کتاب تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی ج. ا. ایران

فیصل مرداسی و اله مراد سیف در کتاب تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی ج. ا. ایران، تلاش کرده‌اند تا الگوی تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی جمهوری اسلامی ایران را ارائه دهند.

نویسندگان برای یافتن الگویی قابل قبول جهت تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی، مجموعه‌ای بالغ بر 400 عامل مؤثر از ادبیات موجود علمی شامل نظریه­‌ها، الگوها و مدل­‌های رقابت‌پذیری، ادبیات اقتصاد مقاومتی، همچنین ادبیات جهانی تاب‌آوری اقتصادی و دیدگاه‌های صاحب‌نظران و خبرگان ملی و کارآفرینان اقتصادی را شناسایی و مورد تحلیل قرار داده‌اند.

چارچوب مفهومی معرفی شده در کتاب تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی ج. ا. ایران بر مبنای الگوی رقابت‌پذیری مجمع جهانی اقتصاد، استوار شده که دارای سه بعد اساسی است. الزامات پایه به عنوان عوامل ریشه‌ای و پیش‌نیاز که استعدادها و ظرفیت‌های درونی را شکوفا و زمینه درون­‌زایی اقتصاد را بارور می‌­کند، الزامات کارایی که به عنوان موتور شتاب دهنده، تاب­‌آوری را توسعه می‌‌دهد و در نهایت الزامات اثربخشی که معطوف به هدف و توسعه صادرات گرایی، تولید و برون‌زایی را تقویت می­‌کند.

این کتاب بر آن است تا یک الگوی بومی تولید رقابتی و صادرات گرا، مبتنی بر مؤلفه‌های اقتصاد مقاومتی، یعنی مبتنی بر استعدادهای درونی کشور به عنوان یک راه‌حل تهاجمی و برونگرا ارائه نماید.

در بخشی از کتاب تولید صادرات محور در اقتصاد مقاومتی ج. ا. ایران می‌خوانیم:

وقتی فرصت‌های جدید به وجود می‌آید، رقابت موجب می‌شود که یک «فرایند دائمی تغییر» همراه با فرصت‌های سودآوری و رشد نیز به وجود آید. ماهیت رقابتی فرایند فوق را نمی‌توان برحسب نظریه «‌ایستای تعادل رقابت» درک کرد. فرایند رقابت الگوی تغییرات را ایجاد می‌کند. شومپیتر (1944) در اثر خود تحت عنوان «سرمایه‌داری، سوسیالیسم و دموکراسی»، شواهدی را ارائه داد تا نشان دهد پیشرفت اقتصادی حتی در غیاب رقابت به مفهوم نئوکلاسیکی نیز به‌صورت دائم و مستمر صورت می‌پذیرد. پیشرفت کاملاً به رقابت مرتبط است و رقابت در ذات سازوکار سرمایه‌داری قرار دارد که این خود صورتی از تغییر اقتصادی است و هرگز ایستا نبوده و نخواهد بود.

به عقیده شومپیتر، رقابت در درون خود نیروی محرک و پیش برنده‌ای به نام ابداع و نوآوری دارد. بنگاه‌ها از طریق ابداع و نوآوری می‌توانند هزینه‌ها را کنترل نمایند و همچنین به کیفیت بهتری دست یابند و سود خود را افزایش دهند و بقای خود را در بازار تضمین نمایند. در بحث رقابت این مسئله مطرح است که منابع اقتصادی در طول زمان به‌طور بهینه تخصیص یابند و درواقع، برای قضاوت راجع به رقابتی بودن یک بازار نباید انتظار داشته باشیم که در آن بازار و در هر لحظه‌ای از زمان و به‌سرعت منابع به‌صورت بهینه تخصیص یابند؛ بنابراین، ملاحظه می‌شود در دیدگاه «فرایندی رقابت»، رقابت برحسب ابداع و تغییر در طول زمان تحقق می‌یابد و بر همین اساس بود که شومپیتر در توصیف رقابت، عبارت «تخریب آفریننده‌» را به آن نسبت داد؛ بنابراین، ملاحظه می‌شود که از دیدگاه اقتصاددانانی همچون شومپیتر نظام سرمایه‌داری و رقابت، فرایندی است که در طی آن به دلیل نیاز بنگاه‌ها به ابداع و نوآوری اقتصاد به‌طور دائم دستخوش تحول و تغییر است و بر همین اساس شومپیتر رقابت و یا سرمایه‌داری تعادلی را یک تناقض -پندارد.