و معلمان شاخص و نقش آفرین را نخبگان فرهنگی می‌نامند و جامعه ما اهمیت خاصی برای آموزش و پرورش قائل است و به کسانی که در این راه قدم می‌گذارند و آن را با موفقیت و پشتکار می‌پیمایند احترام می‌گذارد.
همین گروه مؤثر و نقش آفرین می‌کوشند تا با به کار بردن روش‌های علمی، مشاهده، آزمایش و آشنایی با تجارب مربیان بزرگ، نظام آموزش و پرورش کشور را در رسیدن به اهداف یاری کنند که یکی از چهره‌های موفق و مؤثر در این عرصه، قطعأ چهره ماندگار تعلیم و تربیت، معلم فرزانه جناب آقای دکتر غلامحسین شکوهی است.
بدون شک توصیف شخصیت این استاد و بیان ویژگی‌های اخلاقی و خدمات آموزشی، علمی و حرفه‌ای ایشان کار ارزشمند و بزرگی است و تنها کسانی می‌توانند از عهده این کار مهم برآیند که از توانایی قدرت بیان و بازگویی آن همه عظمت و بزرگی با زبان قلم برخوردار باشند و این عزیز را در همه مراحل زندگی پربرکتش بهتر از ما بشناسند.
در بخشی از کتاب شکوه معلمی: در باب زندگی و آثار دکتر غلامحسین شکوهی چهره ماندگار تعلیم و تربیت می‌خوانیم:
دوران تحصیل غلامحسین شکوهی در بیرجند ادامه دارد ولی حال و هوای خوسف و خاطرات خوش و مراسم جمعی آن هر از چند گاهی او را از درس و مدرسه جدا می‌کند. در همان سال‌ها، ایام تحصیل او در مدرسه با روزها و شب‌های احیاء ماه رمضان مصادف می‌شود، این در حالی است که غلامحسین خیلی مفید است که شب‌های احیاء را در مراسم خاص و روحانی که در خوسف انجام می‌شود، حضور داشته باشند. این اتفاق در زمانی صورت می‌گیرد که معلم آنان آقایی به اسم آقای آیتی است. او همزمان رئیس مدرسه هم هست و آن سال‌ها آقای تمکین رئیس فرهنگ بیرجند است.
