کتاب موضوعات ویژه در مدیریت یکپارچه منابع آب (جلد دوم)

کتاب موضوعات ویژه در مدیریت یکپارچه منابع آب (جلد دوم) نوشته‌ی حنیف کازرونی، حامد حسنلو و رامیار علی رمایی، به شرح مباحثی مانند ارتقای حکمرانی آب، ارائه راهکارهایی موثر جهت تعادل بخشی منابع آب زیرزمینی، بررسی وضعیت مدیریت منابع آب کشور و ... می‌پردازد.

در تشدید بحران آب در ایران، علاوه بر عوامل اقلیمی و محیطی، مدیریت‌های نامناسب در زمینه مدیریت منابع آب در چند دهه اخیر و استفاده بی‌رویه از آب‌های سطحی و زیرزمینی نیز نقش داشته است. براساس نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر، طبق شاخص تنش آب، از نظر میزان مصرف از منابع آب، اکثر استان‌های کشور، در طبقه برداشت متوسط تا زیاد قرار می‌گیرند. هم‌چنین طبق شاخص فالکن‌مارک، اکثر استان‌های کشور از نظر بحران آب در وضعیت بحرانی تا کمبود مطلق قرار دارند.

در جلد اول این کتاب موضوعاتی همچون جمع‌آوری داده‌ها و تهیه نقشه‌های آبی کشور، حکمرانی آب، آب مجازی، استحصال از منابع متعارف و غیر متعارف، پتانسیل حوزه‌های آبریز برای احداث سدهای زیرزمینی، روش‌های تصفیه آب مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت.

در فصل اول جلد دوم، ارتقای حکمرانی آب و مطالعه آب در ابعاد سیاسی، محیط زیستی و حقوقی مورد بررسی قرار گرفته و راه‌حل‌های مختلف برای حل مناقشات داخلی و منطقه‌ای در زمینه آب مطرح شده است.

فصل دوم با توجه به مطالعات صورت گرفته در سطح ملی و بین‌المللی، به ارائه راهکارهایی جهت تشکیل اصولی چارچوب مدیریت مشارکتی منابع آب زیرزمینی و مکانسیم بازار آب در حوضه‌های مختلف ایران می‌پردازد.

در فصل سوم در راستای مدیریت راهبردی بلند مدت خشکسالی، دستورالعمل چارچوبی آب اتحادیه اروپا به همراه تجربیات کشورهای مختلف در مواجهه با بحران خشکسالی با هدف تهیه طرح جامع مدیریت خشکسالی کشور، مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرد.

در فصل چهارم استحصال آب مناطق شهری با تاکید بر سیستم‌های مهار و ذخیره آب باران، چاه جذبی، روکش نفوذپذیر و جزئیات مربوط به آن‌ها مورد پژوهش قرار داده شده است.

در فصل پنجم پس از مروری بر کاربرد روش‌های حل مسأله‌ی ورشکستگی در مطالعات مدیریت منابع آب، تعدادی از قواعد حل مسأله‌ی ورشکستگی معرفی شده‌اند و نحوه‌ی به‌کارگیری آن‌ها در مسأله‌ی حل مناقشه‌ی کیفی رودخانه تشریح شده است.

در بخشی از کتاب موضوعات ویژه در مدیریت یکپارچه منابع آب (جلد دوم) می‌خوانیم:

آب نقشی تعیین کننده در سرنوشت جوامع داشته است. در مناطق پر آب، مردم آب را به منزله کالایی مجانی می‌دانند و استفاده مؤثر و اقتصادی از آن، دغدغه اصلی آن‌ها نبوده است. این امر باعث شده که از درک واقعیت محدودیت و تجدیدناپذیر بودن منابع آب عاجز باشند. در مقابل، در مناطق کم آب و خشک، مردم همیشه آب را به عنوان منبعی متناهی، محدود و حیات بخش، مورد احترام و تقدیس قرار داده‌اند.

ادبیات ایرانیان، مملو از اصطلاحات و کلمات احساسی و صریح و مقدس درباره نزول باران است. اولین کلمه فرهنگ لغت فارسی آب است که کلمات آباد به معنی قابل سکونت به لحاظ داشتن آب و خاک و آبادان به معنی سرسبز و پیشرفته از آن مشتق شده است.