کتاب چون دوست دشمن است

کتاب چون دوست دشمن است به قلم سیمین جعفر جلالی، داستان عاشقانه‌ی زوجی به نام نسرین و رضا را به تصویر می‌کشد که پس از سال‌ها دوری در شرایطی نه چندان مناسب یکدیگر را ملاقات می‌کنند.

در بخشی از کتاب چون دوست دشمن است می‌خوانیم:

از پشت پنجره به حیاط خیره شدم. گنجشک‌ها روی درخت بیهوده نوک می‌زدند و می‌پریدند، در فضا چرخ می‌زدند و باز روی شاخه‌ای دیگر، روی دیوار یا زمین می‌نشستند و باز می‌پریدند. به‌ سمت اتاقم رفتم. مغزم یکسره کار می‌کرد و فرمان‌های مختلف می‌داد. وقتی به خودم آمدم که لباس پوشیده بودم و توی خیابان با عجله راه می‌رفتم.

آیا شعله‌ی گاز را خاموش کرده بودم؟ در آپارتمان را بسته بودم؟ نکند در کوچه را باز گذاشته باشم؟ لابد همه‌ی این کارها را بی‌آن‌ که متوجه انجامشان شده باشم، از روی عادت و به‌طور خودکار انجام داده بودم. به خودم نگاه کردم. دست‌هایم خالی بود. به‌طور معمول باید چیزهایی در دست داشته باشم. چیزهایی مثل… کلید، کیف پول و کیف دستی. اما هیچ‌چیز در دست نداشتم.

جیب‌هایم را گشتم. کلید را در جیب مانتوام یافتم. غیر از آن فقط یک دستمال ‌کاغذی مچاله‌ شده ته جیبم بود و دیگر هیچ. دور خودم چرخ زدم و به‌ سوی خانه برگشتم. وقتی با کلید در کوچه را باز می‌کردم، همسایه‌ی طبقه‌ی بالا از در خارج می‌شد. ضمن سلام ‌و ‌علیک از نگاه حیرت‌زده‌اش متعجب شدم و با نگاهی به خودم علت را یافتم. با دمپایی‌های روفرشی‌ام بیرون آمده بودم. عرق پیشانی‌ام را پاک کردم و وارد خانه شدم.

کیف دستی، موبایل و کیف پولم را برداشتم. نگاهی به گاز انداختم. کفش‌هایم را عوض کردم و از در خانه خارج شدم. کجا می‌خواستم بروم؟ هیچ نمی‌دانستم. انگار مشاعرم را از دست داده بودم. در‌حالی‌که شتابان به‌سوی مقصدی نامعلوم پیش می‌رفتم، زیر لب با خودم حرف می‌زدم: «پسر رضا… دختر من… عجب حکایتی… کی باور می‌کنه؟ آیا رضا از این موضوع خبر داره؟ نه فکر نمی‌کنم. اگر می‌دونست حتمی اشاره‌ای می‌کرد. خدایا چقدر دلم براش تنگه. چقدر در حسرت دیدنشم.»