کتاب مدیریت منابع انسانی هوانوردی

کتاب مدیریت منابع انسانی هوانوردی نوشته نیک‌بخش حبیبی و رضا ملکی، به عوامل انسانی هوانوردی و مدیریت آن و پیش‌بینی‌های ایمنی هوانوردی می‌پردازد.

بشر از دیرباز در معرض خطر بوده است. رویارویی با حوادث و مخاطرات انسان را مصمم داشت که به هر شکل ممکن از رویارویی با این خطرات و آسیب و زیان ناشی از آن خود را نجات دهد. در گذشته این ایده حکم‌فرما بود که انسان بعد از وقوع حوادث آن را مورد بررسی قرار داده و نتیجه را به عنوان تجربه‌ای جهت جلوگیری از تکرار آن به کار می‌برد.

در این میان مهندسی عوامل انسانی ابداع گردید تا بتواند حوادث ناشی از خطای انسانی را کاهش دهد. هوانوردی نیز باید به عنوان صنعتی مهم از این امر بهره ببرد بنابراین بحث‌های ایمنی و سیستماتیک کردن آن توسعه یافت. صنعت هوانوردی با مهیا کردن سیستمی جهت حمل و نقل بار و مسافر و... نقش بسیار مهمی در اقتصاد و سیاست‌های دولت‌ها ایفا می‌کند. این صنعت همواره مورد توجه سیاست‌گذاران بوده است و در شرایط خاص می‌تواند اثرات منفی و مثبت بر اقتصاد و دیگر صنایع همانند گردشگری بگذارد.

کتاب مدیریت منابع انسانی هوانوردی با کمک اصول و مفاهیم خود، سعی در تصحیح نگرش و رفتارها و آموزش پرسنل، جهت استفاده مؤثر از تمام منابع به صورت خودجوش دارد.

در بخشی از کتاب مدیریت منابع انسانی هوانوردی می‌خوانیم:

مدیریت منابع انسانی هوانوردی با اینکه یک مفهومی است که روی طرز فکر و عمل انسان مطالعه می‌کند و بر روی انسان‌ها تأثیر می‌گذارد ولی به داشتن چند خلبان در تیم کابین هواپیما محدود نمی‌شود.

این مفهوم می‌خواهد نگرش‌ها و رفتارها را تصحیح کند نه اینکه شخصیت‌ها را تغییر دهد. خلبان‌های هواپیمای تک‌سرنشین، دیسپچرها، مهمانداران یا تیم پزشکی پروازی، تیم مراقبت و کنترل ترافیک هوایی می‌توانند همگی از این آموزش‌ها بهره ببرند.

سوانح ناشی از خطای انسانی صنعت هوانوردی را بر آن داشت که طرح آموزش را در دستور کار خود قرار دهد. مدیریت منابع انسانی هوانوردی بر روی «منابع انسانی»، «سخت‌افزار» و «اطلاعات» نیز تمرکز دارد. منابع انسانی شامل طیف وسیعی از تمامی گروه‌هایی از قبیل دیسپچرها، کنترلرها، خدمه کابین، خدمه کابین خلبان، گروه تعمیر و نگهداری و... است که به طور مستمر درگیر پرواز هواپیما هستند و هر کدام به نوبه خود در ایمنی پرواز نقش دارند.