حنیف کازرونی در کتاب اعزام انسان به فضا و اکتشافات فضایی: راهکارها و چالشها به بررسی، امکان سنجی و تدوین راهبرد فنی دستیابی به برنامه اعزام انسان به فضا و اکتشافات فضایی در منظومه شمسی میپردازند.
در ابتدای امر باید به این سؤال اساسی پاسخ داد که اهمیت و ضرورت اعزام انسان به فضا و اکتشافات فضایی چیست؟ در پاسخ به اهمیت این موضوع میتوان موارد زیر را نام برد: توسعۀ دانش بشری، ابداع در فناوری، اکتشاف ذخایر و منابع فضا، فعالیتهای تجاری جدید، توسعه اقتصادی همکاریهای بینالمللی، محافظت از زمین و بشر، کسب اعتبار بینالمللی، جستجوی حیات در فضا.
قدمهای آغازین میتواند به این ترتیب برداشته شود: ارسال ماهوارهها و میکروماهوارههای اکتشافی، ارسال ماهوارههایی برای کشت گیاهان در فضا، ارسال موجود زنده برای بررسی اثرات بیوزنی و شتاب، اعزام انسان به مرز فضا به صورت زیرمداری، اعزام انسان به مدار، ایجاد ایستگاههای فضایی، توسعۀ همکاریهای بینالمللی در فضا، ارسال روبات به فضای دوردست برای بررسی حیات و منابع معدنی کرات دیگر در منظومۀ شمسی و کهکشانهای دوردست. اما ضرورت اعزام انسان به فضا و اکتشافات فضایی در آنجاست که کشورهای پیشرو در فناوری فضایی بالاخص آمریکا و کشورهای اروپایی در حال بهرهبرداری و تسخیر فضا در راستای منافع خود هستند و چون دسترسی به این منابع محدود است رقابت سنگینی بین کشورها وجود دارد.
لذا هر چقدر کشورمان دیرتر وارد این حوزه شود علاوه بر عقب ماندن از رقبای جهانی میزان دسترسیاش به منابع خارج از کره زمین محدودتر میشود و در نتیجه حق مالکیت در فضا و قدرت فضایی کمتری خواهد داشت.
در کتاب حاضر ابتدا وضعیت حال حاضر و وضعیت مطلوب ایران در صنایع فضایی و جایگاه آن در آینده بررسی شده و سپس نقشه راه دست یافتن به آن جایگاه مورد مطالعه قرار گرفته است.
در بخشی از کتاب اعزام انسان به فضا و اکتشافات فضایی: راهکارها و چالشها میخوانیم
آمریکاییها در حالی که در رقابت فضایی ایجاد شده برای ارسال اولین ماهواره به فضا و ارسال اولین موجود زنده به مدار از شوروی سابق شکست خورده بودند، در اکتبر سال 1958 میلادی با هدف شکست رقیب خود در اعزام اولین فضانورد به فضا، به عنوان اولین قدم در دستیابی سرنشیندار به فضا، پروژۀ مرکوری را تعریف نمودند. تاریخ اولیۀ اتمام پروژه، دو سال بعد یعنی پایان سال 1960 میلادی تعیین شد.
با توجه به ریسک جانی بالای پروژه و همچنین حوزههای ناشناختۀ فراوان در روند مأموریت، نیاز به انجام آزمایشهای متعددی وجود داشت. در نتیجه در اولین اقدام، توسعۀ زیرساختهای آزمایشگاهی در دستور کار قرار گرفت.
در طول سالهای جنگ جهانی اول و دوم، صنایع امریکایی با توجه به دور بودن از نبرد توانسته بودند توسعۀ مناسبی نسبت به رقیب روس خود پیدا کنند. یکی از موفقترین این صنایع، صنعت هوانوردی بود که در سالهای پایانی دهۀ 60 غولهای بزرگی را در طراحی و ساخت هواپیماهای نظامی و مسافربری در دل خود پرورانده بود.
با توجه به این ظرفیت، تصمیم به برونسپاری طراحی و ساخت کپسول فضایی گرفته شد و در پایان اکتبر 1958، درخواست طراحی و ساخت کپسول فضایی مرکوری به صنایع مختلف اعلام گردید. دو ماه بعد، 11 شرکت بزرگ هواپیمایی، پیشنهادهای خود را ارائه کردند. در نهایت در کریسمس 1959، از بین طرحهای ارائهشده، طرح شرکت هواپیماسازی مکدانل (McDonnell) برگزیده شد و در ماه بعد قرارداد ساخت 26 فضاپیما با این شرکت به امضا رسید.
بله























